ساعت ۸:۲۰ رسیدم حلی ۵ و اولین کسی رو که دیدم مدیر مدرسه آقای صفوی بود...
من رو کامل یادش بود ، بالاخره اونجا هم که بودم فعال بودم در حوزه های مختلف...
خلاصه ما رسیدم اونجا سلام و احوال پرسی کردیم و یهویی اقای صفوی گفت "سینا امروز یک کمک به ما میکنی؟" تخیلات من در اون این لحظه این بود که خب قراره امروز تو امور اداری و مالی کمک کنم که با کمال میل گفتم "بله" که یهویی گفتن امروز آقای شیخ عطار (که من مشتاقانه منتظر این بودم که بعد از اتمام گفتگوم با اقای صفوی برم از اقای سلطانی بپرسم امروز با کدوم کلاس ها کلاس دارند) نیومده و اگر میتونی تو جای ایشون برو سر کلاس...
خب من آمادگی نداشتم حس میکردم قراره گند بزنم ولی خب بهم گفتن محکم باشی چیزی نمیشه فردا آزمون میان ترم دارن و تو برو براشون رفع اشکال کن یکسری سوال بهشون دادیم...
بعد از اینکه از خشک زده بودن در اومدم و با مسئول پایه نهم رفتیم سر کلاس ۹۰۴ و اینطوری منو معرفی کردند "خب دوستان امروز آقای شیخ عطار تشریف نیاوردند بجاشون آقای ثابتی فرد که دانشجو (اینجا دوباره خشکم زد ، چون میدونستم قطعا ازم میپرسم کجا درس میخونم چی میخونم چه رتبه ای اوردم و من هیچ جوابی نداشتم چون اصلا دانشجو نیستم:/) براتون رفع اشکال میکنند مباحث آزمون فردا رو ...
در کلاس رو بستند و شروع شد امیدوار بودم سوتی خاصی ندهم. از قضا این کلاس ۹۰۴ شلوغ ترین و شیطون ترین کلاسی بود که ممکن بود برای جلسه اول داشته باشم،ولی خب به خیر گذشت و هر چی سوال داشتند براشون حل و توضیح دادم
زنگ دوم با کلاس ۹۰۶ کلاس داشتم ، کلاسی به شدت آروم تر و به نظرم درسخون تر ( از همون اول آروم سر جاشون نشستن و برگه های تمرین و تست رو پخش کردم و خودشون خود جوش شروع به حل کردن) اتفاقا کلاسی بودن که بیشتر سوال داشتند که این نشون میداد واقعا داشتن حل میکردن(یه نکته جدید که اینجا برام روشن شد این بود من که امروز در جایگاه کمک معلم بودم نه تنها از سوال پرسیدن بچه ها ناراحت و عصبانی نمیشدم بلکه خوشحال هم میشدم)
زنگ دوم خیلی زود گذشت چون هم استرسی دیگر نداشتم هم کمی اعتماد به نفس پیدا کرده بودم،برای اینکه طبیعی تر هم جلوه داده شود رفتم تالار دبیران://
اخرین باری که تالار دبیران حلی ۵ رفته بودم اولین و آخرین بار بود ،جلسه معارفه مدرسه ، همه معلم هایی که امکان داشت را ببینم همانجا بودم و خوشحالم که من را یادشون بود:)
زنگ سوم دوباره با همان کلاس شلوغ و شیطون ۹۰۴ کلاس داشتم و چون برگه های تست جدید نرسیده بود ۵ ۶ دقیقه ای من را سوال پیچ کردن(نه اینکه سوالاشان سخت باشد چون من باید دروغ میگفتم ) وگرنه میخواستند ۱۵ دقیقه زودتر کلاس را تعطیل کنم تا بتونند برای زمین فوتبال نوبت بگیرند
+استاد شما کجا درس میخونی؟
گفتم اگر شریف و تهران و امیرکبیر را بگویم احتمالا باید رتبه کنکور فوق العاده ای داشته بوده باشم و اسمم تو لیست نفرات ممتاز مدرسه بوده باشه که خب نبود.
-علم و صنعت مهندسی کامپیوتر میخونم.
+رتبتون چند شد؟
باز هم میدانستم باید یک رتبه ای بگویم که هم با علم و صنعت بخواند هم توی قلمچی اسمم نباشد
-رتبه چیز شخصیه ولی همینو بدونید زیر ۱۰۰۰ شد بالای ۵۰۰
+استاد سال دهم یازدهم دوازدهم چقدر درس خوندید؟
با اینکه الان من با تلاش فراوان و کلی کار بزور ۳۰ الی ۳۵ ساعت بطور هفتگی میخوانم
- اگر میخواید رتبه خوب بیارید دهم ۲۰ ۲۵ یازدهم ۳۵ ۴۰ دوازدهم بالا ۵۰ تازه این برای ریاضی هاست اگر تجربی میرید این اعداد رو +۱۵ کنید
درک درستی از دبیرستان ندارند حق هم دارند اصلا مگه ۷۰ ساعت در خانه هستند که بخواهند درس بخونند.
زنگ چهارم دیگه انگار جدی جدی فکر کردم اره من معلمم خیلی شیک و مجلسی رفتم کلاس با یه دیسپلینی کارهایی که میخواستم بکنم رو شرح دادم و با هماهنگی استاد شیخ عطار یذره بهشون امید دادم که فردا آزمون خوبی خواهید داشت و ۲ ۳ تا ماژیکم از نماینده گرفتم یکسری سوالات رو براشون با نکات تستی و تشریحی حل کردم و اخر سر هم بهشون گفتم بیاید یه عکس بندازیم که
دیگه اون آخراش اونقدر تو فاز رفته بودم که اسنپ اومد سر در مدرسه رو خوند گفت باریکلا دانش آموز اینجایی بی اختیار گفتم معلمم:/
پ.ن : من این متن رو همون اسفند ۱۴۰۱ نوشتم
یک دانش آموزش شیطوننن داشتن؛ این زنگ سوم کلا رو مخ من بود استاد بذار برم پایین نوبت تیم فوتبال بگیرم؛ گفتم مگه همینطوریه؟
گفت ببین ؛ من با خودت حال کردم موندم؛ من کلاس خود استادمون هم نمیام؛ ولی دیدم مشتی هستی گفتم بیام
در نهایت اجازه ندادم زودتر بره؛ فقط تا زنگ خورد گفتم خسته نباشید
نکته به شدت دارک ماجرا این بود این داستان رو داخل اینستاگرامم نوشته بودم و ۱۱۰ تا فالویر داشتم و پیچم بسته بود؛ این آدم من رو فالو داشت و خونده بود کل دروغ هایی که گفتم رو...
به بقیشون نگفته بود؛ سال بعد اینها اومدن حلی ۱ من رو تو صف بوفه دیده بودن؛ برام جا خالی کردن گفتن بچه ها اول استاد سفارش بده
یه ۲ ۳ ماهی طول کشید بفهمن من دانش آموز بودم؛ نه دانشجو
- مشاور دبیرستان سابقم که حالا دیگه از دوستام شده بود، بهم گفته بود که این عید بیاد فرصت عیدانه بچه ها، توی کتابخونه بعنوان فارغ وایسم تا بچه ها حین مطالعهشون سوالی داشتن بپرسن. این شاید تحربه غیر مستقیم تدریس باشه ولی زنگ های استراحت، اون حس خیلی جالبی که بچه ها از من رشته مو، نجوه مطالعه مو، درصدارو و … میپرسیدن و راهنماییشون میکردم کلی بهم انرژی و حس خوب میداد. و درضمن، یکیشون که خیلی باهام دوست شد، چند ماه بعدش فهمیدم اومد پیش خودم!ث توی دانشگاه=)
