tazhan

من در این سرگردانی 

                                                با تکاپوی عروق زندگی

از بطن لحظه به دهلیز خاطره

کودک لحظه ی خود را

                                در تاریکترین کوچه ی ترس

                                                                        با بغچه ای حیرت

                                                                                              تارو پودش از دیروز و خیال

                                 و جدارش ، شبنم گون [هوای اینجا از بغض شرجی است]

به دست طوفان زمان سپرده ام

                                                                             که عصای حسرت را به دست پرچینش

                                  که دیگر سرد و گرم چشیده [گرمایش ز اشک]

و به مقدار لازم فرسوده

                                              و شوقش را در ترک های دیوار عبور

                                                                                             برجای گذاشته

بدهد

هر لحظه باریست بر وجدان من

                             که دست یاری

                               به فرو ریختنم در مرداب پریشانی می دهد

                                              و کوهی

                                                       در ورای مهی که از وجودم برامده

                 و ساکن چشمانم شده است

پژواک دلیلم را

             که هنگام ورود

با فریادی از چنگ وجودم[برای همیشه] خارج کردم

                                                                  چه سرسخت

                                                 چه دلسوز

                                 چه آشنا

                چه غریب

و چه منتظر

لابه لای بافت گوشتی تپنده ای

                                               میان سینه ام ، سمت چپ

به سرخی فریاد می کشد ..

و با آهی فرو خورده

                          به گوش جان تشنه ام

 بی پناه در شعله ی عطش

                                       رفته 

و با پچپچی شرمناک می گوید

                                           منشاء من هم

                                چه آمیخته به تن

                           چه جفاکار

مزدور چند موجود خاکستریست!

4 نظر

اضافه کردن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.