• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

چرا ارتباط با جنس مخالف هنوز برای خانواده‌ها یه تابو محسوب میشه؟

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع نگار
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
دین و قوانینی که درنهایت فرهنگ فعلی رو شکل داده
شما فکر کنید کلمه دوست پسر یا دختر وقتی ترجمه میکنن نامزد یا خواستگار درست میشه و میزان حساسیت دراین حد غیرمنطقیه
این مخالفت ها هم بیشتر برای پدر مادر هاییه متولد دهه ۶۰ به قبل هستن اونم بخاطر زمانی که خودشون توش بزرگ شدن و خیلی هاشون نخواستن یا نتونستن بیشتر فکر کنن
 
بنظرم مشکل فرهنگیه بیشتر تا حتی دینی. ی مثال خیلی ساده میزنم مثلا تو خود این سایت اگه ی دختری بخواد فان و کول باشه و راحت باشه با پسرا و شوخی کنه صد تا حرف میبندن بهش از اونور در مورد پسرا اگه با بزغاله هم لاس بزنن مشکلی نیست ذاتشونه طبیعتشون ایجاب میکنه. بنابراین نتیجه میگیریم فقر فرهنگی هنوز بر این جامعه حاکمه که حتی خود دخترا برمیگردن ویکتیم بلیمینگ میکنن و میگن خودت باعث شدی- اجازه دادی- باهات اینطوری صحبت/رفتار بشه. در حالیکه قضیه ی Look What She is Wearing, She Must Be Asking For It مدتهاست تو غرب منسوخ شده. برای همینم شاید خانواده ها هنوز نمیخوان و تابو میدونن.
این بود انشای من
 
واقعیتش من به شخصه دوست ندارم با خیلی از پسرا ارتباط بگیرم چون همه ی مدت این کاری بوده که هیچ وقت نمیکردم و حتی حس خوبی هم نسبت به پسرا ندارم. چون حس میکنم همش ممکنه زیاده روی کنن. در حدی که با یکی از پسر عمه هام که همسنمه و بعد از سال ها بهم پیام داده باهاش چت نمیکنم و خیلی سرد جواب میدم در حدی که فکر میکنم ممکنه ناراحت شده باشه. ولی اخه واقعا چت کردن با دیدن حضوری خیلی فرق داره فضاش چون که توی فامیل همیشه توی جمعیم نه تنها، اکر فقط برای مواقع تبریک و.. پیام میداد باز راحت بودم ولی اون دلش میخواد باهام صمیمی تر بشه و من واقعا راحت نیستم چون صرفا پسره! و حتی رفتار خیلی خوبی هم داره.
به نظرم خانواده ها هم به خاطر اینکه میدونن توی دوره نوجوانی ممکنه خیلی بچه ها جوگیر باشن این اجازه رو نمیدن. اگه سن بره بالا تر یکم بالغ تر بشی شاید بهتر باشه.
ولی اینکه از بچگی مختلط نیستیم هم خیلی تاثیر داره، یه نوع تابو ایجاد میکنه
(پ.ن: ببخسید یکم چرتوپرت گفتم و بی ربطه😭)
 
شما فکر کنید کلمه دوست پسر یا دختر وقتی ترجمه میکنن نامزد یا خواستگار درست میشه و میزان حساسیت دراین حد غیرمنطقیه
نمیتونه به خاطر این باشه که خانواده ها در مورد نامزد و خواستگار میدونن ولی در مورد دوست پسر/دختر نمیدونن؟
 
نمیتونه به خاطر این باشه که خانواده ها در مورد نامزد و خواستگار میدونن ولی در مورد دوست پسر/دختر نمیدونن؟
چرا ندونن؟ اگه واکنش های هولناک نشون ندن و ظرفیت داشته باشن بچه‌هاشون چرا مخفی کنن؟
 
نمیتونه به خاطر این باشه که خانواده ها در مورد نامزد و خواستگار میدونن ولی در مورد دوست پسر/دختر نمیدونن؟
حتی بحث دوست پسر/دختر نیست (بعضیا ممکنه با این نظرم مخالف باشند، ببخشید...)
ولی ارتباط گرفتن سالم و معمول بین آدما، جدا از مسائل عشقی و دوستی. من به شخصه توی یه خانواده به شدت مذهبی از طرف پدری بزرگ شدم و تا همین چند وقت پیش حتی صحبت کردن معمولی با مغازه دار مرد هم برام راحت نبود. این نگاه و طرز فکر والدین نسبت به این موضوعه که حتی اگر هم واکنش خیلی بدی نشون ندن روی زندگی اون دختر/پسر سایه می اندازه.
 
چیزی که برای من به شخصه بعد از مدتی معاشرت با افرادی بیش از حد مذهبی به چشم اومد و خیلی باعث تعجبم شد اینه:
که تا قبل مثلا ۱۸ سالگی هر گونه ارتباط با جنس مخالف رو بد می‌دونن و در صورتی که متوجه چیزی بشن واویلاست.
ولی فورا بعد از ۱۸ سالگی خیلی علاقه‌مند می‌شن که هرچه زودتر و اجبارا دخترشون رو شوهر بدن انگار که دیگه دختر روی دست‌شون اضافیه و باید ردش کنن بره.

و مثلا من کسی رو دیدم که بعد یک ماه آشنایی با خواستگار سریعا عقد! کرده. و‌ کاملا برام سوال بود که مادر و پدر این دختر واقعا چه فکری می‌کنن؟ که ارتباط با جنس مخالف اه و اوهه همیشه ولی سریعا شوهرش بدیم به یک فرد غریبه‌ای که فقط یک‌ماهه می‌شناسیمش؟‌و چون صرفا قانونیه دیگه بد نیست؟
 
چیزی که برای من به شخصه بعد از مدتی معاشرت با افرادی بیش از حد مذهبی به چشم اومد و خیلی باعث تعجبم شد اینه:
که تا قبل مثلا ۱۸ سالگی هر گونه ارتباط با جنس مخالف رو بد می‌دونن و در صورتی که متوجه چیزی بشن واویلاست.
ولی فورا بعد از ۱۸ سالگی خیلی علاقه‌مند می‌شن که هرچه زودتر و اجبارا دخترشون رو شوهر بدن انگار که دیگه دختر روی دست‌شون اضافیه و باید ردش کنن بره.

و مثلا من کسی رو دیدم که بعد یک ماه آشنایی با خواستگار سریعا عقد! کرده. و‌ کاملا برام سوال بود که مادر و پدر این دختر واقعا چه فکری می‌کنن؟ که ارتباط با جنس مخالف اه و اوهه همیشه ولی سریعا شوهرش بدیم به یک فرد غریبه‌ای که فقط یک‌ماهه می‌شناسیمش؟‌و چون صرفا قانونیه دیگه بد نیست؟
دقیقاً
انگار پسری که شوهر بشه دیگه نمیتونه به دخترشون آسیب بزنه و اذیتش کنه، در واقع اینطور به نظر میرسه که این نگرانی‌ها درمورد سلامتی و زندگی دخترشون نیست بلکه آبروی خودشونه
 
دقیقاً
انگار پسری که شوهر بشه دیگه نمیتونه به دخترشون آسیب بزنه و اذیتش کنه، در واقع اینطور به نظر میرسه که این نگرانی‌ها درمورد سلامتی و زندگی دخترشون نیست بلکه آبروی خودشونه
اینا احتمالا همونایین که وقتی رفتن سونوگرافی فهمیدن بچه دختره تا سه روز دعوا میکردن ://
 
اینا احتمالا همونایین که وقتی رفتن سونوگرافی فهمیدن بچه دختره تا سه روز دعوا میکردن ://
وقتی خونواده پدریم فهمیدن‌مامانم حاملس و جنسیت دختره تازه اونم دوتا دخترن،عزای عمومی گرفتن
 
دقیقاً
انگار پسری که شوهر بشه دیگه نمیتونه به دخترشون آسیب بزنه و اذیتش کنه، در واقع اینطور به نظر میرسه که این نگرانی‌ها درمورد سلامتی و زندگی دخترشون نیست بلکه آبروی خودشونه
من یه مشکلی هم که دارم با خود دختراییه که با این قضیه اوکی هستن و مشکلی از این بابت ندارن چون خیلی هم هم‌کلاسی‌های دانشگاهم از همین مواردی‌ هستن که گفتم.
دلم می‌خواد ازشون بپرسم ترک نمی‌خورن از این سرد و گرم شدنه؟
یعنی چطوری میشه فردی که همیشه از ارتباط با جنس مخالف دور شده، تهدید شده یا ترسیده و فراری شده، الان به این سریعی می‌تونه که با یکی از همونا ارتباط بگیره و چیز مهمی مثل ازدواج و زندگی رو بپذیره؟
 
واقعیتش من به شخصه دوست ندارم با خیلی از پسرا ارتباط بگیرم چون همه ی مدت این کاری بوده که هیچ وقت نمیکردم و حتی حس خوبی هم نسبت به پسرا ندارم. چون حس میکنم همش ممکنه زیاده روی کنن. در حدی که با یکی از پسر عمه هام که همسنمه و بعد از سال ها بهم پیام داده باهاش چت نمیکنم و خیلی سرد جواب میدم در حدی که فکر میکنم ممکنه ناراحت شده باشه. ولی اخه واقعا چت کردن با دیدن حضوری خیلی فرق داره فضاش چون که توی فامیل همیشه توی جمعیم نه تنها، اکر فقط برای مواقع تبریک و.. پیام میداد باز راحت بودم ولی اون دلش میخواد باهام صمیمی تر بشه و من واقعا راحت نیستم چون صرفا پسره! و حتی رفتار خیلی خوبی هم داره.
به نظرم خانواده ها هم به خاطر اینکه میدونن توی دوره نوجوانی ممکنه خیلی بچه ها جوگیر باشن این اجازه رو نمیدن. اگه سن بره بالا تر یکم بالغ تر بشی شاید بهتر باشه.
ولی اینکه از بچگی مختلط نیستیم هم خیلی تاثیر داره، یه نوع تابو ایجاد میکنه
(پ.ن: ببخسید یکم چرتوپرت گفتم و بی ربطه😭)
شما هنوز بچه ای آدم هایی که باهاشون آشنا میشی هم بچه هستن.تا وقتی بزرگ نشدید چه جسمی چه ذهنی درگیر ارتباط عاطفی نشید 🙏
 
من یه مشکلی هم که دارم با خود دختراییه که با این قضیه اوکی هستن و مشکلی از این بابت ندارن چون خیلی هم هم‌کلاسی‌های دانشگاهم از همین مواردی‌ هستن که گفتم.
دلم می‌خواد ازشون بپرسم ترک نمی‌خورن از این سرد و گرم شدنه؟
یعنی چطوری میشه فردی که همیشه از ارتباط با جنس مخالف دور شده، تهدید شده یا ترسیده و فراری شده، الان به این سریعی می‌تونه که با یکی از همونا ارتباط بگیره و چیز مهمی مثل ازدواج و زندگی رو بپذیره؟
خب دقیقا همینه دیگه. الانسان حریص علی ما منع 😶
 
به نظرم جداسازی جنسیتی که از اول وجود داشته در کنار یه سری تعصبات
حالت یه تصور غولی از جنس مخالف تو ذهن هرکس شکل گرفته که میخواد ادم رو بخوره
توی نسل ما به نسبت کم رنگ تر شده چون ما به هرحال با توجه به اینکه دیگه نسلی بودیم که با تکنولوژی و فضای مجازی به دنیا اومدیم داریم زندگی میکنیم یعنی از استارت بودیم این خودش باعث کشف کردن چیزای بیشتری نسبت به مامان و باباها شد و همچنین باعث شد نسبت به نسل های قبلی سنت ها کمتر شه برامون ولی هنوزم خیلی هست
یه سری چیز ها باید عادی سازی بشه از همون بچگی
بچه ای که میخواد دنیای اطرافش رو کشف کنه ببین اصلا فرق آدم ها چیه از همون اول توی محیط تفکیک شده قرار بگیره؟
خب این یه چیز غول ساخته میشه براش
بعدهم که بچه دار میشه چون میخواد فاز مراقبتی بگیره دوباره همون محدودیت هارو پیدا میکنه که بچه خورده نشه:/
ما که به اصطلاح زودتر باز شد یه سری چیزا برامون هنوز یه سری چیزها برا هم نسل ها و شاید خودمون تابو باشه نسل های قدیم که تا موقعی که ازدواج نمیکردن موضوع ها براشون باز نمی شده هیچ وقت عادی نمیشه براشون
و در اخر جمله که همیشه برای هرچیزی هم صدق میکنه،
باید در نظر گرفت تعصب و سنت باعث محدودیت و پسرفت میشه
همون اندازه که ترکیب نوآوری و حفظ اصالت باعث پیشرفت میشه
همچینین محیط ایزوله یه وقتایی اسیبش از محیط غیر ایزوله بیشتره و شایدبه چند نسل و فرهنگ ها آسیب بزنه و مسموم کن
 
Back
بالا