مشاعره

[Shalala]

آن پارسا که ده خرد و ملک رهزن است
آن پادشاه که مال رعیت خورد گداست

ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست
نان حلال شیخ ز اب حرام ما

 

[Shalala]

ای خدایا تو یکی یار جفاکارش ده
دلبری عشوه گر و جاکش و خونخوارش ده

هرکه را خوابگه اخر مشتی خاک است
گوچه حاجت که بر افلاک کشی ایوان را

 

[neginbarzegar]

هرکه را خوابگه اخر مشتی خاک است
گوچه حاجت که بر افلاک کشی ایوان را

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ندانی که چه درد است

 

[Ayda-kz]

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ندانی که چه درد است

تا توجه می‌رود از چشم تو روی لبت
در نبوسیدن سخن بر ناتوانی میکنم
من فقیر صحبتم لالم ز شرم چشم تو
با دزدی بوسه گذران زندگانی میکنم

 

[NeurosurgeonToBe]

تا توجه می‌رود از چشم تو روی لبت
در نبوسیدن سخن بر ناتوانی میکنم
من فقیر صحبتم لالم ز شرم چشم تو
با دزدی بوسه گذران زندگانی میکنم

می روی و گریه می آید مرا
اندکی بنشین که باران بگذرد

 

[Ayda-kz]

می روی و گریه می آید مرا
اندکی بنشین که باران بگذرد

دوست آن باشد که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

 

[Mojo]

دوست آن باشد که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

یک به یک با مژه هایت دل من درگیر است
میله های قفسم را نشمارم چه کنم؟

 

[./.]

یک به یک با مژه هایت دل من درگیر است
میله های قفسم را نشمارم چه کنم؟

مثل شمعی که آتشش زده اند
اندک اندک به خاک می افتیم

 

[نتانیاهو]

مثل شمعی که آتشش زده اند
اندک اندک به خاک می افتیم

مگر رنج و بلا را بنگر عشق و وفا را
منگر جور و جفا را بنگر صد نگران را

 

[رضا-Mox-]

مگر رنج و بلا را بنگر عشق و وفا را
منگر جور و جفا را بنگر صد نگران را

آتش آن نیست که از شعله آن خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند

 

[NeurosurgeonToBe]

آتش آن نیست که از شعله آن خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران، از نرگس مستش مست

 

[Amirhossin]

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران، از نرگس مستش مست

تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست
بوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست
دانی حیات کشته شمشیر عشق چیست
سیبی گزیدن از رخ چون بوستان دوست
بر ماجرای خسرو و شیرین قلم کشید
شوری که در میان من است و میان دوست

 

[NeurosurgeonToBe]

تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست
بوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست
دانی حیات کشته شمشیر عشق چیست
سیبی گزیدن از رخ چون بوستان دوست
بر ماجرای خسرو و شیرین قلم کشید
شوری که در میان من است و میان دوست

تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم
مثل تو نیست در جهان، تا ز تو مهر بگسلم

 

[رضا-Mox-]

تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم
مثل تو نیست در جهان، تا ز تو مهر بگسلم

من اگر نیکم وگر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

 

[NeurosurgeonToBe]

من اگر نیکم وگر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

تو را در آیینه دیدنْ جمالِ طلعتِ خویش
بیان کند که چه بوده‌است ناشکیبا را

 

[رضا-Mox-]

تو را در آیینه دیدنْ جمالِ طلعتِ خویش
بیان کند که چه بوده‌است ناشکیبا را

آن پریشانی شبهای دراز و غم دل
همه در سایه گیسوی نگار آخر شد

 

[NeurosurgeonToBe]

آن پریشانی شبهای دراز و غم دل
همه در سایه گیسوی نگار آخر شد

دست در حلقه آن زلف دو تا نتوان کرد
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

 

[نتانیاهو]

دست در حلقه آن زلف دو تا نتوان کرد
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

 

[رضا-Mox-]

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند!
(الکی مثلا)

 

[نتانیاهو]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند!
(الکی مثلا)

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است
بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی