ادبیات کنکوری
- شروع کننده موضوع sayyed
- تاریخ شروع
Grave-Worm
کاربر حرفهای
- ارسالها
- 287
- امتیاز
- 154
پاسخ : کنکوری ها!! (آموزشی)
جوابامو بگم؟!!!! بابا ، من تو اين آرايه ها زياد مشكل دارمااا!!!
جوابامو ميگم ، البته اميدوارم از7 تا ، 8 تارو غلط نزده باشم!!!
َA :2
D :1
E:3
G:4
B:1
C هم يا 1 جوابه يا 4 !!! من فكر كنم 1 باشه!!!
#-o #-o #-o
جوابامو بگم؟!!!! بابا ، من تو اين آرايه ها زياد مشكل دارمااا!!!
جوابامو ميگم ، البته اميدوارم از7 تا ، 8 تارو غلط نزده باشم!!!
َA :2
D :1
E:3
G:4
B:1
C هم يا 1 جوابه يا 4 !!! من فكر كنم 1 باشه!!!
#-o #-o #-o
Grave-Worm
کاربر حرفهای
- ارسالها
- 287
- امتیاز
- 154
پاسخ : کنکوری ها!! (آموزشی)
الان شب هستشاااااااااااا!!!! جوابا پس كو؟!!!من فردا قلم چي دارم ، نميتونم منتظر بمونم!
الان شب هستشاااااااااااا!!!! جوابا پس كو؟!!!من فردا قلم چي دارم ، نميتونم منتظر بمونم!
sayyed
کاربر فوقحرفهای
- ارسالها
- 653
- امتیاز
- 298
- نام مرکز سمپاد
- شهيد قدوسي قم
- شهر
- قم
- مدال المپیاد
- کمی شیمی
- دانشگاه
- شريف
- رشته دانشگاه
- مکانیک
پاسخ : کنکوری ها!! (آموزشی)
A:2
B:2
C:3
D:1
E:1
F:3
G:4
پاسخ تشریحی اش رو هم فردا می ذارم... الان گرفتارم...
با عرض معذرت به خاطر سختی وحشتناک سوالام... خودم هم تو جواب دادنش مونده بودم!!
A:2
B:2
C:3
D:1
E:1
F:3
G:4
پاسخ تشریحی اش رو هم فردا می ذارم... الان گرفتارم...
با عرض معذرت به خاطر سختی وحشتناک سوالام... خودم هم تو جواب دادنش مونده بودم!!
sayyed
کاربر فوقحرفهای
- ارسالها
- 653
- امتیاز
- 298
- نام مرکز سمپاد
- شهيد قدوسي قم
- شهر
- قم
- مدال المپیاد
- کمی شیمی
- دانشگاه
- شريف
- رشته دانشگاه
- مکانیک
پاسخ : کنکوری ها!! (آموزشی)
و حالا پاسخ تشریحی:
پاسخ تشریحی:
A:
در بیت"عقل دیوانه شد آن سلسله ی مشکین کو-دل ز ما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست" این آرایه ها موجودند:
تشخیص: عقل مانند یک انسان بوده که دیوانگی به اون نسبت داده شده است.پس تشخیص وجود دارد. دل هم گوشه گیر شده است که یک عمل انسانی است و دوباره تشخیص!
استعاره: نیک می دانیم(یا اگر نمی دانید الان بدانید) که تمامی تسخیص ها استعاره اند. زیرا در واقع موجودی که جان بخشیده شده، به یک انسان که محذوف است تشبیه گشته است.
کنایه: گوشه گرفتن کنایه از از اجتماع بریدن و عزلت است.
ایهام: مشکین را می توان هم سیاه دانست و هم خوش بو!
تناسب(مراعات نظیر):این جا بین سلسله ی (مو) و ابرو تناسب را می توان برقرار کرد.
با توجه به این که تشبیه و اسلوب معادله نداریم(اگر هست پیدا کنید!)گزینه ی دوم صحیح است!
B:
تک تک ابیات دارای استعاره هایی هستند که باید بررسی کنیم:
1.شب تار است و ره وادي ايمن در پيش-آتش طور كجا موعد ديدار كجاست
شب تار استعاره از شرایط گمراه کننده ی جامعه، وادی ایمن استعاره از مقصد نهایی عارف بالله و آتش طور استعاره از راهنمایی است که در این مسیر وجود دارد! پس این جا سه استعاره داریم!
2.حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج-فكر معقول بفرما گل بي خار كجاست
باد خزان استعاره از ناملایمات روزگار(دهر) است و گل بیخار استعاره از حوادث مختلط تلخ و شیرین است! پس این جا دو استعاره داریم!
3.علم و فضلي كه به چل سال دلم جمع آورد-ترسم آن نرگس مستانه به يغما ببرد
جمع کردن فضل و علم آموزی از سوی دل تشخیص و استعاره دارد. نرگس استعاره از چشم معشوق است. این که چشم معشوق(=نرگس) به راهزنی بپردازد هم تشخیص و به تبع آن استعاره دارد! این جا هم سه استعاره داریم!
4.نرگسش عربده جوي و لبش افسوس كنان-نيم شب دوش به بالين من آمد بنشست
نرگس دوباره استعاره از چشم معشوق، عربده جو بودن چشم هم تشخیص و استعاره،افسوس خوردن لب هم تشخیص و استعاره است. پس این جا هم سه استعاره داریم.
با این اوصاف تعداد استعارات در گزینه ی دوم کمتر است!
C:
در گزینه ی اول دستان در کنار دام دو معنا می دهد: یکی دو دست است و دیگری به معنای حیله، شعبده، فریب و نیرنگ! بهتر است معنی دیگر دستان را همین جا به خاطر بسپارید!
در گزینه ی دوم بو به مانند بسیاری از ابیات دیگر در دو معنای امید و رایحه است!
در گزینه ی چهارم هم در عبارت"عهد آدم" دو معنای دوره ی آدم و هم چنین پیمان آدم(تلمیح به آیه الم اعهد الیکم یا بنی آدم ...)مستور است! پس این جا هم احتمالا!!ایهام داریم!
در گزینه ی سوم کلمه ای یافت نمی شود که دو معنا(ولو به خاطر تناسب با سایر اجزا) داشته باشد! آهو اینجا نمی تواند هیچ جا معنای عیب داشته باشد! کلمه ای هم در بیت که متناسب با معنای عیب باشد نداریم که ایهام تناسب پدید آید!
با این توضیحات گزینه ی سوم پاسخ صحیح است.
D:
در بیت "شهسوار من كه مه آيينه دار روي اوست-تاج خورشيد بلندش خاك نعل مركب است" این آرایه ها وجود دارد:
مراعات نظیر: بین ماه و خورشید و نیز بین شهسوار و نعل و مرکب تناسب هست.
کنایه: خاک نعل مرکب کسی بودن کنایه از بی ارزشی در برابر عظمت شخص است!
تشبیه: "ماه آیینه دار است" و "تاج خورشید خاک نعل است" دو تشبیه می باشند.
استعاره: اینجا ماه به انسانی مانند شده که آینه دار است تشخیص و به تبع آن استعاره داریم. تاج خورشید هم یک اضافه ی استعاری است به این تعبیر که خورشید مانند یک پادشاه است (پادشاه ذکر نشده) که تاج بر سر می نهد.
جناس ناقص: بین مه و من جناس ناقص موجود است.
تلمیح و ایهام و مجاز در بیت نداریم.
با این اوصاف گزینه ی اول پاسخ سوال است! (دیدین چه راحت بود؟!)
E: در بیت اول نوا در بیت به معنای تمکن مالی و شرایط مناسب زندگی است اما با توجه به واژه ی پرده(پرده خوانی=آواز خوانی) ایهام تناسب وجود دارد که نوا یادآور نغمه و نوا است!
من که در سایر ابیات ایهام تناسب نیافتم! شاید وجود داشته باشد!!!
F:
هر بیت را بررسی می کنیم:
1.هر ني كه بديدي به ميانش كمر عشق-تنگش تو به بر گير كه جز تنگ شكر نيست
در تنگ در بر گرفتن تنگ در معنای منتاسب با پهنا آمده و تنگ دوم به معنای بار شکر است. پس جناس تام داریم!
2.دره غين تو تنگ ميمت از آن تنگتر-تنگ متاع تو را عشق خريدار نيست
دقیقا مشابه بیت بالا و با همان ترتیب!
3.اگر نمود به ظاهر كه عشق زاد ز من-هميبدان به حقيقت كه عشق زاد مرا
هر دو زاد در این جا به معنای زائید است و جناس نداریم!
4.گفتم كه عهد بستم وز عهد بد برستم-گفتا چگونه بندي چيزي كه من شكستم
عهد اول به معنای پیمان و عهد دوم به معنای روزگار و دوران است! پس جناس تام داریم!
با این توضیح گزینه ی دوم صحیح است!
G:
دوباره تک تک ابیات را بررسی می کنیم:
1.يك زمانم بهل اي جان كه خموشانه خوش است-ما سخن گوي خموشيم كه چون ميزانيم
سخن گوی خموش بودن یک ترکیب متناقض نما است!
2.من چو در سايه آن زلف پريشان جمعم-لازمم نيست كه من راه پريشان بكشم
در سایه ی زلف پریشان بودن یعنی به مدد و به لطف آن زلف پریشان که چیزی که از این لطف حاصل شده است جمعیت خاطر(=آسودگی و فراغ) است که تناقض دارد!
3.گر خمر بهشت است بريزيد كه بي دوست-هر شربت عذبم كه دهي عين عذاب است
شربت گوارا نمی تواند عین عذاب آور باشد! این هم تناقض است!
4.اينك آن خضري كه ميرآب حيوان گشته بود-زنده را بخشد بقا و مرده را حيوان كند
زنده کردن مرده با آب حیات(=آب حیوان) مشکلی ندارد و تناقضی موجود نیست!
می بینید که پاسخش هم کم تر از خود سوالا نیست!
موفق باشید!
shm
و حالا پاسخ تشریحی:
پاسخ تشریحی:
A:
در بیت"عقل دیوانه شد آن سلسله ی مشکین کو-دل ز ما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست" این آرایه ها موجودند:
تشخیص: عقل مانند یک انسان بوده که دیوانگی به اون نسبت داده شده است.پس تشخیص وجود دارد. دل هم گوشه گیر شده است که یک عمل انسانی است و دوباره تشخیص!
استعاره: نیک می دانیم(یا اگر نمی دانید الان بدانید) که تمامی تسخیص ها استعاره اند. زیرا در واقع موجودی که جان بخشیده شده، به یک انسان که محذوف است تشبیه گشته است.
کنایه: گوشه گرفتن کنایه از از اجتماع بریدن و عزلت است.
ایهام: مشکین را می توان هم سیاه دانست و هم خوش بو!
تناسب(مراعات نظیر):این جا بین سلسله ی (مو) و ابرو تناسب را می توان برقرار کرد.
با توجه به این که تشبیه و اسلوب معادله نداریم(اگر هست پیدا کنید!)گزینه ی دوم صحیح است!
B:
تک تک ابیات دارای استعاره هایی هستند که باید بررسی کنیم:
1.شب تار است و ره وادي ايمن در پيش-آتش طور كجا موعد ديدار كجاست
شب تار استعاره از شرایط گمراه کننده ی جامعه، وادی ایمن استعاره از مقصد نهایی عارف بالله و آتش طور استعاره از راهنمایی است که در این مسیر وجود دارد! پس این جا سه استعاره داریم!
2.حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج-فكر معقول بفرما گل بي خار كجاست
باد خزان استعاره از ناملایمات روزگار(دهر) است و گل بیخار استعاره از حوادث مختلط تلخ و شیرین است! پس این جا دو استعاره داریم!
3.علم و فضلي كه به چل سال دلم جمع آورد-ترسم آن نرگس مستانه به يغما ببرد
جمع کردن فضل و علم آموزی از سوی دل تشخیص و استعاره دارد. نرگس استعاره از چشم معشوق است. این که چشم معشوق(=نرگس) به راهزنی بپردازد هم تشخیص و به تبع آن استعاره دارد! این جا هم سه استعاره داریم!
4.نرگسش عربده جوي و لبش افسوس كنان-نيم شب دوش به بالين من آمد بنشست
نرگس دوباره استعاره از چشم معشوق، عربده جو بودن چشم هم تشخیص و استعاره،افسوس خوردن لب هم تشخیص و استعاره است. پس این جا هم سه استعاره داریم.
با این اوصاف تعداد استعارات در گزینه ی دوم کمتر است!
C:
در گزینه ی اول دستان در کنار دام دو معنا می دهد: یکی دو دست است و دیگری به معنای حیله، شعبده، فریب و نیرنگ! بهتر است معنی دیگر دستان را همین جا به خاطر بسپارید!
در گزینه ی دوم بو به مانند بسیاری از ابیات دیگر در دو معنای امید و رایحه است!
در گزینه ی چهارم هم در عبارت"عهد آدم" دو معنای دوره ی آدم و هم چنین پیمان آدم(تلمیح به آیه الم اعهد الیکم یا بنی آدم ...)مستور است! پس این جا هم احتمالا!!ایهام داریم!
در گزینه ی سوم کلمه ای یافت نمی شود که دو معنا(ولو به خاطر تناسب با سایر اجزا) داشته باشد! آهو اینجا نمی تواند هیچ جا معنای عیب داشته باشد! کلمه ای هم در بیت که متناسب با معنای عیب باشد نداریم که ایهام تناسب پدید آید!
با این توضیحات گزینه ی سوم پاسخ صحیح است.
D:
در بیت "شهسوار من كه مه آيينه دار روي اوست-تاج خورشيد بلندش خاك نعل مركب است" این آرایه ها وجود دارد:
مراعات نظیر: بین ماه و خورشید و نیز بین شهسوار و نعل و مرکب تناسب هست.
کنایه: خاک نعل مرکب کسی بودن کنایه از بی ارزشی در برابر عظمت شخص است!
تشبیه: "ماه آیینه دار است" و "تاج خورشید خاک نعل است" دو تشبیه می باشند.
استعاره: اینجا ماه به انسانی مانند شده که آینه دار است تشخیص و به تبع آن استعاره داریم. تاج خورشید هم یک اضافه ی استعاری است به این تعبیر که خورشید مانند یک پادشاه است (پادشاه ذکر نشده) که تاج بر سر می نهد.
جناس ناقص: بین مه و من جناس ناقص موجود است.
تلمیح و ایهام و مجاز در بیت نداریم.
با این اوصاف گزینه ی اول پاسخ سوال است! (دیدین چه راحت بود؟!)
E: در بیت اول نوا در بیت به معنای تمکن مالی و شرایط مناسب زندگی است اما با توجه به واژه ی پرده(پرده خوانی=آواز خوانی) ایهام تناسب وجود دارد که نوا یادآور نغمه و نوا است!
من که در سایر ابیات ایهام تناسب نیافتم! شاید وجود داشته باشد!!!
F:
هر بیت را بررسی می کنیم:
1.هر ني كه بديدي به ميانش كمر عشق-تنگش تو به بر گير كه جز تنگ شكر نيست
در تنگ در بر گرفتن تنگ در معنای منتاسب با پهنا آمده و تنگ دوم به معنای بار شکر است. پس جناس تام داریم!
2.دره غين تو تنگ ميمت از آن تنگتر-تنگ متاع تو را عشق خريدار نيست
دقیقا مشابه بیت بالا و با همان ترتیب!
3.اگر نمود به ظاهر كه عشق زاد ز من-هميبدان به حقيقت كه عشق زاد مرا
هر دو زاد در این جا به معنای زائید است و جناس نداریم!
4.گفتم كه عهد بستم وز عهد بد برستم-گفتا چگونه بندي چيزي كه من شكستم
عهد اول به معنای پیمان و عهد دوم به معنای روزگار و دوران است! پس جناس تام داریم!
با این توضیح گزینه ی دوم صحیح است!
G:
دوباره تک تک ابیات را بررسی می کنیم:
1.يك زمانم بهل اي جان كه خموشانه خوش است-ما سخن گوي خموشيم كه چون ميزانيم
سخن گوی خموش بودن یک ترکیب متناقض نما است!
2.من چو در سايه آن زلف پريشان جمعم-لازمم نيست كه من راه پريشان بكشم
در سایه ی زلف پریشان بودن یعنی به مدد و به لطف آن زلف پریشان که چیزی که از این لطف حاصل شده است جمعیت خاطر(=آسودگی و فراغ) است که تناقض دارد!
3.گر خمر بهشت است بريزيد كه بي دوست-هر شربت عذبم كه دهي عين عذاب است
شربت گوارا نمی تواند عین عذاب آور باشد! این هم تناقض است!
4.اينك آن خضري كه ميرآب حيوان گشته بود-زنده را بخشد بقا و مرده را حيوان كند
زنده کردن مرده با آب حیات(=آب حیوان) مشکلی ندارد و تناقضی موجود نیست!
می بینید که پاسخش هم کم تر از خود سوالا نیست!
موفق باشید!
shm