ایمان دینی/ایمان فلسفی

[پوریا]

ی سوالی ک ب نظرم میتونه خیلی توی انجمن فلسفه و منطق بهمون کمک کنه اینه ک مرز میان ایمان دینی و ایمان فلسفی کجاست.تعریف ما از هر کدوم چیه و دقیقا کجا این ها ب هم میرسن و کجا از هم جدا میشه راهشون..
خودم نظرم اینه ک ایمان فلسفی با رنج ب دست میاد و زندگی ای عاری از آرامش اما دارای رضایت درونی ب انسان میده
ایمان دینی اما آرامشی بسیار لذت بخش برای اهلش میاره..
نظرتون؟

 

[mysterious queen]

پاسخ : ایمان دینی/ایمان فلسفی

آقایِ عابدی، امکان‌ش هست یه ذره بیش‌تر در موردِ هرکدوم توضیح بدین آیا؟
این که ماهیتِ هرکدوم چیه؟
منظور استفاده از عقل و دل هرکدوم جداگانه برایِ ایمان داشتنه؟

 

[پوریا]

پاسخ : ایمان دینی/ایمان فلسفی

آقایِ عابدی، امکان‌ش هست یه ذره بیش‌تر در موردِ هرکدوم توضیح بدین آیا؟
این که ماهیتِ هرکدوم چیه؟
منظور استفاده از عقل و دل هرکدوم جداگانه برایِ ایمان داشتنه؟

ایمان دینی یعنی تو با خودت ی چیز رو قرار داد کنی.ی چیزی رو بپذیری(ب هر دلیلی.مثلا شاید چون بهت آرامش میده.یا منافعت در اون راستاست.یا توش حس امنیت داری.یا هرچی)و نه تنها اصراری بر فهمیدن علت نداشته باشی بلکه اغلب گریزان باشی از جست و جوی علت چرا که علت تراشی آرامش را از انسان میرباید
ایمان فلسفی اما نقطه ی مقابل است.در این جناح یک فیلسوف حاضر است سالیان سال آرامش خود را بر در بگذارد و وارد دنیای بیکران سوال ها بشود.مدام دنبال علت بگردد و اصلا هم تسلیم نشود.وقتی ب ایمان رسید میتونه افتخار کنه ک چیزی رو قبول دارم و میدونم چرا قبولش دارم..

ب نظر دومی عالی میاد.منتها شاید اولی در زندگی خیلیامون کاربردی تر نشون بده
(یکم توضیح )

 

[mysterious queen]

پاسخ : ایمان دینی/ایمان فلسفی

ایمان دینی یعنی تو با خودت ی چیز رو قرار داد کنی.ی چیزی رو بپذیری(ب هر دلیلی.مثلا شاید چون بهت آرامش میده.یا منافعت در اون راستاست.یا توش حس امنیت داری.یا هرچی)و نه تنها اصراری بر فهمیدن علت نداشته باشی بلکه اغلب گریزان باشی از جست و جوی علت چرا که علت تراشی آرامش را از انسان میرباید
ایمان فلسفی اما نقطه ی مقابل است.در این جناح یک فیلسوف حاضر است سالیان سال آرامش خود را بر در بگذارد و وارد دنیای بیکران سوال ها بشود.مدام دنبال علت بگردد و اصلا هم تسلیم نشود.وقتی ب ایمان رسید میتونه افتخار کنه ک چیزی رو قبول دارم و میدونم چرا قبولش دارم..

ب نظر دومی عالی میاد.منتها شاید اولی در زندگی خیلیامون کاربردی تر نشون بده

با توجه به توضیحاتِ جامع و کاملِ شما باید بگم که من مخالفم با تعریفی که برایِ ایمانِ دینی ارائه کردین! به نظرم اگه می‌گفتین ایمانِ عرفانی درست بود، چون دین از ما نمی خواد یه سری اصول رو الکی بپذیریم و قرارداد کنیم، بلکه اون اصول باید با عقل و تحقیق پذیرفته بشن یه چیزی تو مایه‌هایِ همین ایمانِ فلسفی؛ من فکر می کنم یکی هستن این دو.
و به نظرم عالی تر همینه.

 

[پوریا]

پاسخ : ایمان دینی/ایمان فلسفی

با توجه به توضیحاتِ جامع و کاملِ شما باید بگم که من مخالفم با تعریفی که برایِ ایمانِ دینی ارائه کردین! به نظرم اگه می‌گفتین ایمانِ عرفانی درست بود، چون دین از ما نمی خواد یه سری اصول رو الکی بپذیریم و قرارداد کنیم، بلکه اون اصول باید با عقل و تحقیق پذیرفته بشن یه چیزی تو مایه‌هایِ همین ایمانِ فلسفی؛ من فکر می کنم یکی هستن این دو.
و به نظرم عالی تر همینه.

دین:در اصول تقلید جایز نیست.اصول را بفهمید.در فروع دین تقلید کنید
من اصلا نمیخوام الان در مورد فلسفه ی تقلید در اسلام یا کلا هر دینی حرف بزنم.اصلا اوکی هر اسمی شما بگین.ایمان عرفانی
در مورد تفاوت این دو و اینکه کجا کدوم ب درد میخوره میخوام بحرفیم..