یکسری از بیماری ها هست ک از حیوانات به ما میتونن انتقال پیدا کنند مثل آنفولانزای مرغی.اینجا میخوایم این بیماری ها رو نام ببریم و راه های درمان و پیشگیری رو بررسی کنیم.
موفق باشید
×اگر مطلبی رو جائی میخونید و میخواید اینجا بگید لطفا کپی پیست نکنید و به زبون خودتون تا جائی ک فهمیدید بنویسید ما هم سعی میکنیم کاملش کنیم :)
انگل " توکسوپلاسماگوندی " که مغز بیشتر از نصف مردم جهان و به خصوص حدود 50 میلیون نفر از آمریکایی هارو آلوده کرده ، خطر ابتلا به یه نوع اختلال به نام " نوروتیزیسم " رو افزایش میده و ممکن باعث شیزوفرنی ( یا همون اسکیزوفرنی خودمون که یه بیماری روانی هست ) بشه . این انگلم میزبان اصلیش گربه های خونگی هستن ، که صد البته گربه های ولگرد بیشتر در معرض خطرن و این انگل رو از راه مدفوع به انسان انتقال میدن . بعضی از پستانداران دیگه هم هستن که میزبان این این انگلن .علائم ـش هم مثل علائم آنفولانزاس با این تفاوت ک این میکروب هرگز در بدن انسان از بین نمیره
بیماری جنون گاوی هم هست. که در اثر خودن گوشت گاو مبتلا به جنون منتقل میشه.
افراد دچار اختلالات حسّی و مشکلات روحی و روانی میشن مثل اختلال در تکلم و یا افسردگی و اضطراب و اگر پیشرفت کنه در حالت شدیدش منجر به مرگ میشه.
برای پیشگیری هم باید از خوردن فرآورده هایی مثل سوسیس اجتناب کرد و فقط قسمت های جامد ماهیچه مانند استیک رو استفاده کرد.
این بیماری هیچ درمان قطعی ای برای جلوگیری از پیشرفتش نداره.
یه بیماری دیگه هم هست به اسم کوریومننژیت لیمفوستیک که بیماری مشترک بین انسان و همستره.
ویروس عامل این بیماری از طریق ادرار، مدفوع، شیر و بزاق دفع میشه . در اصل میزبان مخزن موش هست ولی تماس با موش میتونه منجر به عفونت تو همستر و خوکچه هندی هم بشه .همچنین بندپایان گزنده مثل کنهها و پشهها ناقلین مهم این ویروس هستن . انسان هم به ندرت به دنبال تماس با همستر آلوده به این ویروس ممکن هست آلوده بشه. انسان از راه تنفسی، خراشهای پوستی، مخاط چشم، بینی و دهان با بافتها، مدفوع، ادرار، خون و بقیه ی ترشحات حیوان آلوده و حتی بلع غذای آلوده به ادرار و مدفوع و احتمالا گاز گرفتن همستر آلوده مبتلا می شه . بیماری می تونه از طریق لمس کردن و دست زدن به اشیاء بی جان مثل بستر ، گرد و خاک ، ظرف غذا و ... هم انتقال پیدا بکنه.
نشانههای بیماری شدید تو همستر شامل کاهش فعالیت، از دست دادن اشتها، پوشش زبر و خشن میشه.در آخر می تونیم بگیم که بیماری چندان متداولی نیست و فقط 5 درصد افراد تو معرض این بیماری قرار می گیرن.
خب یکی دیگه از بیماری ها ، بیماری هاری هست که همتون باهاش آشنا هستید . ویروسش هم در تمام حیوانات خون گرم از جمله انسان میتونه ایجاد بیماری بکنه . این ویروس از طریق های زیر سرایت پیدا میکنه :
1 . گاز گرفتن حیوانات
2 . پوست ( پوست سالم سرایت پذیر نیست )
3 . مخاطها (زمانی ک حیوان به ظاهر سالم لب، چشم و بینی انسان هارو میلیسه )
که شایع ترینش گاز گرفتن حیوانات هست . ویروس این بیماری بعد از انتقال به بدن در ماهیچه ها به سمت اعصاب میره و روی اونها تاثیر میذاره . درمان هم نداره و فرد مبتلا به این بیماری بعد یک یا حداکثر دو هفته جانش رو از دست میده . برای پیشگیری هم میشه از واکسن های ضد هاری استفاده کرد . پیشرفت بیماری در بعضی مواقع بهصورت فلجی(هاری ساکت) هست طوریکه حیوان بهگوشهای پناه میبره و اول دستهـا، بعدش پاهـا و کم کم بقیه ی اعضای بدنش فلج میشه و در اثر فلج دستگاه تنفسی میمیره ؛ ولی در بیشتر مـواقع، بعد از دوره ی تغییر رفتـار، حیـوان پریشان و مـضطرب و کمکم وحشی و درنـده(هـاری خشمگین) میشـه و بـه هـرکس و هـر حیوان سر راه خود حمله می کنه . درنهایت ، بعد از مدتی هم بهعلت نداشتن قـدرت بلع، کف از دهـانش سرازیر میشه . صدای پـارس حیـوان خشن، نـاموزون و بریـده میشه و درندگی در چهرهاش کاملا مشخصه . در اغلب موارد، مردم سگها رو می کشن و اگر فرارکنن، بهزودی در اثر فلج دستگاه تنفسی میمرن . گربه های مبتلا به هاری هم از طریق پنجه کشیدن ویروس رو انتقال میدن .
یه بیماری دیگه بیماری کلامیدیوز هست که مشترک بین انسان و خانواده ی طوطیهاست.
این بیماری علاوه بر انسانها و پرنده ها، تو گاوها، گوسفندا و خوک ها هم دیده می شه. اکثر انسان هایی که به این بیماری دچار می شن، طوطی و یا کبوتر ویا بوقلمون تو خونه نگه داری می کنن. این بیماری قابل انتقال از انسان به انسان هم هست.
این عفونت از طریق مدفوع، ادرار، بزاق، ترشحات چشم و بینی و گرد و غبار پر ها منتقل می شه. از طریق تخم هم ثابت شده که تو مرغابی ها و غاز ها و بوقلمون ها منتقل میشه.
معمولا انسان ها در اثر ذرات عفونی معلق در هوا دچار التهاب می شن . دوره ی این بیماری تو انسان بین 5 تا 14 روز هست. علائم عمومی این بیماری تو انسان تب آنفولانزایی، اسهال، لرزش، کونژکتیویت و زخم شدن گلو هست.
داروهای مناسب این بیماری تتراسایکلین و داکسی سایکلین هستن.انسان به مدت 3 هفته و پرنده ها 45 روز تحت درمان قرار می گیرن.
نیوکاسل:
عامل بیماری نیوکاسل، پارامیکسو ویروس ـــه که هم پرندگان و هم انسان رو بیمار می کنه. ویروس نیوکاسل از طرق دهانی، تنفسی و از طریق مدفوع میتونه انتقال پیدا بکنه. علائم این بیماری: نشانه های تنفسی، اسهال و علائم عصبی از قبیل فلجی، سر نافرم( کله بادی)، حرکات چرخشی به دور خود. بعضی از پرندگان بیمار زنده میمونن ولی بعضی دیگر میمیرند.
معمولا افرادی ک با پرنده ها سروکار دارند بیشتر به این بیماری مبتلا میشوند.
تشخیص قطعی این بیماری در انسان و یا پرندگان با جدا کردن ویروس میشه تائید کرد. درمان خاصی برای این بیمار وجود نداره و با درمان های حمایتی مثل نوشیدن آب زیاد، استراحت و غذا های مناسب می توان به بهبودی رسید.
یکی از مهم ترین بیماری های مشترک بین انسان و حیوان آنفولانزای خوکی هست که بیماری بسیار مرگباری هم هست.
ویروس این آنفولانزا از راه تنفسی منتقل میشه. یعنی با مصرف گوشت خوک آلوده منتقل نمیشه و به انسان هم بیشتر اوقات از طربق تماس با خوک آلوده انتقال پیدا می کنه که با زدن واکسنی که به تازگی تولید شده می توان از ابتلا جلوگیری کرد.
علائم این بیماری شبیه به بقیه آنفولانزاهاست ، علائمی مثل : تب ( اغلب تب بالا) ، سرفه، بدن درد ، سردرد، احساس خستگی و آبریزش یا گرفتگی بینی و گلودرد ( که از گلودرد بقیه آنفولانزاهای انسانی شدیدتره ) و اسهال و استفراغ .
فردی که به این بیماری مبتلا شده در طول روز اول هیچ گونه علائمی ندراه و علائمش از روز بعد آشکار میشه و به طور معمول دوره ی این بیماری 7 روز هست.
برای درمان این بیماری از داروهای ضد ویروس مثل Oseltamivir (اسلتا مي وير) يا Zanamivir (زانا مي وير) كه داراي اشكال قرص، مايع و اسپري هست ، استفاده میشه چون ویروس این آنفولانزا به این دارو ها حساسیت داره .
برای جلوگیری از مبتلا شدن باید دستها رو با آب گرم و صابون به مدت 15 تا 20 ثانيه شست و يا با پنبه و الكل تمام دستها و حتي بين انگشتان و زير ناخن ها تميز بشن و از نزدیکی با انسان ها و خوک های آلوده پرهیز کرد.
