• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

تقدس والدین

"هرچی هم که باشن"درست نیست.
کسی که باعث رنجش فرزندش میشه نه تنها مقدس نیست بلکه لایق نکوهش هم هست.
بنظرت این بهترین حالت هارو چند درصد داشتن؟
بنظر من درصد کمی هستن که اینو داشته باشن و خب والدی که بهترین حالت هارو برای فرزندش آماده میکنه،محترمه.
والدی که عمدا و با اختیار خودش باعث رنج فرزند میشه ، مقدس نیست .
 
چرا کسی که با به دنیا آوردن یه شخص باعث رنج کشیدنش میشه مقدس شمرده بشه؟
قبول داری که اگه به دنیا نمی اومدیم رنج هم نمیکشیدیم؟
یسری والدین هم که تعدادشون کم نیست فرزندشون رو مورد آزار و آذیت ومحدودیت قرار میدن.
بنظر من این نوع انسان نمیتونه مقدس باشه.
خارج از بحث تقدس والدین،
آرمیتا، زندگی سراسر رنج نیست. این گمشدگی فرده که رنج میاره. بی جوابیه که رنج میاره. باید پذیرفت که زندگی تا وقتی تو دهانی براش نسازی پاسخ نمیده.
تا وقتی فرد به این گمشدگی معنا نده رنج میکشه.
فکر کنم ته ته پرسشت به سوالت در مورد معنای زندگی میرسه، یه پوچی وجودگرایانه. اول بیا در اون مورد صحبت کنیم یا خودت بگرد.
 
یعنی تو هرچی از پدر مادرت سود ببری و احترام ببینی به همون اندازه براشون احترام و ارزش قائلی؟ هیچ حقی جدای از اون چیزی که به تو میرسونن و ندارن؟
قطعا همینطوره.
اینها تک تکشون به اندازه صد ها سال احترام ارزش داره حالا شاید بگی وظیفشون بوده ( نبوده) گیریم بوده ، آیا ما هم حق اونها رو در قبال انجام وظیفه هاشون به علاوه لطف های بی نهایتشون به جا اوردیم؟
به دنیا اومدن انتخاب من نبوده
تصمیم گرفتن انجام دادن و بعد از بچه نگه داری کردن تا اینجا لطفی به من نکردن اون کاری رو کردن که هر موجود دیگه ای (مثلا کانگورو) برای بچش انجام میده.
آیا ما هم حق اونها رو در قبال انجام وظیفه هاشون به علاوه لطف های بی نهایتشون به جا اوردیم؟
من برده ی کسی نیستم ایمان جان
پدر مادر من انسان های شریفی هستن پس اون احترام رو میدن و دریافت میکنن
ولی قطعا اگر تو خانواده ای بودم که احترامی به من وجود نداشت من هم به این اندازه احترام نمیزاشتم چون "کصخل" نیستم.
 
والدین نه تنها مقدس نیستن، بلکه بخاطر به دنیا اوردن بچه ها بدون رضایتشون در جهانی نکبت و پر از رنج با احتمال بالای اینکه آدم نهایتا یه زندگی حقیرانه داشته باشه، بزرگترین و اولین ظلم رو به هرکسی کردن.
ضمن اینکه حتی اگه به دنیا اوردن، نوعی بدی کردن و ظلم محسوب نمیشد، و این پیشفرض مضحک رو میپذیرفتیم که "زندگی، هدیه ایه که والدین به آدم دادن"، بازم هیچ وظیفه ای برای قدردانی و جبران براشون نیست، چون بچه ازشون نخواسته که به دنیاش بیارن؛ خودشون برای دل خودشون انجامش دادن، منتی هم ندارن؛ هر مراقبتی هم که بعدا کردن، وظیفه بدیهیشون بوده و اگه نمیکردن، کار هم به لحاظ اخلاقی و هم حقوقی خلاف انجام دادن، "لطف" محسوب نمیشه.
 
خارج از بحث تقدس والدین،
آرمیتا، زندگی سراسر رنج نیست. این گمشدگی فرده که رنج میاره. بی جوابیه که رنج میاره. باید پذیرفت که زندگی تا وقتی تو دهانی براش نسازی پاسخ نمیده.
تا وقتی فرد به این گمشدگی معنا نده رنج میکشه.
فکر کنم ته ته پرسشت به سوالت در مورد معنای زندگی میرسه، یه پوچی وجودگرایانه. اول بیا در اون مورد صحبت کنیم یا خودت بگرد.
من موافقم،صحبت کنیم.
 
دارید یکاری میکنید از بچم اجازه بگیرم و بعد بچه دار شم
اجازه گرفتن به این معنایی که در ذهن شما هست نیست
اجازه گرفتن یعنی اینکه تو بچه ت رو توی محیطی به دنیا بیاری که در طول زندگی با والدین احساس رضایت کنه، احساس این داشته باشه که زندگی درستی داره، آینده داشته باشه، شکوفا بشه
مثال میزنم
والدینی با کلی مشکل فرهنگی اجتماعی اقتصادی و روانی حق بچه دار شدن نداره
 
ایرانی هایی که توی این برهه داره بچه میارن باید فرستاده شن گولاک
 
مقدس یعنی بی نقص
هیچکس بی نقص نیست
اما اگر مقدس بودن به معنای تا حدودی بی نقص بودن می‌بود، آره مقدس هستن.
 
حتی "تا حدودی بی نقص" هم نیستن.

نمی‌دونم چرا انقدر اصرار دارین بگین والدین مقدسن، انگار اگه تقدسشون زیر سوال بره کل هویتشون و کارهاشون و تلاش‌هاشون زیر سوال رفته! مگه ما نمی‌تونیم کسی رو که مقدس نیست دوست داشته باشیم یا بهش احترام بذاریم؟ این همه آدم توی زندگی هرکسی هست که قابل احترامه ولی کسی ادعای مقدس بودن نمی‌کنه براش.
انکار پذیر نیست که همه والدین اشتباهاتی دارن و بعضی‌هاشون اشتباهات خیلی بزرگ و غیرقابل جبرانی هم دارن. اصرار به مقدس بودن والدین باعث میشه نسل های بعد هم قربانی خیلی از این اشتباهات بشن، چون اصلا اجازه نمی‌دیم کسی این اشتباهات رو ببینه و ازشون درس بگیره! فقط این تفکر رو جا می‌اندازیم که والدین هر ظلمی بکنن و هر روش تربیتی اشتباهی به کار ببرن مهم نیست چون مقدسن و نقد و اعتراضی بهشون وارد نیست. پس اصلاحی هم درکار نخواهد بود. اما اگه رفتارهای اشتباه رو نقد کنیم، آگاهی رو زیادتر کردیم و حداقل می‌تونیم امیدوار باشیم عملکرد نسل‌های بعد توی والدگری بهتر و اصلاح شده‌تر باشه. مقدس فرض کردن مادر و پدر، مسئولیت اصلاح رو ازشون صلب می‌کنه و در ازاش مسئولیت اطاعت و احترام بی قید و شرط رو به دوش بچه می‌اندازه که می‌تونه آسیب زننده تر هم باشه.
هیچ مادر و پدری مقدس نیست اما این به این معنا نیست که هیچ مادر و پدری، خوب، قابل احترام، و لایق تشکر و قدردانی نیست. همونطور که مثلا هیچ معلمی مقدس نیست اما خیلی‌هاشون خوب و قابل احترامن.
 
آخرین ویرایش:
کلا هیچ انسانی مقدس نیست . انسان ها همه نقص دارن و در جاهایی باید مورد انتقاد قرار بگیرن. تقدس یک آدم حق انتقاد و مخالفت رو از دیگران میگیره .
 
هیچکس و هیچ چیز آنقدر مقدس نیست که نتوان آن را به نقد کشید. هر کسی یا چیزی که مقدس نامیده میشود، یعنی شما دیگر حق ندارید به راحتی دربارهی آن اظهار نظر کنید و کوچکترین انتقاد به آن هزینه روانی یا مادی سنگینی در پی خواهد داشت. این مقدس میتواند هر چیزی باشد: یک دین، یک انسان یا یک بنا. تقدسگرایی همیشه منشأ دیکتاتوری و استبداد است...پدر و مادر هم همینطوره...پدر و مادر اگه خوب،مهربون،حامی ،مسئولیت پذیر و بزرگوار باشن و احترام تورو حفظ کنن،تو هم متقابلا بهشون احترام میذاری(نه اینکه قدیس بسازی) اگرم این صفات رو نداشتن ،به صرف پدر و مادر بودن و تولید مثل لایق همون احترام هم نیستن
6
 
من با بعضی از ایده های آنتی‌ ناتالیسم موافقم که آقا ما حاضریم وارد جهانی بشیم که توش درد و بدبختی و بیماری وجنگ و و و هست؟ منطقا نه
بیایم کلی سختی بکشیم زندگی بسازیم تلاش کنیم شکست بخوریم بعد تهشم خارج شیم ازش؟
پس به نظرم مقدس نیستن اما ارزشمندن منظورم اینه میشه ازشون مچکر بود درعین اینکه میدونی همه کارهاشون درست نبوده
 
بنده ترسیده ام و فکر میکنم این تاپیک باعث لشکر کشی سایت علیه هم میشود_ 🥀
 
تا مقدس معنیش چی باشه




۱- هیچکس بی نقص نیست
۲- پدر و مادر نقشهایی غیر از والد بودن هم دارند، یعنی در آن نقشها هم مقدسند؟ مثلا معلمی که مادر دو فرزند است بواسطه‌ی مادر بودنش معلمی مقدس است؟ آیا میشود فردی در یک نقش مقدس و نقش دیگری نامقدس باشد؟بنظر من نه نمیشه، پس پدر و مادر هم چون افرادی عادی هستن مقدس نیستن
۳- پدر و مادر به صرف تلاشهایی که کرده‌اند میتوانند مورد احترام باشند؛ هر پدر و مادری؟ قطعا خیر، شما برده‌ی پدر و مادر خود نیستید
ولی بیشتر آنها به همین دلیل ذکر شده باید مورد احترام باشند، یک مادر در طول دوره‌ی بارداری و بعد از آن زحمات زیادی متحمل میشود پس این حق را دارد که از فرزندش احترام بگیرد

این از این

در خصوص اینکه چرا فرزند بدنیا میارن و اینکه شاید کسی نخواد وارد جهان پر درد و رنج بشه
این پیچیده است و به این سادگیا نظر ندید
 
Back
بالا