• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

رمان خوندن مفیده یا نه؟

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Wishing
  • تاریخ شروع تاریخ شروع

Wishing

کاربر خاک‌انجمن‌خورده
عضو مدیران انجمن
ارسال‌ها
1,567
امتیاز
21,194
نام مرکز سمپاد
فرزانگان
شهر
اردبیل
سال فارغ التحصیلی
1400
حتما شماها هم شنیدین که عده‌ای معتقدن رمان کتاب حساب نمیشه و خوندنش فایده‌ای نداره و یا حداقل سبک کم ارزشیه. چند وقت پیش تو فضای مجازی هم این بحث مطرح شد. نظر شما چیه؟
 
از جهتی میتونه مفید باشه و بستگی به رمان و نویسنده داره.
حتی اگه اطلاعات تاریخی فلسفی دینی و.. اضافه نکنه قلم نوشته سطح خوندن و قلم خواننده رو بالا میبره
 
بدون شک.....
رمان های بلند مخصوصا. ویژگی به خصوصی که دارند تعداد شخصیت های به نسبت زیاده چیزی مثل جنگ و صلح تولستوی و برای فهمیدن سیر داستان مخاطب باید بتونه رابطه علت و معلولی میان شخصیت هارو درک و کشف کنه یا به اصطلاح با روایت داستان همراه بشه.
حالا این چه فایده ایی داره؟!
وقتی در کودکی، نوجوانی این نوع تفکر علت و معلولی برخواسته از خوندن رمان ها شکل بگیره باعث میشه دچار خیلی از خطا های شناختی نشه.
مثلا من میگم از کشته شدن هموطنانم/همکارانم در حمله اخیر ناراحت میشم. یکی که اون ذهنیت رو نداشته باشه میگه : عههه کشته شده های دی ماه پس چی ....
علتش چیه؟ چون اون داره ازین گذاره من علت متفاوتی رو برداشت میکنه و تعمیم میده به یک معلول دیگه...
اما ذهنی که بتونه با رمان به خصوص رمان های کلاسیک همراه بشه کمتر توی این چاله میوفته.
 
اصلا من این مسئله رو نمیفهمم

اول اینکه یعنی‌چی حساب نمیشه؟ مفید نیست؟ مگه همه زندگی شما بر حسب فایده داره کار میکنه؟ تو عصر سعدی‌ید یا تو دوران کلاسیک؟ دکارتید مگه لعنتیا

دوم اینکه اگه حساب نیست چی حسابه؟
جستار و نانفیکشن؟ مقاله و کتاب علمی؟ درس فلسفه؟
خب شما دیگه دنبال ادبیات نیستی...
دنبال رشته‌ی دیگه‌ای هستید

سوم اصلا چرا باید کسی مفید بودن ادبیات رو اثبات کنه؟
اصلا کی اینو اصل گرفته که ادبیات باید متعهد و مفید باشه؟
 
سوم اصلا چرا باید کسی مفید بودن ادبیات رو اثبات کنه؟
اصلا کی اینو اصل گرفته که ادبیات باید متعهد و مفید باشه؟
اصلا فکر نمیکنم منظور این بوده باشه و درسته برای همه چیز نباید دنبال فایده باشیم و فقط داشتن ازین جهت بررسی میکردن
و اینکه یه موضوعی همه تفاوت زبان و ادبیات رو یبار حتی تو ساده ترین درست شنیدن.راحب ادبیات حرفی نیست یسری نوشته ها و رمانا هستن نمیشه ادبیات به حساب بیاریمشون و غالبا کسایی که کتابخون باشم سمتش نمیرن.و یکم از اون رمانا مثلا رمان نویسنده های تازه کار که جاهایی مثل تلگرام و... منتشرشون میکنن و هیچ قلم خاصی ندارن و ادبیات توشون حس نمیشه
امیدوارم منظورمو رسونده باشم..
 
قطعا مفیده.
خیلی هم دلیلش ساده‌ست
رمان [غالبا] حاوی یه «داستان» هست. اون داستان هم یا واقعیه پس یه «تجربه» داره که قطعا برای آدم مفیده و کلی نکته اضافه میکنه، یا زاییده تخیل نویسنده‌ست که باز هم تورو با جهان بینی های مختلف اشنا میکنه
 
قطعا مفیده.
خیلی هم دلیلش ساده‌ست
رمان [غالبا] حاوی یه «داستان» هست. اون داستان هم یا واقعیه پس یه «تجربه» داره که قطعا برای آدم مفیده و کلی نکته اضافه میکنه، یا زاییده تخیل نویسنده‌ست که باز هم تورو با جهان بینی های مختلف اشنا میکنه
وقتی اینو میگیم میگن به اندازه‌ی سبک های دیگه مفید نیس.
قطعا رمان هم فوایدی داره منظورم از تاپیک بیشتر این بود که مقایسه کنیم ارزش رمان رو با سبک‌های دیگه.
 
و یکم از اون رمانا مثلا رمان نویسنده های تازه کار که جاهایی مثل تلگرام و... منتشرشون میکنن و هیچ قلم خاصی ندارن و ادبیات توشون حس نمیشه
شما داری تعریف یک اثر بد رو میگی و یه اثر بد همچنان ادبیاته و خوندنش همچنان "کتاب خوندنه"
درسته برای همه چیز نباید دنبال فایده باشیم و فقط داشتن ازین جهت بررسی میکردن


ولی قبل از پرسیدن یه همچین سوالی باید ابعادش مشخص بشه و قبلش سوال های مهمتری پرسیده بشه که برگرده به معنای نوشتن
 
وقتی اینو میگیم میگن به اندازه‌ی سبک های دیگه مفید نیس.
قطعا رمان هم فوایدی داره منظورم از تاپیک بیشتر این بود که مقایسه کنیم ارزش رمان رو با سبک‌های دیگه.
سبک دیگه چیه؟
 
وقتی اینو میگیم میگن به اندازه‌ی سبک های دیگه مفید نیس.
قطعا رمان هم فوایدی داره منظورم از تاپیک بیشتر این بود که مقایسه کنیم ارزش رمان رو با سبک‌های دیگه.
ممنون پاسخ جالبی بود. هرچند مستقیم فرموده بودین ایا مفیده؟ و پاسخ من به این پرسش بود؛ نه به مقایسه کردن.
در خصوص مقایسه کردن هم باید فکر کنم نظر بدم
 
کنار این سوال به نظرم سوال دیگه‌ای هم باید مطرح بشه که جالبه فکر کردن بهش. اگر فرض رو بگیریم که رمان و ادبیات از این دست مفیده، آیا مفید بودن رسالت اصلیشه؟ یا صرفا در کنارشه؟ اگه نیست پس رسالتش چیه؟
 
کنار این سوال به نظرم سوال دیگه‌ای هم باید مطرح بشه که جالبه فکر کردن بهش. اگر فرض رو بگیریم که رمان و ادبیات از این دست مفیده، آیا مفید بودن رسالت اصلیشه؟ یا صرفا در کنارشه؟ اگه نیست پس رسالتش چیه؟
نظر من:
رسالت اصلی‌ش نیست. جوشش درونی یک عاشق/شاعر/داغدیده/صاحب جهان‌بینی که عاشق گفتن نظریاتشه از درون سینه‌ میشه ادبیات. ما در «کنار» خوندن لیلی و مجنون قراره نکاتی رو یادبگیریم، اما نظامی نیت‌ش قطعا نوشتن کتاب معارف نبوده!
پس بنظر من «صرفا در کنارشه» درست تره
 
من حس می‌کنم جنس مفید بودن رمان و کتاب‌های دیگه متفاوت هست.
شاید با خوندن رمان خیلی وقت‌ها دانش یا علم شما به‌طور مستقیم زیاد نشه(که خیلی وقت‌ها هم می‌تونه بشه)، ولی خوندن و آشنا شدن با کلمه‌های بیشتر باعث می‌شه دایره لغات بیشتری برای توصیف پدیده‌ها و احساساتتون داشته‌باشید و بتونید راحت‌تر باهاشون کنار بیاید.
یا این‌که می‌تونه باعث بشه که شما با چشم‌هایی دنیا رو ببینید که هیچ‌وقت بدون خوندن نتونید این رو تجربه کنید و ببینید که چه انسان‌هایی حس‌هایی که شما تجربه کردید رو عیناً تجربه کردند و شما تنها نیستید.
و در آخر از نظرم شاید اگر کسی با خوندن رمان حالش خوبه و لذت می‌بره، حتی لزومی نداره که دنبال فایده‌هاش بگردیم.
 
آیا مفید بودن رسالت اصلیشه؟ یا صرفا در کنارشه؟ اگه نیست پس رسالتش چیه؟
نظر شخصی من خیلی به سمت ادبیات متعهده (نه به اون معنا مفیدی که منظور این تاپیکه به نظر من چیزی که اون معنا مذکور از مفید رو تو خودش داره یا شعاره یا فلسفیدنه در بهترین حالت)
ولی به قول سارتر چون نویسنده این کاربرد از زبان رو انتخاب کرده ما هم میتونیم بپرسیم چرا مینویسی
و اون تعهد تو ذهن من باز نماییدن انسانه
 
نه مهمه
شما به نظرت چه کتابی غیر رمانه
من بی‌طرفم و فقط میخوام نظرات رو بشنوم ولی علمی، تاریخی، فلسفی، روان‌شناسی، سیاسی، نقد ادبی، فرهنگ‌نامه و...
 
در رمان همون فایده‌ای هست که برای یه نفر تو آشپزیه، برای یه نفر توی بیرون رفتن، واسه یه نفر توی فیلم دیدن. قرار نیست فایده علمی مشخصی در راستای بهبود اوضاع جهان در تفریح وجود داشته باشه

حالا این در کنار انتقال تجربه و دید متفاوت.
 
من بی‌طرفم و فقط میخوام نظرات رو بشنوم ولی علمی، تاریخی، فلسفی، روان‌شناسی، سیاسی، نقد ادبی، فرهنگ‌نامه و...
منم خطابم شما نیستی به عنوان مخالف بحث صرفا خواستم به عنوان کسی که پرسیدی سوال رو واضح کنی
.......

مثال دم دستی از کتابای دم دست: بیگانه‌ی کامو کجاست تو این دسته‌بندی‌ها؟ دزیره چطور‌؟ ۱۹۸۴ چطور؟
اگه کامو براتون فلسفیه
دزیره تاریخی
۱۹۸۴ سیاسی
شما صرفا به ادبیات نسبتا خوب داری میگی غیر رمان و به ادبیات نسبتا بد میگی رمان
در این حالت همچنان رمان ادبیات و ادبیات کتابه (با همین منطق رمان سخیف خوندنم کتاب خوندنه)
اما "فایده رمان (سخیف) کمتره" چون شما کلا رمان رو به عنوان ادبیاتی که "سخیف" باشد معرفی کردی
اما تعریف رمان این نیست و در نتیجه در واقع رمان خوندن "سخیف" نیست


حالا اگر نه اورول و کامو و... اینا همه به چشمتون رمانه
در این صورت شما فی‌الذاته احتمالا با نفس ادبیات مشکل دارید که باز سوالتون باید به این تغییر کنه که آیا پرداختن به ادبیات مفیده
و اگر بخوایم از بحث‌های نسبتا فلسفی اینکه خب چرا میخوای مفید باشه عبور کنیم پاسخ بله‌ست
پرداختن به ادبیات حتی از نظر ذهن منطقی کلاسیک هم مفیده به هزار و یک دلیل (باز شدن نگاه فرد، پیشرفت زبان، پیشرفت جامعه و...)
 
با خوندن زندگی جدیدی رو تجربه میکنی، جاهایی رو میری که تا حالا نرفتی ، سوار بر تخیلت، چه چیزی جز رمان این امکان رو فراهم میکنه؟ حتی به رشد مغز کمک میکنه چون صدا و تصویر رو خودمون می‌سازیم
 
Back
بالا