ولی خب من اصولا خیلی درستش نمیکنم بعد از اینکه نوشتم 
شاید اگه یکم روش وقت میذاشتم مثلا میتونستم جمله های بهتری بنویسم به جاش.
من جاهایی که خیلی دوس دارم بنفش کردمبه نقل از F@temeh :
الان منظورمو رسوندم یعنی؟به نقل از dreamy girl :چند تاشو خیلی دوست داشتم چون لطافت خاصی توش دیدم
اما چند تای دیگه یکم مشکل داشتم باهاش چون ک خودت مفهومشو میدونی و من نمیتونم درک کنم
در کل خیلی خیلی خیلی خوب و عالی بود
مثلا در حدی ادامه بدی ک تا بگن فاطمه بگیم اهان همشهری خودمونو میگی
نه کلا سعی کن ادامه بدی چون احساساتت جورین ک میتونی شعرای خیلی تاثیر گذار ازشون بسازی
موفق باشی
خوبه راضیم به نقل از Angel of Mo0n :من جاهایی که خیلی دوس دارم بنفش کردم
به نظرم این قسمتاش مفهومای خیلی عمیقی داره
اینکه صدای امید رو فقط یک نفر میشنوه، یعنی مردم یکم گوشه گیرن و تلاش برای زندگی خوب کمرنگ شده
و به نظرم صدای آواز خورشید ترکیبش خیلی عالیه
چون خورشید فقط ی دونه س و یکم میتونه بیانگر هماهنگی و اتحاد باشه.
یعنی مثِ اینکه تو میخوای بقیه رو به چیزی دعوت کنی که مقابل ِ چشماشونه ولی اونو نمیبینن
تركيب هاي قشنگي داشتي...به نقل از فــ :در این جهان
من
و فقط من
می دانم راز ِ روییدن ِ علفهـای ِ هرز را
فقط من می توانم ببینم
لبخند ِ بلورین ِ ماه را
صدای ِ سر زمین ِ پشت ِ ابر هارا
صدای ِ امید را
فقط من میشنوم
در این جهان
فقط تویی که دستانت
آرامش ِ رویای ِ صورتی ام را بر هم میزند
و مرا به برخواستنی سبز سوق میدهد
فقط تویی که آمدنت
پنجــــره را بیدار میکند
و لبخندت
آسمان را خوشحال!
بیا...
میخواهم راز ِ روییدن ِ علفهای ِ هرز را برایت بگویم
و نشانت دهم
لبخند ِ بلورین ِ ماه را
دستانم را بگیر و بیا
گوش کن!
این صدای آواز ِ خورشید است
که حالا
فقط
من و تو میشنویم : )
"موج ِ نو "
