والدین ما بچه بودیم بهمون اجازه نمیدادن توی کوچه بازی کنیم، حتی وقتی سرویس میومد دنبالمون میگفتن دم در نایستید، صبرکنید زنگ که زد برید سوار شید! خونه دوستانمون هم خیلی کم میرفتیم (حتی توی این سن هم پدرم اصرار دارن که همهی دورهمیها توی خونه ما برگزار بشه! ) اما از اول دبیرستان تاکید کردن روی اینکه مستقل باشیم و کارهامونو خودمون انجام بدیم مثلا خریدی چیزی داشته باشیم بانک کارداشته باشیم کلاس بخوایم بریم و...
با توجه به این شرایط من احساس نمیکنم که از لحاظ اجتماعی یا مستقل بودن، مشکلی داشته باشم
******
توی شهرهای کوچیک چه بچه بیرون بره و چه نره باز هم از نظر روابط اجتماعی نسبت به بچه های شهرهای بزرگ، ضعیفتر هست
*****
با این حرف که مدارس خیلی به اینجور مسائل اهمیت نمیدن هم موافقم هم مخالف
سازمان سنجش کتاب هایی مثل تفکر، محیط زیست، مدیریت خانواده و.. چاپ میکنه دقیقا بخاطر همین که ما یادبگیریم ولی مدرسه ما همون اول سال اینارو جدا میکنه میده بازیافت!! ولی خب از اون طرف دبیرهامون و مخصوصا معاون پرورشیمون درزمینه های مختلف خیلی باهامون صحبت میکنن و جلسات مختلف برگزار میکنن و..
نتيجه اينكه بچه هيچ ارتباطى با دنياى بيرون نداشته باشه اينه كه تهش با اولين پيشنهاد مصرف مواد ممكنه بره سمتش چون اموزش خوبى در مدارس وجود نداره و اگه خودش يه چيزايى نفهميده باشه احتمال به فساد كشيده شدنش به محض ورود به اجتماع بالا ميره
پس لازمه كه حداقل يه مقدارى با بيرون ادم تماس داشته باشه،تا لااقل يه اطلاعى داشته باشه تو اجتماعش چه خبره
خوب یا بد ؟ ناموسا ؟
بد است بد است بسیار بد است
آنقدر بچه هایتان را در خانه نگه دارید تا بپوسند تا مبادا در خیابان مورد تجاوز یا مزاحمت قرار گیرند یا خدایی نکرده با کسی دعوا کنند و به آنها بر بخورد
____________
این استدلال همون استدلالیه که میگه حجابتونو رعایت کنید تا مورد تجاوز قرار نگیرید
همونقدر مسخره ...
همونقدر سطحی...
خوب یا بد بودنشو باید والدین تعیین کنن ولی بیرون رفتن از خونه بدون والدین لازمه...
بچه باید یاد بگیره داخل اجتماع زندگی کنه و خودش خودشو بالا بکشه نه حتی برای بالا کشیدن شلوارشم از مامانش کمک بگیره...
اون بچه ای رو که الان زندانی کردیت داخل خونه فردا باید یه زندگی رو بچرخونه ، ممکنه ازدواج کنه و علاوه بر خودش زندگی چند نفر دیگه هم تحت الشعاع قرار بده...
این که میگین نباید بره بیرون تا اتفاقی براش نیفته مثل اینه که بگی من ماشین سوار نمیشم چون ممکنه تصادف کنم!!
خب خب سلام ،، اولاً اینکه بچه داریم و از مصر برده نخریدیم که بخواد تابع ما باشه، دوماً اگه بچمون تا قبل از دانشگاه رفتن بیرون نره و اجتماعی نشه، اصلا نباید انتظار یه انسان مثبت ازش داشته باشیم. و اصلا منظورم این نیست که بذاریم بچمون تو ۱۲-۱۳ سالگی یا حتی ۱۶سالگی هر جایی دلش بخواد بره، چون حتی میتونه از اینکه اصلا هیچ جایی نره منفی ترش کنه، جایی بره که اونو بسازه چارتا ادم منفی نباشن دورو ورش، اره خب قبول دارم خیلی از خانواده ها کنترلگریشون خیلی زیاده ، ولی خب بذاریم اون یکم اعتماد هم حفظ بشه ؛ اگه یه بار رفتی بیرون گفتن فلان ساعت خونه باش واقعا همون موقع بیا ، اگه گفتن با کی میری واقعا بگو ، اگه نمیذارن با یه ادم مشخص بری نرو، من خیلی از اطرافیانو دیدم که اینجوری بودن و خیلی به مرور زمان بهتر شدن ؛ فکر کنم یسری حرفام به موضوع خیلی ارتباطی نداشت؛ ببخشید دیگه🥰
ولی خب از اون طرف دبیرهامون و مخصوصا معاون پرورشیمون درزمینه های مختلف خیلی باهامون صحبت میکنن و جلسات مختلف برگزار میکنن و..
