راجب PCR:
من سعی میکنم همه مراحل رو خیلی ساده توضیح بدم ولی چون گوگل ندارم، شکل مناسبی برای هر مرحله نتونستم پیدا کنم اما بعدا ویرایش خواهم زد و نشون خواهم داد.
۱. PCR به زبان ساده یعنی چی؟
این کلمه مخفف
polymerase chain reaction هست و از مهمترین روشهای زیست مولکولی برای تکثیر
سریع و
دقیق DNA به شمار میره. در واقع تو این روش ما مقدار
بسیار کم DNA رو میگیریم و اون رو
میلیون ها یا
میلیاردها بار
کپی میکنیم.
۲. PCR چه فرقی با کلون کردن ژن داره؟
قبل از اینکه مراحل PCR رو توضیح بدم اینو بگم که PCR، به شکل
مخلوط کردن DNA با مجموعه ای از
عوامل واکنش دهنده در
یک لوله آزمایش و قرار دادن اون لوله در
یک سیکل حرارتی انجام میشه و مثل کلون کردن ژن نیاز به دستکاری سلول های زنده نداره. (مثلا در پست قبل همش با دستکاری باکتری سر و کار داشتیم).
۳. مراحل PCR به طور خلاصه:
۱ـ
حرارت دادن مخلوط (در لولهٔ آزمایش) تا دمای ۹۴ درجه سانتی گراد:
یه چیزی داریم به اسم
دناتوراسیون که یعنی
باز شدن DNA، در واقع DNA یه مولکول
دو رشته ای هست که وقتی ما مخلوطمون رو به این دما میرسونیم، این دوتا رشته که با پیوندهایی
(پیوند هیدروژنی) به هم متصل شده بودن از هم
باز یا جدا میشن.
۲ـ
خنک کردن مخلوط تا دمای ۵۰-۶۰ درجه سانتی گراد:
این دما میتونه باعث اتصال مجدد دورشته به هم بشه ولی عمدتا این اتفاق رخ
نمیده. حالا چرا؟ توی مخلوط یه مولکول های کوچیکی از DNA به اسم
پرایمر (primer) داریم که کارشون اینه توی یه
جایگاه های ویژه ای به DNA متصل بشن و چراغ بدن که آقا بیا DNA رو از اینجا تکثیر کن و بقیه جاها رو ول کن! اینا علاوه بر اینکه نمیزارن دو رشته باز شده دوباره بهم متصل شن،
حُکم راهنما (اینکه شروع تکثیر از کجا باشه) رو هم دارن.
۳ـ
افزایش دما تا ۷۴ درجه سانتی گراد:
یه آنزیم داریم به اسم
Taq پلیمراز. مناسبترین دما واسه عملکردش هم تو همین
۷۴ عه. تو این مرحله میاد به هر
پرایمر میچسبه و از روی پرایمرها
رشته جدید میسازه. مثل این میمونه یه چاپگر DNA از روی
الگو شروع به ساختن
کپی کنه. در پایان این مرحله ما باز مولکول
DNA دو رشته ای رو داریم که میتونه مجددا با بالا بردن دما (تا ۹۴ درجه سانتی گراد) دوباره وارد چرخه
آغاز واکنش بشه (شماره یک) و این مراحل رو دوباره ادامه بده.
⭐نکته مهم: (warning!)
ما اولش گفتیم PCR رو انجام میدیم که از مقدار بسیار کم DNA
میلیونها یا میلیاردها کپی داشته باشیم و خب باید توجه داشت با یه بار طی شدن این سه مرحله به این هدف
نمیرسیم. این سه مرحله
۳۰ تا ۴۰ بار تکرار میشه و در نتیجه، میلیاردها نسخه از بخش موردنظر DNA در دسترس خواهد بود. (به این شکل که: هر بار که این مراحل تکرار میشن، تعداد DNAهای کپی شده
دو برابر میشه!)
اولش
۱ دونه DNA داریم.
بعد از
۱ بار تکرار، میشن
۲ تا.
بعد از
۲ بار تکرار، میشن
۴ تا.
…
و بعد از ۳۰-۴۰ بار، یه عالمه
(میلیاردها) کپی از اون قسمت DNA که میخواستیم داریم.
۴.محدودیت ها:
کلا PCR
دوتا محدودیت داره که باعث شده با وجود اینکه کلون سازی روش
قدیمی و
وقت گیر تری هست ولی کنار گذاشته نشه. اون دوتا محدودیت:
۱ـ
طول توالی DNA که توسط PCR تکثیر میشه محدود هست: یعنی اگه بخوایم
تمام طول یک ژن
بزرگ (مثل بسیاری از ژن های
انسانی و سایر مهره داران) رو تکثیر کنیم باید برگردیم به همون
روش کلون سازی ژن. در کل چیزایی که PCR تکثیر میکنه تا
۴۰ـ۵۰ کیلوباز هستند و واسه ژن های بزرگ
جوابگو نیس.
۲ـ
اگه توالی جایگاه های اتصال (شماره ۲ چرخه) در DNA نامشخص باشه نمیشه پرایمر ساخت! : بعضی وقتها شناسایی توالی خیلی کار سختیه و خب نمیتونن پرایمر بسازن. وقتی هم پرایمر نباشه انگار راهنما و
دستورالعمل نداریم که بهمون بگه غذا رو چه طور بپزیم (DNA رو چه طور تکثیر کنیم)؛ در نتیجه مجبوریم برگردیم به همون کلون سازی.
۵.کاربردهای PCR:
۱ـ یه چیزی داریم به اسم
توالی یابی ژنی.
(توضیح اضافه: خود توالی ژنی چیه؟ ژنها از کنارهم قرار گرفتن چهار نوکلئوتید
A,T,G,C ساخته میشن. حالا اینا به هر شکل متفاوتی که کنار هم قرار بگیرن یه توالی تشکیل میدن)؛ وقتی توالی یه ژن
نامشخص باشه بر اساس
توالی ژن معادل در
یه موجود دیگه که قبلا توالی اونو پیدا کردن، میتونن بیان توالی این ژن نامشخص رو پیدا کنن و براش پرایمر بسازن.
۲ـ
کاربردهای بالینی داره: مثلا میان از یه سری پرایمرهای اختصاصی برای
DNA ویروسهای بیماری زا استفاده میکنن که اگه ویروسی در بدن وجود داشت تو همون
مراحل اولیه عفونت شناسایی و درمان بشه.
۳ـ
تشخیص DNA در نمونه های پزشکی قانونی: مثلا با استفاده از تار موها و لکه های خشک شده خون و ... میان DNA طرف رو تشخیص میدن.
خب این خلاصه PCR بود که اگه شکل داشت خیلی بهتر میشد ولی دیگه نشد. تو پستهای بعدی میخوام از این بحث مووان کنم و راجب سندروم ها و علائمش صحبت کنم که بتونم شکل هم بزارم.
فعلا تا اینجا بگید دوست داشتید که فائزه خوشحال شه.