اره میگم که یه چیزایی تو قانون میگن ولی خب در عمل متفاوته
نمیدونم این فکر شیطانی از کجا به نظرم رسید ولی اگه اصرار خانواده س خب سعی کن مصاحبه رو خراب کنی رد شی
راستش خودم دارم به این فکر می کنمنمیدونم این فکر شیطانی از کجا به نظرم رسید ولی اگه اصرار خانواده س خب سعی کن مصاحبه رو خراب کنی رد شی
در مورد کدوم مهندسی میترسی برات کار نباشه؟
کامپیوتر
حداقل در مورد کامپیوترش بهتر میتونم کمکت کنم ببین مسئله ی کار نیست با مسئله ی من این کارو نمیکنم تفاوت زیادی داره مسئله ی کار نیست با مسئله ی من تک بعدی بار اومدم و توانایی کار ندارم بازم فرق میکنه حالا تفاوت هاش تو چیه؟ اولی تو اینه که بله خیلیم کار هست ولی من بچه های دانشگاهای خوب رو زیاد دیدم که حاضر نیستن از شرکت های کوچیک تر و کارای حوصله سر بر تر شروع کنن تا جلو برن و فقط شرکتای تاپ رو میخوان و بعد میگن کار نیست
خب یه چیزی بگم. من تجربی دادم امسال. تو منطقه یک شدم حدودا 4300-4400. من خیلی خیلی خونده بودم. استرس گرفتم سر جلسه و خب ، خراب شد. خیلی راحت:)
ops:اول ممنون واسه مشاوره ی جامعت
خواهش میکنم مرسی از تو که خوندی حتماً بیشتر براش تحقیق کن اینجا بچه های باتجربه تری هستن که برنامه نویسی بی دانشگاه یاد گرفتن بچه های ارشد کامپیوتر
خیلی خوب گفتی.
یه خوبی هم به دانشگاه تهران و پردیسهاش اضافه کنم! شریف و دانشگاه تهران میفهمن که میشه رشته مینور هم داشت! تو شریف خیلیا اقتصاد رو مینور میکنن. تو تهران انتخاب بیشتره چون رشته ها بیشترن.
ببین در مورد کامپیوتر، خیلی این تصور هست که میشه خود آدم یاد بگیره و کار کنه و اینها. نمیگم تصور درست یا غلطیه. ولی اول برنامه نویسی فقط برنامه نویسی وب و اپلیکیشن اینا نیست. الان خیلی بحث هوش مصنوعی و ماشین لرنینگ و پردازش تصویر و اینجور چیزا ترند هستن تو این زمینه. اینا مفاهیم ریاضی و آمار و جبر عمیقی دارن که بلد نباشی، عملا کار خاصی نمیتونی بکنی. و بهترین و خفنترین آدمهای این زمینه تو دنیا هم همه تحصیلات آکادمیک دارن تو بهترین دانشگاههای دنیا. حتی همون بکند و فرانت اند و وبسایت و اپ هم با چند تا دانشجوی کامپیوتر صحبت میکردم، اینطوری بودن که بعد از واحدهایی که پاس کردن تو دانشگاه مثل پایگاه داده و امثالهم، خیلی خیلی بهتر تونستن کار بکنن تو حرفه خودشون.خب یه چیزی بگم. من تجربی دادم امسال. تو منطقه یک شدم حدودا 4300-4400. من خیلی خیلی خونده بودم. استرس گرفتم سر جلسه و خب ، خراب شد. خیلی راحت:)
الان رفتم سایت کانون رو چک کردم دیدم با رتبه حدود رتبه من مدیریت تهران و بهشتی و علامه اینا قبول شدن. ایا واقعا با این رتبه میشه مثلا مدیریت تهران خوند؟
مورد بعد اینکه من چون علاقه ای به مریض و مطب و بیمارستان و این محیط ها ندارم میخواستم سال دیگه ریاضی بدم. هدفمم مهندسی کامپیوتر بود.با توجه به اینکه بازار کار خوبی هم داره و اینکه برای خودمم جالبه و خوشم میاد ازش. الان با این توصیفی که شما از شرایط مهندسی کردی و با توجه به اینکه برنامه نویسی اینا رو از بیرون هم میشه یاد گرفت و مشغول به کار شد، دودل شدم. ایا واقعا بازار کار مدیریت ها خوبه؟ من کار کردن توی شرکت ها و یا مثلا گروهی کار کردن روی یک پروژه یا راه انداختن تیم و استارت اپ خودم رو دوست دارم. الان با این وضع اگه پیشنهاد و نظری داری خیلی خیلی ممنون میشم بگی بهم.
دانشگاه تهران یه لیست بلند بالایی داره از رشتههایی که میشه رفت مینور کرد. از نقاشی و عکاسی و طراحی صنعتی داره، تا مدریت و اقتصاد، تا باستانشناسی و جغرافیا و حتی مهندسی کامپیوتر. چون علاوه بر درس اصلی خودت باید 20 واحد هم تقریبا برداری که خودش یه ترمه، معمولا رشتههای سنگین برنمیدارن بچهها (مثلا دروس مهندسی-البته کامپیوتر 14 واحده و میشه اوکی کرد)
حالا نمیدونم ترم چندی ولی خیلیا سال سوم چهارم خسته میشم از رشتشون و نظرشون عوض میشه. ولی توش گیر افتادن تا ارشد حداقل. اینجور چیزها دست دانشجو رو بازترمیگذاره تا هم تغییر رشته بدن هم تنوع بشه واسشون هم یه مهارتهای بین رشتهای داشته باشند. حالا البته خیلیا هم ممکنه هوسی اینکارو کرده باشند.
برا این دوتا کار زیاد هست...کلا تو هر رشته ای اگر خوب باشی کار هست ولی این دوتا مهندسی شرایطشون از بقیه بهتره بنظرم
من ترم هشت (و کارشناسی) رو تموم کردم و این دوره کهادم هم تموم شد. رشتهم رو دوست داشتم، هر چند از تخصصی نشدنش تو یکی دو سال آخر و اجبار به خوندن درسهای اجباری چرت و پرت، منم خسته شدم. برای دید و تجربه بهتر رفتم کهاد مدیریت زدم و میتونم بگم به خواستهم رسیدم تا حد خیلی زیادی و جالب بود برام.
