یه چیزی بود به نام تمبر.
لازم نبود برای فرستادن نامه تا ادارۀ پست بری، به اندازۀ لازم به پاکت تمبر میچسبوندی و میانداختی توی صندوقهای پستی قرمز_زرد، صندوق مرسولات خارجی آبی_سفید بود.
شما یادتون نمیاد با اینترنت dial up یه عکس که دان میشد ما پیر میشدیم همونو دانلود می کردیم یه گوشه کامپوتر ذخیره می کردیم یه اهنگ یه ربع نیم ساعت طول می کشید دان بشه پس به اینکه ده بار گوشش بدی یه جورایی محکوم بودی
شما یادتون نمیاد اون موقه ها (خییلیی قدیم) که مدرسه ها حضوری بود
برای اینکه امتحانا رو بپیچونیم میرفتیم پیش معلم ادا حال بدا رو در میاوردیم معلم هم مارو میفرستاد پیش معاون بهداشت از اون بنده خدا هم چیزی بجز چایی نبات در نمیومد خلاصه بعدش یه زنگ و تامام بقییه روزو استراحت میکردی و تکلیف فردا رو هم انجام نمیدادی