پاسخ : رُک باشیم یا نه؟
واسه من رک بودن راست گو بودن تلقی می شه و اینکه آدم خجالت نکشه از اینکه حرفه دلش رو بزنه
اگه بحثی باشه سعی می کنم راستشو بگم و سعی می کنم خجالت نکشم از صحبت کردن چون خیلی وقت ها شده خجالت کشیدم حرفه درستی رو بزنم و تا کلی بعدش حرص خوردم که چرا حرفمو نزدم

معتقد هم هستم آدم باید راستگو باشه البته خیلی وقت ها سکوت بهتره

نیازی نیست همه راست ها رو آدم به زبون بیاره هر وقت که واجب شد بگه
و همیشه هم باید حواسش باشه با زبونش به کسی نیش نزنه و توهین نکنه
البته گاهی هم شده از زیر جواب دادن در رفتم
مثلا یکی از دوستام از من پرسید چه چیزی تو قیافش قشنگه من چیز قشنگی ندیدم

و نخواستم ناراحتش کنم یه جوری از جواب دادن در رفتم

و بحث رو عوض کردم
بعضی ها هستن میان عیب های دیگران رو مستقیم به طرف مقابلشون می گن

و می گن خوبی طرف رو می خوایم
به نظر من اگه عیب قابل رفع باشه بهتره به اون شخص گفته بشه اما به صورت غیر مستقیم یا اگه مستقیم جوری که توهین نشه اگه آدم رک خیرخواه اون طرفه پس نباید با حرفاش اون رو آزار بده
من تو دوران دبستانم خوندم این بود که یه مردی داخل مسجد داشت وضو می گرفت و امام حسن (ع) و امام حسین (ع) که اون زمان کوچیک بودن متوجه می شن اون مرد داره اشتباه وضو می گیره اما نرفتن مستقیم بهش این موضوع رو بگن رفتن از اون مرد خواستن ببینه اونا درست وضو می گیرن یا نه و به این صورت غیر مستقیم به مرده روش صحیح وضو گرفتن یاد دادن بدون اینکه بهش بی احترامی کنند.
(این مثال خیلی وقت پیشا خوندم ممکنه جاییش اشتباه نوشته باشم اگه اینطوره لطفا به بگین

ویرایش کنم)