برادر من حرف رو نگرفتی بعد میگی من الکی یه چیز ارسال کردم :/
من میگم اینکه شیش جور درد رو یک زبان بتونه توصیف کنه چیز الزامیای نیست و بود و نبودش چندان اهمیتی نداره (البته تحت شرایط خاصی میتونه امتیاز محسوب بشه)
اما این که یک زبان برای کتاب، من، فرهنگ، ادب، هوش و... واژه ای نداشته باشه خودش کافیه تا ضعف و محدودیت لغات یک زبان رو برسونه!
حمایت از زبان مادری (که در ایران جز برای ترکمن ها، هرگز ترکی نیست :/) یک کار شایستهست ولی چرندسرایی و دروغپردازی درموردش بسیار نادرست، صرفا عرض کردم که لزومی به حمایت از چیزی که دفاعی از خودش نداره نیست
در سال
۱۸۷۲ در نشست ادیبان و
زبانشناسان اروپایی در
برلین، به ترتیب زبانهای
یونانی،
فارسی،
لاتین و
سانسکریت به عنوان
زبانهای کلاسیک جهان برگزیده شدند. بر پایهٔ تعریف، زبانی کلاسیک به شمار میآید که یکم، باستانی باشد، دوم، ادبیات غنی داشته باشد و سوم در آخرین هزاره عمر خود تغییرات اندکی کرده باشد.
منبع: جرج هارت، زبانشناس دانشگاه برکلی کالیفرنیا
درمورد حقایق ناخوشایند هم بزودی مفصل توضیح خواهم داد!