• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

"هميشه حق با اكثريت است"؟!

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع ساقي
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
پاسخ : "هميشه حق با اكثريت است"؟!

این جمله رو از کسی شنیدم که آزاد اندیش هست هم انقلابی در عین حال آزادی طلب و نسبتا صلح جو:

"دموکراسی خوب هست اما حکومت برای بعضی از کشور های جهان سوم بهتر از دموکراسی هست."

دلایلش هم اینه که کشور های جهان سوم هنوز از لحاظ رشد اجتماعی و سیاسی به جایی نرسیده اند که بتونند بدون درگیری و نزاع تصمیم گیری کنند نمونش هم مصر اول انقلاب کردند اما الان با رییس جمهور فعلیشون هم که خودشون انتخاب کردند مشکل دارند توی همچین کشور با شرایط فعلی آزادی و دموکراسی بر قرار نخواهد شد چون هر اتفاقی هم که بیفته گروهی سوء استفاده می کنن و حتی با وجود این آزادی هم افراد به آرامش نمی رسند بنابراین حداقل با وجود سلطنت با این که از طریق زور هست و به جامعه فشار وارد می شه اما از جنگ های داخلی جلوگیری میشه.

بنابراین خوب بودن دموکراسی یا دیکتاتوری در یک کشور وابسته به سطح شعور و فرهنگ سیاسی و اجتماعی مردم اون کشور هست در جایی که مردم به فرهنگ نسبتا ایده آل رسیده اند با وجود دموکراسی اون کشور بهتر یا به نوعی مدینه فاضله می شه و تصمیم گیری ها با نظر خود مردم و به بهترین نحو انجام میشه .اما جایی که مردم حتی تکلیفشون با خودشون هم روشن نیست سلطنت هر چه قدر هم بد بهتر از نا امنی هست. قبل از هر انقلاب اول باید فرهنگ جامعه رو بالا برد که شرایط بعد از اون انقلاب حداقل بدتر نشه.
 
مسیر یا نظر اکثریت چقدر برای شما مهمه ؟
چقدر روی تصمیم هاتون تاثیر میذاره؟
و ایا پیش فرض کلی برای مواجه با این نظر یا مسیر دارید؟
 
Up
بنظرتون تا کجا می‌شه مطابق نظر اکثریت عمل کرد؟ مثلاً اگه یه اکثریت ۶۵ درصدی رای دادن که اقلیت ۳۵ درصدی رو بریزیم توی دریا، اینجا موضع ما از منظر آزادی چیه؟ موضع اخلاقی چیه؟ موضع شخصی خود خود شما چیه؟
اگه همین تصمیم رو یک اکثریت مطلق ۹۹ درصدی در مورد یک اقلیت ۱ درصدی بگیرن چی؟ اگه قرار بود به جای ریختنشون توی دریا، تبعیدشون کنن چی؟
اون‌موقع موضعتون فرق می‌کنه یا چی؟
اصولاً شدنی هست که نظر اکثریت رو همواره بدون هیچ قید و شرطی پذیرفت؟ نظر شما چیه؟
 
از اون صحبت هاست که بحث میطلبه ها
نظر من اینه که چیزای کلی، مثل جو کلی، رییس جمهور و ... که روی تمام مردم اثر میذاره باید رای با اکثریت باشه
ولی از اون طرف، مسیحیا میخوان فلان مراسم رو توی فلان جا برگزار کنن یا میخوان کلیسایی بسازن؟ بین خودشون رای بگیرن و بررسیش کنن.
به نظرم هم توی مجلس باید نماینده های اقلیت ها رو براساس درصدشون توی جامعه حساب کنن. ۱۰ درصد مسیحی داریم؟ پس این ۱۰ درصد باید بتونن اندازه خودشون تاثیر گذار باشن.
و خب یه سری چیزا مثل قانون برای همه ثابته و اکثریت و اقلیت نداره. همون قانون چیزیه که نمیذاره (یا نباید بذاره) در حق اقلیت ها ظلم بشه
 
اسپینوزای عزیزم می‌فرمایند که هر کس به اندازه توانش حق دارد. یعنی اگر اکثریت قدرت بیشتری داشت حق با اوناست و اگر اقلیت قدرتمند تری وجود داشت حق با اوناست. این قانون طبیعته.
 
Back
بالا