nn_f
کاربر جدید

- ارسالها
- 4
- امتیاز
- 4
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان ۱
- شهر
- همدان
- سال فارغ التحصیلی
- 1394
بعنوان کسی ک سابقه تحصیل همزمان دو رشته و به فنا رفتنهای متعدد در فضای اکادمیک رو داره؛ چنتا مورد رو میگم، امدوارم بدرتون بخوره
اولن واسه تحصیل دورشته یا اصطلاحن ماینور، مقررات وزارت علوم و بهداشت و همینطور دانشگاه تا دانشگاه متفاوته. اما یه چیز مشترک هست، دانشجویان استعداد درخشان (المپیادیها یا کسب معدل الف برای ترمهای متوالی) میتونن تو همون دانشگاه یه رشته دیگه رو بعنوان ماینور تحصیل کنن. حالا فرض یه دانشجوی استعداد درخشان دارو بخواد شیمی هم بخونه، کلی دوندگی اداری و مصیبت و بدبختی داره، چون داروسازی تحت نظر وزارت بهداشت عه ولی شیمی وزارت علوم!
واس علوم پزشکیا یه امکان دیگه فراهمه ک فکر کنم تو تاپیک خودش بحثش هست؛ دانشجو دکترای عمومی بعد از گذروندن 140واحد، بشرط معدل/المپیاد و پذیرفته شدن تو مصاحبه میتونه دانشجوی دوره MPH بشه. وقتی دکترای عمومیش تموم شد، یه مدرک ارشد بهداشت عمومی هم میگیره
تجارب و دیدگاه شخصی:
طبعن هدف دانشجو یا دنبال کردن علاقه شخصیه یا اینکه میخواد علم/مهارت یاد بگیره. رشته دوم و ماینور ینی بطالت وقت مضاعف تو فضای اداری دانشگاه، بروکراسی مزخرف و دست و پاگیر، دغدغه تداخل کلاس و امتحان، مونده و اواره شدن از زمین و زمان!
یه واقعیتی وجود داره که ادمیزاد (دانشجو) با سر کلاس رفتن و امتحان دادن صرفن یه سری اطلاعات بهش اضافه میشه. بندرت علم یا نگرش منتقل میشه؛ مهارت که عمرن! بلکه کار کردن:، چه پژوهش، کارای فرهنگی/اجتماعی یا بیزینس و پول در اوردن؛ ایناس ک مهارت یاد میده و ب مرور اون نگرش صحیح شکل میگیره....
تو دنیای امروزی مرز بین علوم برداشته شده و بازار پژوهشهای بین رشتهای داغه. خیلی از این حوزهها تجاری هم شدن. بجای اینکه خودمون رو درگیر بروکراسی دانشگاه و هزارتا مشکل و دردسر کنیم، عین بچه خوب همون رشته خودمون رو میخونیم، تو 1-2حوزه خاص عمیق شده، مثلن کورس میگذرونیم یا سر کلاس بقیه رشته میشینیم و واقعن چیز یاد میگریم، نه اینکه فقط امتحان پاس کنیم! خروجی این میشه فردی با توانمندیها و مهارتهای خاص. فرصتهای شغلی زیادی واسه کسی ک مهارتهای متعدد داره هست اما اونیکه 2تا رشته خونده، صرفن دانشگاه بیشتر رفته و تو بازار کار اهمیتی نمیدن
خیلی ممنونم از اینکه تجربیات و دیدگاهتونو در اختیارم گزاشتین و واقعا مفید بود تو فکر کردن دوباره راجع بهش
نه ک قبلا متوجه شرایط و اتلاف وقتی ک میشه نبودم و اتفاقا یکی از اصلی ترین دغدغه های ذهنیم همین بود ک مشکلات حین گذروندن هر دو با هم رو اگه یه جوری هم بگذرونم انتخاب نهایی تو بازار کار و امکان فرصت سوزی و ضربه خوردن دو طرف کار رو چطور هندل کنم
راستش من به چند دلیل خودمو قانع کرده بودم ک میتونه کار درستی باشه
اول اینکه گفتم شاید از پسش بر اومدم و بعدا تونستم در کنار علاقه ام به ساینس و علوم پزشکی یه طراح هم باشم و طرحمو بزنم فقط (گرچه انقد اطلاعات دارم ک بدونم اصلا قضیه به اینصورت نیس و یه شغل هنری نمیتونه صرفا جانبی باشه چه برسه به اینکه همزمان بُعد تجاری و رقابتی و تولید کنندگی هم داشته باشه با تمام کارآموزی های ورود به بازار کار و پله پله بالا اومدنش و وقت و انرژی تو زندگی واقعیش)
اما از طرفی من الان امکانشو تو این وقت باقی مونده ندارم ک منابع حجیم هنر رو با توجه ب اینکه هیچ پیش زمینه ای ندارم و دیپلمم تجربی بوده برای کنکور مطالعه کنم پس گفتم اگه بلاخره قانع شدم و یکیش رو انتخاب کردم بتونم هر دو رو داشته باشم ک انصراف بدم یا اینکه اگه تونستم و براومدم از پسش ادامه -وگرنه با وجود سهل انگاری تا به الانم ک هر دو رو مطالعه نکردم اگه بخوام یه تصمیم بگیرم و اون باشه فرصت امسالم هم میسوزه مثل سالهای گذشته...
و حتی اگه میشد خوند هم هرکار میکردم انتخاب این روی علایقم ک علمیه از ذهنم کنار نمیرفت و اقلا یه فرصت دگ برای فکر روش داشتم و پشیمونی نمیموند برام
ولی گذشته از این دلیل ها و اما و اگرها وقتی دردسر بین شیمی و دارو انقد زیاده ینی برای علوم پزشکی و هنر چطور میتونه باشه ؟

(با وجود اینکه صراحتا تو آیین نامش گفتن رشته دوم میتواند از رشته های هنری وشکوفا کننده ذوق هنری دانشجو باشد و..)
و مشکل دیگه ای ک دارم هم موضوع اپلای هست ک شاید باور نکنید ولی این موضوع رو برای اونجا هم پرسیدم از چند نفر ک فک نمیکنم کار راحتی باشه اصلا
در کل اگه میتونستم (ک نمیتونم خودمو قانع کنم) یکیش رو کنار بزارم و به بدبختی های چطور و کی و کجا رفتن و گرفتن فاند یا loan و اینا برسم تو دوران دانشجویی و با خیال راحت یه چیز رو مطالعه کنم و تخصص پیدا کنم خ بهتر بود ♀️
اما در مورد خود موضوع "دانشگاه رفتن " مضاعف اونم تو ایران ! کاملا حق با شماست و چیزی به جز استرس اضافه و تداخل و بی نظمی نداره برات ... من راستش این شانس رو هم دارم ک از آموزشگاه های بیرون استفاده کنم برای این رشته ! و کلی ورکشاپ و کلاسای مهارت آموزی هم بیرون هست اتفاقا
اما به خودم میگفتم ک حالا اگه شد و رفتم
با وجود هزینه های یه شهر دیگه و لوازم و تجهیزات گرون هنری دگ هزینه شهریه رو اضافه ش نکنم و اگ شد محل آموزشش یه دانشگاه سراسری باشه اقلا
و دلیل دیگه م این که نکنه مدرک دانشگاه برای اپلای معتبر تر باشه گرچه بار ها شنیدم ک مهم رزومه و پورتفلیو و..هس ولی خب بدون مدرک کارشناسی ک نمیشه برای مستر (ارشد) اقدام کرد ..!
شاید تعجب کنید ک من هنوز کنکور شرکت نکرده فکر کجاهاشو کردم ولی در اصل من فرق دارم با یه کنکور اولی ۱۸ ساله ک تکلیفش عملا فقط دانشگاه رفتنه با خودش و به عنوان یه آدم ۲۲ ساله ک هدفای آینده ی به تعویق افتاده و شاید ناممکنش (!) رو جلو خودش چیده به هر حال و یه نقشه راه هر چند کج و معوجی داره واسه خودش ..
اینه ک تلاش میکردم ک هر جور شده یا یه راهی پیدا کنم ک تو این نقشه بگنجونمش علایقمو با هم یا تکلیفمو مشخص کنم ک بلاخره کدوم راهو بردارم...
هرچند انگار هرچی ک بیشتر اطلاعات کسب میکنی دو راهیت تبدیل به چندین و چند راهی میشه ...حالا اینا به کنار ..اونم با ریسک توهم برد داشتن تو قبولی های کنکور امسال
کل هدف من از مطرح کردن این مسئله تو این تاپپیک این بود ک بفهمم در کل امکانش وجود داره ترکیب دو رشته ای هنر-پزشکی (پیراپزشکی) ؟
و اگه آره و کسی راهشو رفته مراحل و دنگ و فنگاش رو بدونم برای بعد ک با خیال راحت تجربیمو بدم و مطمئن باشم ک گرچه به قول شما "مصیبته " ولی از دست رفته نیس فعلا این روش برام
البته به یه راه دیگه م فک کردم و اون این بود ک اگه تصمیمم یه طرفه شد و هنر بود موقع انتخاب رشته
برم آزاد و سال دگ سراسری هنر بدم بعدش ترم یک و دو رو منتقل کنم (میشه دیگه؟)
بازم رمان نوشتم با همه جزییات و بابتش شرمنده
اما نظرات شما بهم کمک کرد اقلا با دیدگاه بازتری به امکانای به جز دانشگاه ک ممکنه راحت تر باشن نگاه کنم و همچنین تصمیم گیری در مورد تخصص اصلیم برای زندگی کاریم ^^
آخرین ویرایش:






