وااییییی بذار تا بگم !
من وقتی برای تیزهوشان میخوندم تقریبا هر شب کارم این بود که بیام این تاپیک و همش با خودم میگفتم یعنی میشه منم یه روزی ماجرای قبول شدنم رو اینجا بنویسم؟
حالا ماجرا از این قرار بود که ومن وقتی آزمون دادم از وسط آزمون زدم زیر گریه و میگفتم گند زدم تا آخرش
بعدشم مطمئن بودم که قبول نشدم و همش از همه معذرت خواهی میکردم و افسرده شده بودم بدجور.
کارم فقط گریه کردن شده بود.
بعدش دوباره میومدم اینجا و این تاپیک رو میخوندم و حسرت میخوردم.
موقعی که نتایج اومد من رفته بودم بیرون خونه نبودم ، آخه اصلا قرار نبود نتایج رو اون زمان بگن خیلی زود تر گفتن نتایج رو.
یکی از دوستام پیام داد گفت نتایج رو زدن قبول شدی ؟
منم گفتم نه من بیرونم ندیدم.
دوستم گفت خو برو ببین یعنی تو استرس نداری ؟
منم بیخیال بودم و میدونستم قبول نشدم به مامانم گفتم مامان نتایج رو زدن.
مامانم هم بدبخت از بس که من گریه میکردم و میگفتم قبول نشده بودم باور کرده بود گند زدم و گفت باشه برو ببین ولی زیاد گریه نکن.
منم رفتم توی سایت با بدبختی چون وضع نت افتضاح بود.
بعد توی گوشی دیدید برای این که ببینید قبول شدید یا نه باید بزنید روی یه علامت بعلاوه ؟ من زدم روش و انگار همه چی صحنه آهسته شده بود.
حدود ده ثانیه ای داشتم به اون عبارت قبول شده نگاه میکردم. بعدش یهو جیغ زدم ماااااااامااااااااانننننننن قبووووووول شدممممممم اولویت اوووووووول فرزانگان 1
نزدیک بود تصادف کنیم یعنی
مامانم هم زد کنار از شدت هیجان دیگه نمیتونست رانندگی کنه. آخرشم زنگ زدم به همه و گفتم قبول شدم
الانم دو سال از اون موقع میگذره و بالاخره توی سایت ثبت نام کردم :)
ولی خدایی من فکر نمیکردم قبول بشم دیگه چه برسه به اینکه اولویت اولم قبول بشم
اون وقت دوستم که میگفت حتما قبول میشم قبول نشد
البته من یه جورایی مطمن بودم قبول میشم چون از امتحان که اومدیم بیرون همه داشتن گریه میکردن و اینا ولی من همشو با اعتماد زده بودم و شک نداشتم اصلا
