حرف آخر...

شروع موضوع توسط This is me ‏2013/4/30 در انجمن مباحث عمومی المپیادها

مدیران: Sara.kh
  1. الهام1375

    الهام1375 کاربر حرفه ای

    ارسال‌ها:
    318
    امتیازات:
    +1,976 / -12
    نام مرکز سمپاد:
    فـرزانگان
    شهر:
    بیرجند
    دانشگاه:
    دانشگاه علوم پزشکی تهران
    رشته دانشگاه:
    پزشکی
    پاسخ : حرف آخر...

    تو شُــک هم نیستم. حالم خوبه. ینی قابل پیش بینی بود. حال حرف زدنم ندارم.

    خیلی خوش گذشت. همه چیش عالی بود. و هیچ وقت این روزا رو فراموش نمیکنم. الان که میخوام ترکش کنم تازه می فهمم دلم چقدر براش تنگ خواهد شد. تازه حرفای همه رو میفهمم. گریه # نه برای گند زدن، برای جدایی. المپیاد عزیزم. یکی از فوق العاده ترین پروسه های عمرم بودی. بدورد.

    تـــموم شد؟ ×× واقعا؟ . سکوت.

    یادش بخیر همین دیروز فکر میکردیم سر جلسه خوابمون میبره چون خیلی وقت بدی گذاشتن. :-" یا اون اولا که مورتیمر میخوندم و هیچی نمیفهمیدم. :-" یا روزی که با هزار ذوق و شوق سوالای هریس رو حل می کردم و فکر میکردم خیلی شاخم. یا اون موقعهایی که موریسون باز میکردم و دودقیقه بعدش خواب بودم :-" یا سوالای پُر سوتی که به اینو و اون میدادم.
    یا روزهایی که بعد المپ تو نت بودم میدیدم که همه ترکوندن! به هر حال گذشت.


    اون روز http://www.sampadia.com/forum/index.php/topic,102623.msg1198770.html#msg1198770

    دلم میخواست هرچی زودتر تموم شه و راحت شم اما الان دلم میخواد مث یک بچه گریه کنم و بگم نمیشد تموم نشه؟

    من هیچ همراه المپیادی نداشتم. خودم بودم و یک معلم خیلی گل.کسی که بشینه و هر سوالی بهش بدی بی چون وچرا برات حل کنه. کل وقتهای استراحتشو بگیری. الانم فقط پیش اون شرمندم.منو ببخشه.
    المپیاد به من مزه یک چیز رو چشوند که هیچ وقت شاید دوباره نفهم.مزه فهمیدن و یاد گرفتن چیزهایی که عاشقشی.
    من عاشق شیمی نبودم. حتی یادمه اول راهنمایی فکر میکردم از دو درس همیشه بدم خواهد آمد یکی زبان و اون یکی شیمی. زبان که همون موقعا عاشقش شدم . شیمی از دوم دبیرستان.
    من عاشق تابستون 92 ام /m\ روزهاش فوق العاده بود . سرتاسرش شیمی . دلم برای دوستام میسوخت که خودشون رو از اون موقع به کنکور و ده تا درس که مطمئنا همه شون عالی نیستن مشغول کردن.
    یک خونه تکونی اساسی.
    خیلی زودتر از اونی که فکر می کردم گذشت.
    to be edited

    پ.ن: تنها پستی که هیچ وقت توانایی ادیتش رو ندارم.
     
    • لایک لایک x 7
  2. Ayatay

    Ayatay کاربر نیمه حرفه ای

    ارسال‌ها:
    180
    امتیازات:
    +1,425 / -107
    نام مرکز سمپاد:
    farzanegan
    شهر:
    kerman
    دانشگاه:
    تهران
    رشته دانشگاه:
    سلولی مولکولی
    پاسخ : حرف آخر...

    سلام به روي ماهت خدجون.
    خب حدود دوساعت بيش نتايج مرحله دو اومد.هيجوقت فكر نميكردم وقتي اسممو توليست نبينم اروم با:شم وكريه وداد وبيداد نكنم.اره اين منم كه ارومم جون جيزي از دست ندادم كه بخوام بخاطرش سيل راه بندازم از جشام.
    شايد كسي كه هنوز المبياد نداده وبياد اين متن رو بخونه ميكه برو بابا شعار نده دختر.اما باوركنين به اين حرفايي كه ميزنم اعتقاد دارم
    من جيزي رو نه تنها از دست ندادم بلكه درستفكر كردن اميد داشتن و سخت كوشي و باعشق درس خوندن و ...بهم اموخت.
    المبياد عزيزم بخاطر همه وهمه ي جيزهايي كه بهم ياد دادي مديونتم .
    دلم براي كلاساي خوبمون وكتابام تنك ميشه.الان كه دارم اين متن رو مينويسم نه بخاطر عدم بذيرفته شدن بلكه بخاطر دلتنكي براي جو المبياد والبياديا اشك ميريزم.
    هيجوقت هيجوقت وهيجوت از ادامه دادن به المبياد خوبم بشيمون نخواهم شد. هميشه يك المبيادي خواهم ماند.
    دراخر:دوستان خوبه المبياديم كه هنوز فرصت داريد هيجوقت از ادامه دادن به المبياد نترسيد.بهش ادامه بديد جون ضر نميكنيد.
    موفق و بيروز باشيد.
    Wispy!!!!
     
    • لایک لایک x 7
  3. Fireball.II

    Fireball.II کاربر خاک انجمن خورده

    ارسال‌ها:
    1,463
    امتیازات:
    +9,325 / -701
    نام مرکز سمپاد:
    هاشمی نژاد II
    شهر:
    مشهد
    سال فارغ التحصیلی:
    94
    دانشگاه:
    علوم پزشکی زاهدان
    رشته دانشگاه:
    پزشکی
    پاسخ : حرف آخر...

    دو سال پیش بود.نه؟هدفی برا زندگیم نداشتم.پوچ بودم.المپیاد شد هدفم.شد معنی زندگیم.الان چیکار کنم خوب؟
    من نمیخوام یه کنکوری لعنتی باشم.یا حتی یه پزشک یا دندون پزشک لعنتی.شاید برم بیوفیزیک بخونم.علوم پایه ، مولکولی یا هر کوفتی که بهش میگید.و تظاهر کنم که المپیادیم.این رویا قرار نبود اینجا تموم شه.قرار نبود از ناراحتی اشک رو گونه هام باشه الان.قرار بود؟نبود.
    حرف آخر.:]هه.حرف آخر این که لعنت به حوزه امتحان ـمون .لعنت به اونا که وسط جلسه ماشین حساب ازمون گرفتن.لعنت.میدونین وسط جلسه بگن ماشین حساب رو بذارین کنار ینی چی؟خوب اگه قرار بود ماشین حساب ساده بیاریم باید وسط جلسه بگید؟رو برگه هم ننوشته بود اینو حتی : ( حرف آخر این که لعنت به من.لعنت به من که حواسم رو جمع نکردم.لعنت به اون سوالا که میتونستم بگیرم ولی از بی حواسی تیک زدم،ضربدرشو نه.
    من نمیخوام کنکوری شم.میفهمید؟من میخوام همین لحظه ؛ لحظه آخر باشه.

    ×خداحافظ المپیاد.تو بهترین زندگیم بودی : ( من حتی وقتی کراشم نخواس باشه اینقد ناراحت نشدم المپیاد.خداحافظ:]
     
    • لایک لایک x 15
  4. sh.n1996

    sh.n1996 شراره

    ارسال‌ها:
    366
    امتیازات:
    +2,163 / -29
    نام مرکز سمپاد:
    دبیرستـ۱ن‌ فرزانـگان‌ امین
    شهر:
    اصفهـــان
    سال فارغ التحصیلی:
    94
    دانشگاه:
    دانشگاه تهران
    رشته دانشگاه:
    مهندسی معماری
    پاسخ : حرف آخر...

    شخصا ناراحت نیستم. ببینید سه سال سر کلاسایی نرفتم که ازشون متنفر بودم، سه سال. حتا المپیاد که همه‌ش درسایی نبود که دوست داشتم ولی یاد گرفتم بدون اینکه مجبور باشم اونا رو هم بخونم. یاد گرفتم از مسیری که خیلی وقتا بهش شک داشتم لذت ببرم. دوستای خیلی خوبی پیدا کردم که اگه المپیادی نبودم نداشتمشون. زکاتشم دادم حتا. کاری که کسی برای ما نکرد ولی من واقعا هر موقع تونستم واسه سال پایینیا وقتمو گذاشتم.
    من خیلی تمبل بودم، چون هدفم طلا نبود، واسه دل خودم خوندم.
    و خب بدشانسی. توی مدرسه ما به پایه ما ظلم شد و داریم میبینیم که الان دومامون خوب نتیجه گرفتن.
    المپیاد قشنگترین چیزش اینه که خودتو میشناسی، میفهمی تواناییت چقدرن و میفهمی واقعا توی آینده هدفت چیه. منظورم از توانایی هم قبول نشدن اینا نیست. هر کسی که المپیادی بوده خودش توی مسیرش فهمیده که چی بوده و هست.
    خدافظ اینا هم ندارم. یه تیکه کوچولو از زندگیمون بود با کلی تجربه‌ی باحال. همین.
     
    • لایک لایک x 11
  5. N_MATHS

    N_MATHS کاربر فوق فعال

    ارسال‌ها:
    106
    امتیازات:
    +395 / -49
    نام مرکز سمپاد:
    فرزانگان حضرت زینب (س) ری
    شهر:
    تهران
    سال فارغ التحصیلی:
    95
    دانشگاه:
    علم و صنعت
    رشته دانشگاه:
    مهندسی ماشین های ریلی:)
    پاسخ : حرف آخر...

    خب بچه ها!!!اونایی که قبول شدن بهشون تبریک میگم از ته دل... <:-P ایشاالله برن به جای ما تیم و رتبه هامونو تو دنیا ارتقاء بدن /m\
    و اما اونایی که قبول نشدن!!مثل خودم!!
    بچه ها خدایی چقدر خوش گذشت!! :Dپیچوندن کلاس!!کل کل با معلم!! :-Lجرو بحث با مامان بابامون!! ~X(خداییا!! :)چه لحظات خوبی بود...چقدر تلاش کردیم...چقدر فکر میکردیم همین امسال طلاییم!!! ;))چه آرزو هایی!! [-o< :)چقدر خوب بود...
    من سال دومم،اما میخوام همینجا بکشم کنار...یه حسی بهم میگه خوب عمل کردم،ولی دیگه دلم به طرف المپیاد خوندن نمیره...نمیدونم،شایدم بره،ولی به هر حال دیگه نمیخوام المپیادی باشم...دارم به این فکر میکنم که کم نیستن آدمایی که المپیادی نبودن ولی تو یه دانشگاه خوب و یه رشته ی خفن بودن و applyکردن رفتن اونور برای تحصیل..اصلا هم گریه نکردم تا نتایجو دیدم! :) :((
    خوب بود!!!خوش گذشت... ;)
    میخوام رتبه یک کنکور بشم!!! \:D/جدی میگما!! :D
    @Fireball.II کنکوری بودن هم برای خودش عالمی داره!! ;;)
    بچه ها بخندین و انقدر ناراحت نباشین..مهم اینه که ماها تمام تلاشمونو کردیم :-h
     
    • لایک لایک x 5
  6. farnoosh hashemi

    farnoosh hashemi کاربر نیمه حرفه ای

    ارسال‌ها:
    251
    امتیازات:
    +3,436 / -24
    نام مرکز سمپاد:
    فرزانـگان یـک
    شهر:
    تــهــران
    دانشگاه:
    صنعتی شریف
    پاسخ : حرف آخر...

    لازمه اینجا ، این پست رو دقیقا روز قبل مرحله ۳ ذخیره کرده و بعد از اتمام کامل المپیاد ، بیام و همه حرفامو بزنم!فعلا همین!ویرایش خواهد شد ...

    ویرایش :
    "به نام خدایی که هندسه میداند و هندسی تدبیر میکند"
    یادمه سوم راهنمایی بودم و عاشق ریاضی! ، اون موقع ــا با معلم های ریاضی سال اول و دوم هم ارتباط داشتم ، یه روز معلم سوم راهنماییمون بهم گفت تو از سال بعد برو المپیاد ریاضی.استعدادشو داری.بعد از مشورت معلم های سال اول و دومم همین ُ گفتن.تا حدودی المپیاد رو میشناختم.چون برادر یکی از دوستام المپیادی بود.
    اومدم اول دبیرستان ، یسری کلاس المپیاد ریاضی بود ، توشون شرکت کردم ، سال اول همه چیز خیلی ساده و روتین بود و کلی عشق و حال میکردیم!!سال اولعادی گذشت و رسیدیم به سال دوم!من سال دوم رو خیلی کشک خوندم!در واقع کلا درس نخوندم اصلا!ولی نکته ای که وجود داشت این بود که علایقم به هندسه کم کم شکوفا شد!این ُ از وقتی فهمیدم که حالم یه مدت خیلی بد میشد و هیچ چیز یا هیچ کس بهم آرامش نمیدادن ، نه آهنگ ، نه فیلم ، نه...اما با هندسه فکر کردن همه چیز یادم میرفت!همه چی!انگار تو دنیای دایره ها غرق میشدم!سال دوم حالم خیلی بد شد!در حدی که سر آزمون 4-5بار بالا آوردم و کارم به بیمارستان رسید!سال دوم هم تموم شد و قبول نشدم...خانواده خیلی مخالفت میکردن بابت اینکه سال سوم برم المپیاد.چون کلا نمرات مدرسم خوب بود و معلم های همه ی درسای مدرسه میگفتن اگه عادی درس بخونم به راحتی میتونم رتبه دلخواهم رو بیارم ولی المپیاد ریسک داره . ولی خب من نمیتونستم هندسه رو ول کنم.هندسه بخشی از وجود من شده بود!به هر نحوی که بود راضی شدن.
    سال سوم هم شروع شد ، گذشت ُ گذشت!من کلی لذت بردم از کلاسا.از تک تک ثانیه ها!!سال سوم همه ی کلاس خیلی پیشرفت کردیم ، استادا که حرف میزدن با خانواده ،کلی امید میدادن که فرنوش قبوله نگران نباشید.خودم هم حس میکردم نسبت به سال دوم خیلی پیرفت کردم!البته خیلی استرس داشتم بابت آزمون.گذشت تا اینکه روز اول المپیاد ریاضی شد!خیلی استرس داشتم!بابت همین استرس هم خیلی خوب ندادم آزمون رو.برای روز دوم خیلی از معلما بهم آرامش دادن.بچه ها هم میگفتن چون هندسه امروز آسون بود فردا یه سوال سخت میدن و تو میتونی سر آزمون کلی حال کنی با حل کردنش!خودم هم همینجوری انگیزه میدادم به خودم!تا این که روز دوم شد ورفتیم سر آزمون.چون معمولا سوال 2و5 از یه مبحثن ، حدس میزدم 5هندسه باشه!وقتی 4و5 رو دیدم و متوجه شدم هندسه نیستن کلی ذوق کردم که هوووووورا!پس حتما 6 هندسست!یعنی سخت ترین سوال آزمون!فوری ورق زدم تا به 6 رسیدم.وقتی تا ته خوندمش و فهمیدم هندسه نیست رسما له شدم!سَرَم ُ بالا آوردم و به دوستام نگاه کردم.همه فهمیده بودن هندسه نداره.هرکی نگاش به بهم می افتاد سرش ُ مینداخت پایین!لبخند زدم!ولی دست خودم نبود حالم!نفسم بالا نمیومد...و درنهایت تمام.آزمون تموم شد.
    1ماه طول کشید تا روی خودم کار کنم برای بهتر شدن حالم.تا بالاخره موفق شدم!که یک دفعه اس ام اس تبریک اومد که کامپیوتر قبول شدی!اصلا خبر خوبی نبود.خیلی از درد هام دوباره زنده شد!تازه فهمیدم تو این 1ماه انقدر حالم بد بوده که هیچ توجهی نداشتم برای اینکه کامپیوتر قبولم و برای برنامه نویسی هیچی نخوندم!کمی کار کردم تو همون چند روز. ولی خب نه آنچنان که لازم بود...و این چنین مرحله 3 کامپیوتر هم با نتیجه ی بد تموم شد:) و اینچنین المپیاد برای من به پایان رسید...
    اما چیزی که هس اینه که المپیاد ، یه آزمون نیست.خیلی آدم ها هستن که صرفا درس میخونن و تو المپیاد هم موفق ــن حتی.اما به جرئت میتونم بگم چیزهایی که من تو المپیاد بدست آوردم رو شاید خیلی از آدمهایی که طلا جهانی هم دارن بدست نیاورده باشن!من واقعا تو هندسه غرق میشم!میرم تو دنیای اشکال!حتی بعد مرحله 2 با اونهمه اتفاق تلخ تنها چیزی که ته قلبم یه حس خوب ایجاد میکرد هندسه بود!مطمئنم بهد 1 سال،یعنی بعد کنکور ، ادامه میدم هندسه خوندن رو:) به شکل خیلی حرفه ای تر حتی!
    المپیاد یه طرز فکره.نه 1 راه برای رهایی از کنکور.المپیاد چیزیه که یاد میده چجوری راجب خیلی چیزایی که دیگرا حتی نمیفهمن چیه فکر کنی و ایده بزنی.هیچ وقت پشیمون نخواهم بود از راهی که اومدم.
    -پایان.
     
    • لایک لایک x 14
  7. Dark Eagle

    Dark Eagle کاربر حرفه ای

    ارسال‌ها:
    404
    امتیازات:
    +679 / -34
    نام مرکز سمپاد:
    helli 2
    شهر:
    Tehran
    پاسخ : حرف آخر...

    اگه کسی قبول نشده بهش آهنگ گذشته معین رو پیشنهاد می کنم ... :(

    آدم گریش میگیره ولی آروم میشه ... :-<
     
    • لایک لایک x 1
  8. Spacegirl

    Spacegirl کاربر فوق فعال

    ارسال‌ها:
    167
    امتیازات:
    +3,090 / -23
    نام مرکز سمپاد:
    فرزانگان ری
    شهر:
    تهران
    سال فارغ التحصیلی:
    93
    دانشگاه:
    امیرکبیر
    رشته دانشگاه:
    مهندسی پزشکی(بیو الکتریک)
    پاسخ : حرف آخر...

    ی دوران خاصیه ک آدم اصن نمیتونه فراموشش کنه
    چون خیلی متفاوت با جو دبیرستان،از نظر زمانی ک ازش بگذری
    دیگه خیلی قبول شدنو نشدن یا رنگ مدال مهم نیست
    چیزی ک تا همیشه باهات می مونه خاطره هاشه
    سعی کنید به معنایی واقعی لذت ببرید
    یادمه روزای اخر دوره دیگه واسه رنگ مدالم گریه نمی کردم
    واسه این گریه میکردم ک اخرین باره دارم جزوه هامو با لذت میخونم!
    برگردم بازم المپیاد میخونم با همه ی سختیاش،با همین نتیجه،راضیم ازش!!!
     
    • لایک لایک x 9
  9. hamed.yas

    hamed.yas کاربر حرفه ای

    ارسال‌ها:
    551
    امتیازات:
    +6,844 / -149
    نام مرکز سمپاد:
    هاشمی نژاد1
    شهر:
    مشد
    سال فارغ التحصیلی:
    1300
    پاسخ : حرف آخر...

    به نام خدا​
    خب بعد یه مدت ؛ اومدم تا به قول تاپیک؛ "حرف آخر " رو بزنم.
    از همون سال اول که باهاش آشنا میشی؛ اگه تحت تاثیر جوی که یه عده میدن و تحت تاثیر مدال و فرار از کنکور نباشی؛ یه حسی بهت میگه که چه خوبه که باید تو این راه فکر کنی.حفظ نکنی.
    چه قد خوبه که میتونی از بین علوم مختلف ؛ یکی رو انتخاب کنی وبخونی و بخونی و لذت ببری.
    این ها مال اولای راه عه. که بعدا تبدیل میشه به جزیی از وجودت و ناخودآگاه حسش میکنی؛اگه ادامه بدی .
    اما خب همه چی اینقد شیرین و شیک و مرتب نیست.
    اون وسطای راه؛ خیلی موقع ها میشه که کم میاری؛ به اصطلاح شکست میخوری،یا خیلی اتفاقای دیگه.که باز اگر علاقه هه تو وجودت باشه،هر موقع اینا میان سراغت ؛ تهش از کنارشون رد میشی و میگی؛ حداقلش دارم یاد میگیرم.
    اینا هم میگذره؛ همه شیرینی هاش؛ همه سختی هاش؛ همه کلاس نرفتناش "-:
    و خب کم کم به آخرای مسیر میرسی. یکم نگاه به گذشته؛ میتونه سختی های اون آخرا رو شیرین کنه و بگی : "تا اینجاش که اومدم؛ پس تا آخرش میرم."
    و خب میری و میرسه به روز موعود (:
    آزمونم میدی؛ و حالا؛ تو میمونی و انتظار که به سر میرسه و تهش یا قبول میشی یا نمیشی.
    به همین راحتی. (:
    نمودار قبولی تو المپیاد میتونه کاملا دایره ای باشه.(زیست و میگم حداقل )
    حافظ در این باره میگه :
    "گرچه وصالش نه به کوشش دهند.
    هر قدر ای دل که توانی بکوش.
    "
    یعنی ممکنه تمام تلاشتو بکنی؛ خیلی برای خودت کسی باشی؛ شاخ باشی حتی و قبول نشی.[چون دیدم که میگم و داشتیم که میگم ].
    میدونی المپیاد تو ایران؛ به ظاهر فرصتی عه که به همه داده میشه؛ ولی در واقع فرصتی عه که به یه عده محدود داده میشه.
    یعنی خودت رو باید آماده کنی تا اگر سوالا لو رفت قبل ش.(مرحله 2 شیمی 94) یا تو آزمون سوال یا بهتره بگم چندین سوال غلط بهت دادن( مرحله 2 زیست 94) و بعد همونا باعث قبول نشدنت شد؛ ناراحت نشی.

    ولی من اینا رو نگفتم تا کسی نیاد المپ؛اتفاقا بیاین.ولی خب با پذیرش این شرایط بیاین.که بعدا اگه خدای نکرده قبول نشدین.که حتما میشین >:D< ؛ ناراحتیتون کمتر باشه.
    خب اینا رو گفتم که بگم؛ اگه هم قبول نشدی؛ حیف میشه که اون همه زحمت که کشیدی؛ تموم بشه؛ ادامه پیدا نکنه و دفن بشه یه گوشه ای تو خاطراتت.
    که نشه که یه وقتی دیگه نتونی به خودت بگی المپیادی؛ و به جاش بگی المپیادی سابق
    میشه ادامه ش داد.
    المپیاد مترادف میشه با بارها؛ بارها و بارها تلاش برای رسیدن به خواستت.
    این بود انشای من.
    خیلی یهویی. تمام.
     
    • لایک لایک x 14
  10. Intelligenz

    Intelligenz کاربر حرفه ای

    ارسال‌ها:
    471
    امتیازات:
    +3,164 / -60
    نام مرکز سمپاد:
    دبیرستان فرزانگان3
    شهر:
    مشهد
    پاسخ : حرف آخر...

    چقدر خوبه این تاپیک ...
    فقط یک چیز.
    یک المپیادی هیچوقت "شکست نمیخوره" و وقتی که به اون نقطه پایان رسید که همه یک روزی بالاخره المپیاد براشون تموم میشه و به آخر میرسه حالا چه مرحله دو قبول نشدن باشه چه طلا نشدن شما فقط "موفق نشدین". کسی بازنده ست که جرئت نداره راهی رو که میخواد بره ! درواقع فقط آدم های ترسو هستن که شکست میخورن. :}
    درس مدرسه ام در طول سال بخونین شب امتحان به توبه کردن نیوفتین. :)) #نصیحت طور
     
    • لایک لایک x 8
  11. tinaradvand

    tinaradvand کاربر حرفه ای

    ارسال‌ها:
    325
    امتیازات:
    +3,089 / -55
    نام مرکز سمپاد:
    فرزانگان 3
    شهر:
    تهران
    دانشگاه:
    شریف
    رشته دانشگاه:
    عمران
    پاسخ : حرف آخر...

    امروز تموم شد
    بعدا کاملش میکنم
    بعدا : دوره خیــــــلی خوش گذشت. می ارزه
     
    • لایک لایک x 4
مدیران: Sara.kh