• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

پارانویای شبانه

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Majids
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
پاسخ : پارانویای شبانه

من فقط صفحه اول از شعرات رو خوندم
ميدوني چيه
شعرات طوريه كه بار اول كه بخوني ميگي اومممم قشنگه
اما براي بار دوم كه ميخوني برات تكراري ميشه
و ديگه دلت نميخواد بخوني
در حاليكه سبك فروغ
چون خودم از طرفداران فروغ هستم
هر بار كه شعرش رو ميخونم اين خستگي از واژه ها بهم دس نميده
نميدونم ميفهمي چي ميگم يا نه ....

در هر صورت همين كه بتوني احساست رو با فكر و واژه ها مكتوب كني ارزش داره
موفق باشي!
 
پاسخ : پارانویای شبانه

به نقل از M@HN@Z :
من فقط صفحه اول از شعرات رو خوندم
ميدوني چيه
شعرات طوريه كه بار اول كه بخوني ميگي اومممم قشنگه
اما براي بار دوم كه ميخوني برات تكراري ميشه
و ديگه دلت نميخواد بخوني
در حاليكه سبك فروغ
چون خودم از طرفداران فروغ هستم
هر بار كه شعرش رو ميخونم اين خستگي از واژه ها بهم دس نميده
نميدونم ميفهمي چي ميگم يا نه ....

در هر صورت همين كه بتوني احساست رو با فكر و واژه ها مكتوب كني ارزش داره
موفق باشي!
کلیک کنید تا باز شود...
متشکرم دوست عزیز بابت نظر خوبتون ! در درجه ی اول پیشنهاد می کنم اگر وقت دارین بقیه ی شعرهام رو هم بخونین !
اما در مورد نقد خوبی که داشتید باید بگم چیزی که واضح و روشنه اینه که دنبال کردن سبک یک شخص دلیل نمیشه که شعرات هم باید مثل اون باشه البته در نقص و نا پخته بودن اشعارم که شکی نیست ولی ببین دوست خوبم من به چیزی اعتقاد دارم که مطمئنم شما قبول ندارین و اونم اینه که اولین های یک سبک لزوما بهترین های اون نیستند و به جرئت می تونم بگم اشعار فروغ فرخزاد هیچ گاه به گرد پای شاعرانی که امروز دارن فعالیت می کنن نمی رسه ! به طور مثال در همین سبک فروغ شاعرانی مثل گروس عبدالملکیان ، لیلا کردبچه،شهاب مقربین،سینا بهمنش و ... ! اما این رو گفتم که بدونین این سبک دنباله روی فروغ و یا شاملو هست اما قطعا قوی تر و بهتر شده !
اما دلیل این تفاوت بین اشعار من و فروغ اینه که اصولا دوست ندارم در شعرهام مخاطب به وسیله ی واژه ها بازیچه باشه اما در بیشتر اشعار فروغ به خصوص اشعار بلند ایشون مخاطب در یک فضای سو رئال گنگ قرار می گیره و همزمان درگیر واژه هایی میشه که در خدمت شعر قرار نمی گیرن و انگار تنها شاعر احساس لحظه ایش رو توصیف کرده و اکثریت صاحب نظران قبول دارن که اشعار فروغ از نظر فنی نقص های زیادی داره ! و مخاطب رو به خصوص اگر مثل من بی سواد در بحث شعر سپید باشه درگیر واژه ها و فضاهایی می کنه که شاید زیبا به نظر برسه ولی مخاطب نمیفهمه که بازیچه قرار گرفته ! البته در در شعر سپید هدف اینه که مخاطب بازیچه قرار بگیره ولی من سعی می کنم با مفهوم این اتفاق بیفته نه با واژه ها

باز هم میگم در ناپخته بودن این شعرها هیچ شکی نیست ولی شعر سپید امروز شعر فرا نو ست و هدف اینه که با واژه های ساده و روان مفاهیم عمیق منتقل بشه و مخاطب به مفهوم فکر کنه تا واژه ها !

خیلی ممنونم دوست خوبم امیدوارم باز هم از نظرات خوبتون بهره ببرم !

سپاس
 
پاسخ : پارانویای شبانه


وقتی که در باز می شود

وقتی که تو پیش از عطرت رفته ای

وقتی که مرگ پیش از من

دست هایش را از جیبش بیرون کشیده

و تو را به آغوش...

و حالا
چطور می شود باور کرد ؟

مردی که بارها نیامد
فقط یکبار رفته بود ...
 
پاسخ : پارانویای شبانه

تا مدتی نیمایی خواهم نوشت ! نظراتتون رو بگین لطفا !

خواهرم زيبا بود
آسمان تاجش بود
و زمين نيز سريرى بر پای
در نگاهش آفتاب نيز تجلى آموخت
و تمام عمرش نان صداقت مى خورد

خواهرم فرجام‍‍‍‍ی بود برای مهتاب
خواهرم بارگهی داشت وسيع
و به اندازه ى قلبش آرام

خواهرم زمزمه ى مرگ رفاقت نشنيد
تنش از لفظ بشارت نگريخت
و تمام عمرش هيچ غمى را حتی
به اسارت نگرفت

خواهرم آب لب جوى نبود
خواهرم باران بود
بر زمين جارى نه
آسمان جايش بود

خواهرم بى خبر از ماه نبود
بینشی عریان داشت
و به دریای هوس رنگ نباخت
پشت آماج حقیقت که خزید
بسترش سرد نشد
و دلم را که به حسرت گره زد
خوابش آشفته نشد

و در آن ثانیه ها سیبی چید
و محبت را کاشت
و زمین را به زمانش زد و رفت
مثل یک کوچ غریبانه به قصد مهتاب ؛
تنها بود

تنش از بیم حضور من و این خاک غریب
لب آواز قناری را دوخت
و نگاهم می کرد
و نگاهش که به اندوه آغشت
قطره ای جان بارید
چشمهایش باز بود
تا همان لحظه ی آخر به حقیقت نگریست

هیچ نیافت

به حقیقت کوچ کرد
چشمانش را بست

هیچ کس باور نکرد
خواهرم بود و نبود !
 
پاسخ : پارانویای شبانه

حقم داشتن مجوز ندن :D ياد شعر مشيرى چه كسى مي آيد با من فرياد كند" افتادم!
 
پاسخ : پارانویای شبانه

می روی

و برای پشت پایت فرقی نمی کند

کاسه ی آب

با اشک چشم


می روی

و هیچ کس نیست نبودنت را

میان این همه حضور

اثبات کند !

میروی

باز دست می برم به سطرهام
تمام تو را از این شعر بیرون می کشم

دستم بوی عطرت را می گیرد
پیراهنم بوی عطرت را می گیرد
خانه ام بوی عطرت را می گیرد

چشمهایم را می بندم

این بار تو را بو ...

نه!!!

نفس می کشم !


(قسمتی از شعر کنج )
 
پاسخ : پارانویای شبانه

کنارم نشسته ای

نگاهم می کنی

من به مافیای عشق تو فکر می کنم

به آلکاپنی که در آلکاتراز چشمانت نشسته است

به اینکه آخرین تیر نگاهت

کی کارم را تمام می کند !

460_345_resize.jpg
 
پاسخ : پارانویای شبانه

به نقل از یاسین نعیمی :
خواهرم زيبا بود
آسمان تاجش بود
و زمين نيز سريرى بر پای
در نگاهش آفتاب نيز تجلى آموخت
و تمام عمرش نان صداقت مى خورد

خواهرم فرجام‍‍‍‍ی بود برای مهتاب
خواهرم بارگهی داشت وسيع
و به اندازه ى قلبش آرام

خواهرم زمزمه ى مرگ رفاقت نشنيد
تنش از لفظ بشارت نگريخت
و تمام عمرش هيچ غمى را حتی
به اسارت نگرفت

خواهرم آب لب جوى نبود
خواهرم باران بود
بر زمين جارى نه
آسمان جايش بود

خواهرم بى خبر از ماه نبود
بینشی عریان داشت
و به دریای هوس رنگ نباخت
پشت آماج حقیقت که خزید
بسترش سرد نشد
و دلم را که به حسرت گره زد
خوابش آشفته نشد

و در آن ثانیه ها سیبی چید
و محبت را کاشت
و زمین را به زمانش زد و رفت
مثل یک کوچ غریبانه به قصد مهتاب ؛
تنها بود

تنش از بیم حضور من و این خاک غریب
لب آواز قناری را دوخت
و نگاهم می کرد
و نگاهش که به اندوه آغشت
قطره ای جان بارید
چشمهایش باز بود
تا همان لحظه ی آخر به حقیقت نگریست

هیچ نیافت

به حقیقت کوچ کرد
چشمانش را بست
هیچ کس باور نکرد
خواهرم بود و نبود !
کلیک کنید تا باز شود...
یاسین جان من شعر نیمایی رو خیلی دوس دارم ولی شعر نیمایی باید وزن صحیح داشته باشه و حداقل، ارکان یک مصراع یا نیم مصراع یکی باشن. ترجیحا وزن مصراع های مختلف هم یکسان باشه. یه سری از جاها که مشکل وزنی حس کردم رو مشخص کردم.
به جز اینا یه مشکل بزرگ در وزن، ابتدای مصراعهاته. بعضیا هجای کوتاه دارن ( وَ ، تَ ، .. ) بعضیای دیگه بلندن ( تا ، دَر ، ... ) و بعضیای دیگه کشیده ن ( هیچ ، ... ) که شاید اگه اینو رفع کنی، توی تصحیح وزن شعرت کمک بزرگی بکنه و به نظرم برای شعر نیمایی، اوزان متحدالارکان کاراییِ بیشتری نسبت به اوزانِ متناوب الارکان دارن :)
+ مفهوم شعرت هم خوب بود ;)
 
پاسخ : پارانویای شبانه

به نقل از احســــــــــــان :
یاسین جان من شعر نیمایی رو خیلی دوس دارم ولی شعر نیمایی باید وزن صحیح داشته باشه و حداقل، ارکان یک مصراع یا نیم مصراع یکی باشن. ترجیحا وزن مصراع های مختلف هم یکسان باشه. یه سری از جاها که مشکل وزنی حس کردم رو مشخص کردم.
به جز اینا یه مشکل بزرگ در وزن، ابتدای مصراعهاته. بعضیا هجای کوتاه دارن ( وَ ، تَ ، .. ) بعضیای دیگه بلندن ( تا ، دَر ، ... ) و بعضیای دیگه کشیده ن ( هیچ ، ... ) که شاید اگه اینو رفع کنی، توی تصحیح وزن شعرت کمک بزرگی بکنه و به نظرم برای شعر نیمایی، اوزان متحدالارکان کاراییِ بیشتری نسبت به اوزانِ متناوب الارکان دارن :)
+ مفهوم شعرت هم خوب بود ;)
کلیک کنید تا باز شود...
ممنونم احسان عزیز بابت نظر بسیار خوبت ! استفاده کردم ! هر چند که این نیمایی ها مال چند سال قبله و چون از نظر فنی رو نیمایی تسلط خیلی زیادی ندارم خیلی وقته نیمایی نگفتم !

بازم سپاس ;)
 
You must log in or register to reply here.
Back
بالا