انتخاب ساز موسیقی

[NeurosurgeonToBe]

من اول میخواستم برم پیانو ولی خب نتونستم سازشو بخرم چون خیلی گرون بود. در نتیجه رفتم ویولن. چون هم چالش‌برانگیز تر بود و هم حس میکردم احساسم رو بهتر میتونم منتقل کنم باهاش و واقعا با صداش ارتباط گرفتم. فک کنم ۳ سال کلاس میرفتم ولی به خاطر کنکور وقفه افتاد و هنوز نرفتم ادامش بدم. از اول موسیقی سنتی رو دوست داشتم ولی نه اینکه بخوام خودم برم سراغش. با این وجود الان بیشتر نظرم رو سازای ایرانیه. مثل سه‌تار یا تنبور.
به نظرم با گوش دادن و دیدن نواختن بقیه میشه تا حدی فهمید آدم با چی بیشتر ارتباط میگیره. تو آپارات زیاد ویدئو نواختن انواع سازا هست. یه نکته دیگه هم شناخت آدم از خودشه. یه سری سازا دیر نتیجه میدن و تا مدت زیاد حتی خودتم از صدای ساز زدن خودت لذت نمیبری. یا مثلا یه سری سازا واسه آدمای آروم بهتره یه سریاشون واسه آدم هایی که بیشتر اهل هیجانن

 

[Batman:/]

من نظرم رو ویولن و پیانو بود،رفتم با استاداش مشورت کردم و برام چندتا قطعه زدن،پیانو رو انتخاب کردم چون بنظرم سنتی،کلاسیک و…همه چیز رو میشد باهاش زد و دراوردن اهنگ باهاش راحت تر بود
حالا چی شد که به این سازها فکر کردم؟پیانو رو وقتی زدبازی و ادل گوش میدادم خوشم اومد و ویولن همون چهارفصل، تابستونش
بعد اینکه استاد پیانوم برام اون قطعه ی معروف اینتراستالر و زد و همین خیلی تاثیر داشت
خب تعداد کلاویه ها زیاده،نتا سخت تره،همزمان دو دست و و پدال و باید کنترل کنی و این برای من چالشی بود و تمرین خوبی رو میطلبه

اول دقیق سلیقه‌ی موسیقیتو پیدا کن. ایرانی پسندی یا کلاسیک پسند یا پاپ پسند؟
اگه الان در حال انتخاب سازی ببین که دوست داری تو جمع و برای دیگران نوازندگی کنی یا نه؟
ترجیح میدی سریع نتیجه بگیری یا اینکه اگه زمان‌بر باشه هم برات مسئله‌ای نیست؟
نواختن موسیقی کلاسیک در جمع رو به هیچکس پیشنهاد نمی‌کنم مگر اینکه اجرای ارکستر یا تک‌نوازی و همنوازی کنسرت باشه که مردم بلیط بگیرن بیان تو سالن. در غیر این صورت استقبال آنچنانی ازش نمیشه.
حالا جمع‌های انتلکت رو اگه فاکتور بگیریم البته...
اگه واسه ادامه دادن نیاز به انگیزه‌ی بیرونی داری، پیشنهادم اینه که سازهای ایرانی رو انتخاب کنی (ویولن ایرانی هم اگه خواستی بزنی از اول استادی رو انتخاب کن که ایرانی درس میده.)
تجربه‌ی شخصیمو اگه بخوام بگم، الان بعد ۸،۹ سال سخت‌ترین کنسرتوهای در توانم رو هم بزنم تشویقی از سمت خانواده نمی‌گیرم اما کافیه یه آهنگی که می‌شناسن مثلا از آهنگای هایده یا عارف رو بزنم... کلی تشویق می‌شنوم.
طبیعیه، خرده‌ای به کسی وارد نیست، خودمم اونارو بدم نمیاد اما باید دید چی واقعا خودتو خوشحال میکنه؟
به شخصه درگیر شدن با قطعات کلاسیک و چالش‌هایی که ایجاد می‌کنن رو خیلی دوست دارم و وقتی با تمرین می‌تونم یکی از اونا رو بزنم بیشتر بهم حس موفقیت می‌ده.

دقیقا من حالا چیز خاصی بلد نیستم ولی گل پامچال و خونه ی مادربزرگه خیلی بیشتر به وجدشون میاره،چیز دیگه بزنم اینطورین که این چیه: ))
منم بعد دبیرستان شروع کردم ولی خب هرچی زودتر،بهتر

 

[blueberryy5]

نواختن موسیقی کلاسیک در جمع رو به هیچکس پیشنهاد نمی‌کنم مگر اینکه اجرای ارکستر یا تک‌نوازی و همنوازی کنسرت باشه که مردم بلیط بگیرن بیان تو سالن. در غیر این صورت استقبال آنچنانی ازش نمیشه.

منم واقعاااا کلاسیک نواختن برای جمع های خانواده رو پیشنهاد نمیکنممم.
تنها چیزی که میشنوی اینه که "اینهمه رفتی کلاس تمرین کردی اینو بزنی؟ چند تا آهنگ شاد بزن خب"
اخرشم فقط حس بد و پشیمونی.
من که دیگه کلا تصمیم گرفتم واسه فامیل ساز نزنم

 

[Avela]

من تجربه هم انتخاب با شناخت خوب و هم بدون آگاهی کافی رو داشتم، ممکنه سلیقه تون به مرور تغییر کنه، زمان بدین به خودتون، به نوازندگی‌ها گوش بدین نه فقط سطح حرفه‌ای. باید صبور بود و پیوستگی داشت.
صدای سنتور رو خیلی دوست داشتم و تصمیم گرفته بودم شروعش کنم، از آشنایان استادی رو معرفی کردن که سنتور یاد می‌ده، ولی دیدیم که اصلا سنتور نیست، بلکه قانونه :‌)) و بدون اینکه شناخت کافی داشته باشم در همون جلسه اول از قانون خوشم آمد و چند سالی ادامه دادمش، برای من بسیار زیبا بود مثل نوازش و رقص انگشتانم روی صفحه‌اش بود، اما الان حسرت می‌خورم که ادامه ندادم.
ساز دیگه‌ای که بسیار مبتدی کار کردم تنبوره. اوایل اصلا نمی‌پسندیدمش اما به مرور برایم دلپذیر شد که شروع کردم به یاد گرفتنش پیش پدرم.

 

[Shadmehr]

سلام
خب من اینطور بگم که وقتی کلاس سوم بودم حالا با علاقمندی که خانواده ایجاد کردند و ... تصمیم گرفتم برم کلاس موسیقی و خب همون اول استادمون با اینکه سن من کم بود بهم گفتن که برم دوره آهنگسازی و خب من توی جمع اون کلاس که خودشون مدرسش بودن کم سن ترین بودم و خب به هرحال چند تا آهنگ ساختم و یکیش حتی منتشرم شد و خب در کنارش به توصیه اشخاص مختلف رفتم پیانو و خب بعد یه مدت خوردیم به کرونا و خب مشخصا فعالیت هنریم برای یه مدت زیادی به حالت تعلیق درومد
و خب بعدش یکی از دوستان پدرم که نوازنده تار بودن بعد از شنیدن یکی از ساخته های من(همونی که منتشر شد) بهم پیشنهاد کردن که یه ساز ایرانی رو هم کار کنم
یک روز با صدای تار استاد فرهنگ شریف آشنا شدم و به خودم گفتم این ساز توئه و خب رفتم کلاس و خب الان تار و پیانو میزنم
واقعا خوشحالم از مسیری که انتخاب کردم و پیشنهاد میکنم حتما قبل از انتخاب ساز هیجانی برخورد نکنید و واقعا اونی که به دلتون میشینه رو انتخاب کنید
ببخشید اگر خیلی طولانی شد

 

[سمپادی اثر گذار]

من اول میخواستم ویولا یاد بگیرم ولی استاد و کلاساش خیلی کم بودن و مجبور میشدم برم سمت غرب که از شرق خیلی دوره
الان ویولن دارم یاد میگیرم که دوستش دارم