توی این فاصله بین اعلام رتبه ها و انتخاب رشته،تصمیم گیری خیلی مهم و حساسه چون به نوعی آینده مارو رقم میزنه!پس فکر کردن و تحقیق راجع به رشته ها واقعا باید جدی شمرده بشه
از طرفی خیلی از دوستان از نتیجه شون راضی نیستن و قصد دارن بمونن و سال بعد بیشتر تلاش کنن تا به هدفشون برسن.توی این پست قصد داریم راجع به این مساله صحبت کنیم.امیدوارم عرایضم که حاصل تجربه شخصی خودم و دیگران هست به دردتون بخوره و توی تصمیم گیری تون راه گشا باشه
خیلی جالبه که نیمه مرداد ماه و با اومدن رتبه ها یه انگیزه خیلی زیاد برای درس خوندن از غیب میرسه و برای همین خیلی ها تصمیم میگیرن بشینن و سال بعد تلاش کنن.این تصمیم گاهی تصمیم درستیه ولی چندتا شرط داره!و هرکسی که این تصمیم رو میگیره باید از جوانب مختلفش آگاهی داشته باشه:
*همونطور که عرض کردم یه انگیزه قوی در این موقع به وجود میاد و مارو به موندن جذب میکنه.باید بدونیم بیشتر اوقات این انگیزه ناپایداره و اگه با فکر و مشورت عمل نکنیم و عجولانه تصمیم بگیریم که بمونیم ممکنه این انگیزه اواسط راه یا زودتر یا دیرتر از بین بره و اون وقته که میبینیم ضرر کردیم!
*کتابها هر سال دارن تغییر میکنن!داوطلبی که میخواد یکسال بمونه باید توجه داشته باشه که باید کتابهای جدیدی تهیه کنه و از تغییرات آگاه باشه که این خودش یکم سخته!
*افرادی که استرس و نگرانی دارن سال دوم براشون خیلی سخت میشه!تجربه نشون داده که حتی افرادی که معمولا نگران و مضطرب نیستن و در طول سال اول خیلی استرس کنکور نداشتن هم سال بعد یکم دچار استرس میشن.واقعا نشستن برای سال بعد تقریبا ریسک محسوب میشه و باید این مساله رو هم در نظر گرفت.
*یکی از مشکلات خیلی مهم بعد از مرداد،از دست دادن اعتماد بنفس و از اون بدتر نیش و کنایه اطرافیان هست که واقعا برای یه کنکوری ضرر داره!در طول سال دوم اگه حرف های ناامید کننده از طرف آشنایان و اطرافیان ادامه داشته باشه میتونه توی موفقیت تاثیر گذار باشه.پس فردی که تصمیم میگیره سال بعد رو هم بشینه پشت کنکور نباید توجهی به این حرفها داشته باشه.بهرحال انتظار این جور مشکلات رو باید سال دوم داشت!
*یکی از نکات مهم که به نظرم مهم ترین نکته محسوب میشه و باید واقعا مورد توجه قرار بگیره اینه:داوطلب باید واقعا بدونه که سال اول تمام تلاشش رو نکرده و سال دوم میخواد این تلاش رو بکنه!!فردی که سال اول تا روز آخر تلاش کرده و نتیجه دلخواهش رو نگرفته واقعا بهتره کمی انتظارش رو کمتر کنه.بهرحال استعداد افراد متفاوته و همه افراد توی یک زمینه نمیتونن مثل هم باشن!چنین فردی اصلا ناموفق و بی استعداد نیست بلکه فقط از این نظر ممکنه نتونه خیلی پیشرفت کنه ولی در زمینه های دیگه حتما موفق خواهد بود!
داوطلبی که برای سال دوم قراره بمونه پشت کنکور باید رفتار یکسالش رو در نظر بگیره،اشتباهات و نقاط قوتش رو بشناسه و واقعا باید بدونه میخواد سال بعد چکار کنه!تصمیم کورکورانه و عجولانه واقعا به ضررمون تموم میشه!
*کنکور سال بعد قطعا مفهومی تر از کنکور92 _ 93 خواهد بود!پس واقعا باید تلاش بیشتر،برنامه ریزی صحیح تر و اراده قوی تر داشته باشیم!
*و نکته آخری که به ذهنم میرسه اینکه حتی باوجود موفقیت در کنکور سال بعد،بعضی مشکلات با ما همراه خواهند بود!یکسال از عمر میگذره و حتی در صورت قبولی در دانشگاه باید با دوستانی باشیم که یکسال سن شون ازمون کمتره!پس مشکلاتی رو که بعدا همراه خواهد بود رو هم در نظر بگیریم!
سرتون رو درد آوردم!ولی عرض این نکات ضروری بود!
بله!همونطور که شاید فهمیدین بنده زیاد با پشت کنکور موندن موافق نیستم ولی با این وجود تاکید میکنم که خیلی از افراد یکسال و حتی بیشتر پشت کنکور موندن ولی نتیجه گرفتن!موفقیت مشروط به اینه که واقعا تصمیم مون آگاهانه باشه!
خب اون همه درس و اون همه تایم دانشگاه معلومه خسته میکنن ملتو. به هرحال باید دووم آورد. آن که طاوس خواهد جور هندوستان کشد. اگر میخوای روزی بشینی تو مطلب و برای ۵ دقیقه ویزیت به اندازه حقوق ۵ ساعت یک مهندس پول بگیری و یا به اندازه حقوق یک روز یک کارگر٬ باید ۱۰ سال بخونی و تحمل کنی. اگر با پزشکی مشکلی نداری و قبول میشی برو پزشکی.
اخرین رتبه برای قبولی در رشته دندونپزشکی در هر دانشگاه سراسری کشور چنده؟ رتبه منطقه 1 منظورمه.
من الان چند وقته دارم تحقیق می کنم ببینم هزینه هر ترم دانشگاه آزاد دندانپزشکی دقیقا چند میشه. منظورم تمام هزینه یک ترمشه. اطلاعات زیادی پیدا نکزدم. اگه کسی می دونه کمک کنه توروخدا. یا حد اقل یه دوستی مشاوری چیزی رو معرفی کنید که بتونه کمکم کنه. ممنون از همگی.
منم حرف دوستان رو تایید میکنم، چیزی که راجع به رشته از سایت ها میخونید، یا حتی میشنوید خیلی با چیزی که توو دانشگاه خودتون تجربه میکنید متفاوته...
شدیدا توصیه میکنم کلی وقت بذارید و برید دانشگاهی که میخواین اونجا درس بخونید، برید دانشکده ای که میخواید انتخاب کنید، خجالت نکشید، بدونید اونجا محل زندگیتون میشه در آینده ی نزدیک، برید و خودتون رو توو اون فضا حس کنید، ببینید دوسش دارین یا نه؟ برید با دانشجو ها حرف بزنید، ازشون راجع به نه تنها واحدا و آینده شغلی، که درباره ی جو ـی که 4 تا 10 سال میخواین اونجا درس بخونید، اساتید، ارتباط بین دانشجو و صمیمیتشون بپرسید...
همه ی این فاکتور ها مهم ــن...!
پ.ن : جوگیر نباشید! و به خاطر چشم و هم چشمی و اسم رشته هم انتخاب نکنید! مطمئن باشید کلاس گذاشتن و این چیزا کشکه...
مثلا دو رشته ی مهندسی شیمی و مکانیک توو بعضی فیلد ها و زمینه ها خیلی به هم نزدیکن، و بهتون اطمینان میدم خیلی جاها مهندسی شیمی سره از لحاظ آینده ی شغلی...
منظور اینه که زیاد به اسم رشته توجه نکنید! قصد مقایسه نبود...
شدیدا توصیه میکنم کلی وقت بذارید و برید دانشگاهی که میخواین اونجا درس بخونید، برید دانشکده ای که میخواید انتخاب کنید، خجالت نکشید، بدونید اونجا محل زندگیتون میشه در آینده ی نزدیک، برید و خودتون رو توو اون فضا حس کنید، ببینید دوسش دارین یا نه؟ برید با دانشجو ها حرف بزنید، ازشون راجع به نه تنها واحدا و آینده شغلی، که درباره ی جو ـی که 4 تا 10 سال میخواین اونجا درس بخونید، اساتید، ارتباط بین دانشجو و صمیمیتشون بپرسید...
تابستون بابا تعطیلن دانشگاها دانشجو نمیتونید پیدا کنید به این راحتی ! برید فیس بوک سرچ بزنید مثلا :
people who study chemical engineering at university of tehran
یه ملتی پیدا میشن بهشون پیغام بدید.
خواستید بیاید گروپ هم بپرسید : https://www.facebook.com/groups/Sampad.Students
خب اون همه درس و اون همه تایم دانشگاه معلومه خسته میکنن ملتو. به هرحال باید دووم آورد. آن که طاوس خواهد جور هندوستان کشد. اگر میخوای روزی بشینی تو مطلب و برای ۵ دقیقه ویزیت به اندازه حقوق ۵ ساعت یک مهندس پول بگیری و یا به اندازه حقوق یک روز یک کارگر٬ باید ۱۰ سال بخونی و تحمل کنی. اگر با پزشکی مشکلی نداری و قبول میشی برو پزشکی.
من که المپیاد زیست میخوندم به جز گیاهیش واقعا از درس ها لذت میبردم...
بهم خوش میگذشت خداییش! من همیشه کنار درسم تفریحم مونده ، یا درس تبدیل به تفریح شده برام ، ولی اینا یه جوری میگن ادم
منصرف میشه! من رتبم لب مرز شه احتمالا انتخاب اول میزنم پزشکی رو قبول شم میرم ، بحث اینه که اگه دیدم نمیشم باید بمونم برا سال بعد
یا برم یه رشته مثل ژنتیک؟
سختی درس ها مشکلی نیس، میخونیشون میره ، شاید بیشتر سختی که مد نظرمه دیدن مرگ و زجر مردم و بدن های تیکه پاره شدس...
