ایده بپردازیم!

[این اوّلین نوشته من در گروه نوشت سمپادیاست]

اخیراً هر ایده‌ای به سرم می‌زند، به فاصله چند ماه یکی آنرا اجرایی می‌کند! از چینی‌ها بگیر، تا وزارتخانه‌ها خودمان و دانشگاه‌های فعال آن‌طرف آبی!

منتها یک سری ایده خوب هستند که هیچ‌کس آنرا اجرا نمی‌کند. نمی‌دانم چرا. اگر ایده‌ای که داشتم مربوط به پول در آوردن بود، باور کنید چند روز بیشتر طول نمی‌کشید تا یکی آن‌را از من بدزدد و پول‌ش را به جیب بزند. اما کسی به ایده‌های محیط‌زیستی و اجتماعی من اهمیتی نمی‌دهد؛ حتی اگر پول‌ساز باشند!

بنابراین تصمیم گرفته‌ام خودم منتشر کنم و هیچ حقوق معنوی‌ای از برای آن طلب نکنم.( چه محیط زیستی و اجتماعی، چه پول‌ساز! ) پس می‌نویسم و شما هم اگر چیزی به آن اضافه کنید یا انتقادی از آن بکنید [ و بهتر از همه، ] اگر اشکالات آن را بگویید، خوش‌حال می‌شوم.

  1. ‌می‌شود انرژی حاصل از حرکت مردم در پیاده رو ها را تبدیل به برق کرد. ( البته اخیراً این ایده توسط چند دانشجو در دانشگاه صنعتی Eindhoven در حال اجرا‌ست. )
  2. پشت‌بام هایمان را باز طراحی کنیم! در کشورهای اروپایی، مردم آب حاصل از بارش باران را از پشت‌بام هایشان جمع می‌کنند و مصرف می‌کنند. در آلمان 50% از انرژی برق مورد نیاز از صفحات خورشیدی تامین می‌‌شود. در دانشگاه استنفورد، محققان انرژی حاصل از بارش باران را به برق تبدیل می‌کنند. ( بیشتر بخوانید ) آیا نمی‌شود هر سه مورد ذکر شده را تجمیع کرد؟ یعنی پشت بام هایمان را طوری طراحی کنیم که هروقت آفتاب هست، انرژی حاصل از نور آفتاب را جمع کند، هروقت باران می‌بارد، انرژی حاصل از بارش باران را تبدیل به برق کند و همان آب باران را برای مصارف‌مان جمع کنیم؟
  3. آیا نمی‌شود تمام سیم ها را از خانه‌هایمان حذف کنیم و تمام انرژی برق در خانه‌ها بی‌سیم منتقل شوند؟ مثلا یک سری پریز سیار داشته باشیم، هرجا ( داخل خانه ) برق نیاز داریم، پریزمان را با خود ببریم و استفاده کنیم؟ ( در ویکی‌پدیا بخوانید. )
  4. آیا نمی‌شود از مفهموم دستگاه آب‌میوه‌گیری برای آموزش مفهوم تابع در ریاضیات استفاده کنیم؟
  5. ما آلودگی هوا را اندازه می‌گیریم. آیا وقت آن نشده که آلودگی صوتی و بصری و نوری را اندازه بگیریم؟
  6. هروقت به حمام می‌روم و شیرآب داغ را باز می‌کنم، حدود پانزده ثانیه طول می‌کشد تا آب سرد درون لوله‌ها خالی شوند و آب گرم بیاید. یعنی پانزده ثانیه، آب هدر می‌رود. می‌شود یک چیزی طراحی کرد که قبل از حمام رفتن، پانزده ثانیه آب از لوله آب گرم بکشد و به لوله آب سرد بریزد.
  7. باز هم از ایده قبلی. هروقت به حمام می‌روم، سی ثانیه طول می‌کشد تا آب را تنظیم کنم و در این مدت، آب هدر می‌رود. آیا نمی‌شود شیر آب را طوری طراحی کرد که فقط یکبار تنظیم کنیم و دفعات بعدی فقط آنرا روی حالت مخصوص خود قرار دهیم؟ مثلا هریک از اعضای خانواده امان یک state مخصوص به خود داشته باشند.
  8. سازمان آب، چقدر صرف تبلغیات در تلویزیون می‌کند؟ آیا نمی‌شود بجای هزینه‌های میلیاردی، چند صد جوان را قراردادی استخدام کند تا به خانه‌های مردم بروند و ببینند اگر شیرهای آنان چکه می‌کند، آنرا رایگان تعمیر کنند؟
  9. آیا می‌شود کابل‌های شبکه را حذف کنیم؟ یعنی یک وسیله‌ای باشد، دو تکه. هرکدام از تکه‌ها یک سر سوکت RJ-45 داشته باشند و فقط آن دو تکه را به دو کامپیوتر وصل کنیم؟
  10. کسانی که گوشی اندرویدی سونی دارند، دیده‌اند که بدون برداشتن دست از کیبورد تاچ، می‌توان یک کلمه را تایپ کرد. آیا می‌شود کیبورد را طوری طراحی کرد که که بدون برداشتن دست، بتوان یک جمله را تایپ کرد؟
  11. می‌شود در ایستگاه های مترو، دستگاه واکس کفش برقی‌ای گذاشت که با شارژ کارت مترو کار کند!
  12. می‌شود انرژی جریان رودخانه را برای روستا ها به برق تبدیل کرد!
  13. می‌شود روکشی برای خیابان ها طراحی کرد که دیگر هی خیابان ها را حفر و پر نکنند و برای تعمیر لوله‌ها و سیم ها، آن روکش را مثل فرش بردارند و دوباره سرجای خود قرار دهند!
  14. می‌شود گوشی ها را طوری طراحی کرد که اگر مثلاً زبان کیبورد آن پارسی است و مثلا یک نفر انگلیسی به شما پیام می‌دهد، خود به خود انگلیسی شود. ( شاید این یکی، آسان ترینش باشد. )

والسلام.

 

برای گروه‌نوشت سمپادیا

خیلی وقت بود که می‌خواستم دوباره در سمپادیا بنویسم؛ اما متاسفانه بهانه‌ای پیدا نمی‌کردم. آخرین نوشته‌های من در گروه‌نوشت سمپادیا متعلق به شهریور و مهر 1388 بودند. چندی بعد مشکلی برایم ایجاد شد. از آن‌جا که با جستجوی نام‌ام در گوگل اولین نتایج مربوط به تارگاه سمپادیا بود؛ مجبور شدم سریع نام‌ام را در انجمن تغییر دهم و ارسال‌هایی که به علت ویرایش پست، نام‌ام را ذکر کرده‌اند؛ در صورت دسترسی‌داشتنم پاک کنم. اما متاسفانه بعد از این‌که نتوانستم نام‌ام را در وردپرس تغییر دهم؛ اقدام به حذف تمام نوشته‌هایم از این گروه‌نوشت کردم. برخی از آن نوشته‌ها به نظرم ارزشش را داشتند که امروز با استناد بدان‌ها بخشی از ایده‌هایی که آن دوران عملی نشدند و امروز می‌توانستند در مسیری دیگر عملی شوند، را شرح دهم. به هر حال آن نوشته‌ها از دست رفته‌اند و این حرف‌ها دیگر فایده‌ای ندارد.

اما امروز گفتگویی با یک دوست باعث شد که بهانه‌ی لازم را برای این کار بیابم. محتوای گفتگو درباره‌ی وضعیت همین گروه‌نوشت سمپادیا بود. بنابراین می‌خواهم ابتدا نکاتی را درباره‌ی گروه‌نوشت و سپس به طور کلی مسئله‌ی نوشتن در بلاگستان فارسی، بیان کنم.

گروه‌نوشت سمپادیا روزگاری از پرترافیک‌ترین بلاگ‌های ایرانی بود. مطالب زیادی در آن نوشته می‌شد. اما واقعیت امر این‌ست که در تمام سال گذشته وقتی feed هایم را بررسی و مطالعه می‌کردم؛ فقط و فقط این پست را در Home Page فیدریدرم مشاهده کردم. چرا؟ چون از شهریور 1392 تا فروردین 1393 تنها 9 پست در این گروه‌نوشت منتشر شده است که 5 پست آن هم متعلق به دی ماه است.

اگر به گوشه‌ی این صفحه نگاهی بیاندازیم تا ببینیم چه زمان‌هایی گروه‌نوشت سوت-و-کور بوده و پستی وجود ندارد؛ به ماه‌های زیر می‌رسیم:

  • دی 1389
  • آذر 1390
  • مرداد1391
  • دی و بهمن 1391

اما به سال 1392 که می‌رسیم؛ مهر و آبان و آذر و بهمن هیچ پستی نداریم و در 6 ماهه‌ی دوم سال هم، فقط و فقط 8 پست در گروه‌نوشت منتشر شده‌است.

این سوت-و-کوری هم به فضای راکدی که اتمسفر بلاگستان فارسی را تحت تاثیر قرار داده بازمی‌گردد و هم به رفتن همگی نویسندگان قدیمی از گروه‌نوشت. (البته منظورم ترک‌کردن بلاگ‌نویسی‌ست:در حقیقت آن‌ها دیگر چیزی نمی‌نویسند.)

آن‌هایی که می‌نویسند نیز بسیار کم تعداد هستند و نوشته‌هایی که مشاهده می‌کنم؛ از مشکلات نوشتاری زیر رنج می‌برند:

1-              محاوره‌نویسی

2-              عدم رعایت قواعد نگارشی، مثل: نیم‌فاصله؛ علایم سجاوندی، درست‌نویسی و…

3-             عدم رعایت نکات محتوایی: بلاگ با فروم و فیس‌بوک فرق دارد و نوشته‌هایی که در هرکدام می‌خواهید به اشتراک بگذارید نیز، باید به لحاظ محتوایی متفاوت باشند.

دوستان دقت کنید که بلاگ‌نویسی در وهله‌ی اوّل، یک مهارت ارتباطی‌ست و نه وسیله‌ی تولید محتوا. گرچه می‌توانید از آن برای تولید محتوا و به اشتراک‌گذاری اطلاعات نیز استفاده کنید. پس ابتدا باید مهارت‌های بلاگ‌نویسی را بیاموزید. مثل مهارت‌های یک سخنرانی خوب؛ یا مهارت یک ارایه‌ی جذاب.

حالا فرض می‌کنیم که شما مهارت بلاگ‌نویسی را آموخته‌اید و وقت‌اش رسیده در گروه‌نوشت سمپادیا بنویسید؛ حتمن می‌پرسید: خب حالا من از چه بنویسم؟!

پاسخ من:

1-              از تجربیاتت: ما (یا حداقل شخص خود من) تشنه‌ی آگاه‌شدن از تجربیاتت هستیم. از دوران دانش‌آموزی‌ات، از دوران دانشجویی و…

اما دقت کنید که خاطره‌نویسی و درد-و-دل با بیان تجربیات فرق می‌کند.

2-              از رخدادها: اتفاقات زیادی می‌افتند که می‌توانیم آن‌ها را اطلاع‌رسانی کنیم. برای مثال با این که خودم یکی از دست‌اندرکاران گردهمایی شهریور1392 سمپادی‌های کرج بودم؛ اما یک گزارش معمولی هم از آن جشن ننوشتم. بچه‌های سمپاد یزد هر ساله یک گردهمایی 11 فروردین دارند؛ اما دریغ از یک گزارش از این گردهمایی‌ها. می‌توانیم با نوشتن یک گزارش ساده؛ تجربیات برگزاری چنین گردهمایی‌هایی را به دیگران هم منتقل کنیم. دانش‌آموزان و دانشجویان کارشناسی بیشتر می‌توانند از این نوع گزارشات بنویسند. چون کارگاه‌ها، همایش‌ها و… فراوانی را برگزار می‌کنند و یا در آن‌ها شرکت می‌کنند.

3-              از یادگیری‌هایت: کتاب جدیدی خوانده‌ای؛ وبلاگ جدیدی خواندی، فیلمی دیده‌ای و به طور کلی با رسانه‌ای روبرو شده و چیزی از آن آموخته‌ای. این آموخته‌ها را با ما به اشتراک بگذار. به مخاطبانت بگو که یادگیری یک بازی جدید ریاضی چه تاثیری در نحوه‌ی فکر کردن تو داشته است. یاد گرفتن عکاسی چقدر تو را در زندگی‌ات شادتر کرده و…

4-              از فکرها و ایده‌هایت برای ما بگو: پیدا کردن شخصی که ایده‌ای نداشته باشد؛ از محالات است. هر کس بالاخره در یک زمینه و رشته و پدیده‌ی خاص، ایده و فکری دارد. مثلن شاید راجع به شیوه‌ی برگزاری کلاس‌های درس ایده‌ی جدیدی داری، یا فکر می‌کنی طرحی داری برای تولید دستبندهای تزئینی با یک چاپگر سه بعدی جیبی. چرا این‌ها را با ما به اشتراک نمی‌گذاری؟ بازخوردی که از مخاطبانت می‌گیری به پیشبرد ایده و فکرت کمک شایانی می‌کنند.

5-              از مستنداتی که به‌دست می‌آوری بنویس: امروز در کتابخانه دانشگاه و یا مدرسه؛ مستنداتی یافته‌ای راجع به اولین مدارس در ایران و شیوه‌های آموزشی آن‌ها. چرا این را با ما به اشتراک نمی‌گذاری؟ از کتاب یا مجله یا سند مربوطه، با گوشی‌ات عکس بگیر و مطلبی در آن‌باره بنویس. در کتابخانه‌های دانشگاهی چیزهایی را می‌توانی بیابی که ممکن‌ست در هیچ کتابخانه‌ی دیگری یافت نشوند. (البته بستگی به دانشگاه‌‌تان هم دارد) با این کار اطلاعاتی را با ما به اشتراک گذاشته‌ای که شاید احتمال خیلی کمی داشت، روزی خودمان با آن سندها روبرو شویم و مطالعه‌شان کنیم. متوسط تیراژ کتاب نیز به حول-و-قوه‌ی الهی به زیر هزار جلد رسیده. اگر مطلبی را از کتاب‌های موجود در بازار را هم به اشتراک بگذاری؛ مطمئن باش لطف زیادی در حق نویسنده/مترجم/مولف آن کتاب کرده‌ای و کتابش را ترویج داده‌ای، و مهم‌تر از آن کتابخوانی را.

6–              خودت دلیلی برای نوشتن در گروه‌نوشت بیاب. چرا همیشه منتظر ایده‌های دیگرانی؟

من سعی می‌کنم در نوشته‌های دیگری، برخی از نکات و مهارت‌های نوشتن و بلاگ‌نویسی را بیان کنم. امیدوارم که گروه‌نوشت سمپادیا به روزهای اوج خودش بازگردد و همچنان پُر شود از نوشته‌هایی که در هیچ کجای دیگر وب نمی‌توان یافت‌اش.

از طرفی سعی می‌کنم با اطلاعاتی که از گروه فیس‌بوک سمپاد می‌گیرم؛ 30 اُم هر ماه یک گزارش از اتفاقات و رخدادهای ماه پیش بنویسم؛ به این امید که بچه‌ها را مشتاق کنم به گزارش‌نویسی و اشتراک تجربه‌های‌شان.

پالایه و تاثیرات آن

توجه : در این مطلب کلمه پالایه (پالایش) معادل فـــیــلتــــر است.

رستورانی را فرض کنید که در یک خیابان بزرگ است و چندسال است فعالیت می کند. شهرداری برای کاهش ترافیک آن خیابان سرتاسر آن را پارک ممنوع می کند و خیابان را یک طرفه می کند. حال دیگر جایی نیست برای پارک کردن مشتری ها و در نتیجه کسی نمی تواند به آن رستوران برود مگر عده کمی که پیاده از آنجا رد می شوند. پالایش هم چیزی شبیه به این است. عملا کاربری نمی تواند وارد سایت شود مگر عده ای که به امکانات محدودی دسترسی دارند و حتی با این امکانات هم میزان استفاده آن ها از سایت ها کاهش خواهد یافت. البته بسته به نوع سایت هم میزان تاثیر فرق خواهد کرد. مثلا یک وبلاگ می تواند از طریق فید مطالب خود را منتشر کند و قسمتی از مخاطبانش را حفظ کند اما جایی مثل یک فروم لازم دارد که کاربران در آن حضور داشته باشند.

برای اینکه تاثیر پالایه را مشاهده کنید دو نمودار زیر را ببینید.

این دو نمودار مقایسه دو روز را نشان می دهد. یکی قبل از پالایش و دیگری بعد از پالایش. عملا بازدید سایت یک سوم شده است.

برخی نکات وجود دارند که کمتر جایی به آن ها اشاره شده است. این پست وبلاگ جهت به اشتراک گذاری تجربیات نوشته شده است تا اگر روزی شما هم دچار مشکل شدید بدانید چه بکنید. این پروسه ای بوده که خود ماهم طی کردیم. چیزی در حدود 27 روز طول کشیده برای ما.

1. سامان دهی

سایت ساماندهی متعلق به وزارت ارشاد است. شما می توانید یک اکانت در این سایت بسازید و سایت های خودتون رو توش ثبت کنید. برای ساختن اکانت شما باید مشخصات فردی کامل و دقیق بنویسید. بعد از اینکه سایت ثبت شد یک ایمیل به ایمیل دامین شما میاد که باید تایید کنید تا سایت به اسم شما ثبت بشه. حالا این سوال پیش میاد چرا ما باید مشخصاتمون رو بدیم و سایت رو ثبت کنیم؟ جواب اینه که اگر شما سایت خودتون رو در این سامانه ثبت کرده باشید قبل از پالایش، به شما ایمیل و پیامک میزنن که سایت شما دارای فلان مشکله و اگر برطرف نکنید پالایش خواهید شد. بعدش 3 روز وقت دارید تا اصلاحات لازم رو انجام بدید و بعد از سه روز سایت مجددا چک میشه و اگر مشکل برطرف نشده باشه سایت پالایش میشه. اگر فکر کردید ایمیل و پیامک نمیزنن باید بگم در اشتباهید!

سه مورد رو هم محض اطلاع میگم. شما نمی تونید بعد از ثبت نام در این سایت مشخصات فردیتون رو عوض کنید. پس در این مورد دقت کنید. یک سایت رو بیش از یک نفر می تونن ثبت کنند و بعد از ثبت سایت شما نمی تونید اون رو از لیست سایت هاتون حذف کنید.

2. پروسه رفع پالایه

ما اول کاری یک ایمیل به [email protected] زدیم. جوابی که به ما آمد یک متن آماده بود با این محتوا :

تارنمای اینترنتی مورد نظر شما در اجرای قانون جرایم رایانه‌ای وبه دستور «کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه» مستقر در دادستانی کل کشور (پالایش) شده است. در صورتی که صاحب دامنه یا مدیر مسول تارنما بوده وتمایل داشته کارگروه به شکایت شما رسیدگی نماید مقتضی است اقدامات ذیل را انجام دهید:

۱. متن اعتراض را به همراه مشخصات کامل خود (شامل نام و نام خانوادگی، شماره شناسنامه محل صدور، تاریخ تولد، نام پدر، کد ملی، آدرس دقیق پستی و شماره تلفن ثابتو همراه) به آدرس[email protected] irارسال نمائید تا اعتراض شما به دبیرخانه کارگروه ارسال گردد.

۲. نام دامنه پایگاه پالایش شده را حتما در موضوع تمامی ایمیل‌های مورد تبادل درج نمایید.

۳. اگر تارنمای پالایش شده در «پایگاه ساماندهی پایگاه‌های اینترنت ایرانی» قبلا ثبت نگردیده، آنرا ثبت نمایید. دارندگان وبلاگاز انجام این بند مستثنی هستند.

۴. هرگونه محتوای مجرمانه موجود در تار نما را براساس فهرست «مصادیق محتوای مجرمانه قانون جرایم رایانه‌ای» با حفظ سابقه رفع اثر فوری نمایید.

۵. به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی محل اقامت (اعلام شده درپایگاه مندرج در بند ۳ دستورالعمل حاضر) مراجعه و فرم تعهد نامه اخذ شده از اداره مزبور را بعد از رفع اثر فوری محتوای مجرمانه تکمیل کنید. در صورت بروزمشکل درانجام و پیگیری امورمربوطه با شماره تلفن۸۸۸۴۶۹۶۴-۸۸۸۴۶۹۶۲-
۸۸۸۴۶۹۶۰ داخلی ۱۶۸ تماس گرفته شود.

۶. هرگونه تغییر در نشانی (آدرس) پالایش شده یا راه اندازی آدرس اینترنتی جدید با محتوای قبلی یا راه اندازی سایت با پروتکل https تخلف محسوب شده و موجبات پیگرد قضایی را فراهم خواهد آ ورد.

۷. در صورت بالا نیامدن تارنما (downبودن) نوبت رسیدگی به اعتراض شما باطل گشته و می‌بایست مجدداً طی مراحل این دستورالعمل انجام پذیرد.

بدیهی است با انجام تمامی موارد فوق، تارنمای مورد نظر بررسی و در صورت رفع اثر محتوای مجرمانه یا بروز اشتباه احتمالی درسامانه پالایش و نیز موافقت دبیرخانه کارگروه مزبور، تارنمای شما رفع پالایه خواهد شد.

تذکر: چنانچه هفت روز پس از انجام کامل مراحل فوق تارنمای شما رفع پالایه نشده یا پاسخی به اعتراض شما ارسال نگردید، در ساعات اداری موارد به انضمام مشخصات مذکور در بند ۱و۲ دستورالعمل حاضر و گزارشی از اقدامات انجام شده به آدرس [email protected] اعلام نموده تا مراتب پیگیری شود.

واحد پالایش شرکت ارتباطات زیرساخت

خب اول ما کل اشکالات سایت از نظر محتوای مجرمانه رو پاک کردیم. بعدش به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی (واقع در خیابان سمیه تهران) مراجعه کردیم. اونجا یک فرم تعهد پر کردیم.

چند مورد هم در این پروسه وجود داره که بهشون اشاره میکنم. اول اینکه کسی که سایت به اسمش ثبت شده باید تعهد بده و تعهد فرد دیگه ای قبول نیست. فرم تعهد هم چیز خاصی نداره. اینجا ببینیدش. بعد اینکه سایت رو قبلش باید پاک سازی کرده باشید. حساسیت ویژه ای بر روی موسیقی و فیلم وجود داره و کلیه لینک های دانلود فیلم و موسیقی و کلیه بحث های مربوط به فیلم های غیرمجاز رو هم باید پاک کنید. فهرست مصادیق محتوای مجرمانه هم در سایت ساماندهی وجود داره.

مجله ی اینترنتی

اخیراً درگیر طراحی یک مجله ی اینترنتی هستم، هر چه گشتم استانداردهایی مبنی بر طراحی یک وبگاه با ماهیت مجله ی اینترنتی پیدا نکردم، تصمیم گرفتم تجربیات خودم را در قالب نوشته ای بنویسم، شاید بعدها به درد خورد.

1.امنیت:حرف اول را در مجله های اینترنتی با توجه به بازدید بالا امنیت می زند(در عکس سمت چپ هم، دوستمون رو مشاهده می کنید!)

بازدید بالا یعنی خطر حملات پی در پی، چنین مجله ای باید به شدت تدابیر امنیتی داشته باشد.مخصوصاً در بخش دیدگاه های خود، به همین منظور بهتر است از انواع و اقسام CAPTCHA ها استفاده کنید ضمن اینکه هر چه CAPTCHA بیشتر شود، خواننده بیشتر اذیت می شود.

2.نحوه ی ارائه مطلب:نحوه ی ارائه مطالب در مجلات اینترنتی خیلی مهم است. بیشتر مجلات اینترنتی ایرانی مثل لینکدونی می مانند تا مجله.مثلاً این

برای اینکه خواننده سردرگم نشود، باید بخش های مجله طبقه بندی شده باشند و در صفحه ی اصلی تنها نام مجلات و با  توضیح مختصری بیاید و یا حداکثر عنوان آخرین مطالب و حدود 60 کاراکتر از آخرین مطلب نمایش داده شود.

البته بعضی از مجلات هم ترجیح می دهند که وبلاگ مانند باشند مثل این که خوب بحثی جداست.

ادامه خواندن “مجله ی اینترنتی”

وبگاه های جالب !

طراحی وبگاه، امروز بسیار بحث داغی هستش و در جریان این موضوع هم وبگاه های جالب و قشنگی درست می شه که لازم دیدم اینجا به اشتراک بگذارم؛ به قول شاعر:

Sharing is se..y

(بنا به دلایل امنیتی یک حرف به دو نقطه تبدیل شد ولی کلاً آنچه که عیان است چه جاجت…)

به هر حال اینجا چند تا آدرس می ذارم که به نظرم جالب رسیدند.

1.Hutch– این سایت متعلق به یک مؤسسه ی طراحی وبگاه هستش؛ خیلی قشنگ درست کرده

بقیه ی وبگاه ها، Portfolio هستند .(البته اولی هم Portfolio بود !) ادامه خواندن “وبگاه های جالب !”

AntiVir

آنتی  ویروس ها، اگر از سیستم عامل های ویندوز  استفاده می کنید، چیز مهمی هستند .

امّا اصولاً خصلتی در ایرانی جماعت وجود دارد که نداشتن Credit Card بر آن دامن می زند که پول ندادن به نرم افزار های Original است !

به هر روی، آنتی ویروس ها تمهیداتی پیشه کرده اند که حال شما را بگیرند ! یعنی عمراً نتوانید بدون پول و تیله آنتی ویروس خویش را به روز کنید، ولی ایرانی جماعت کم نمی آورد !

بهترین آنتی ویروس دنیا در حال حاضر بر طبقه گفته ی بسیاری از سایت های Ranking و اینها،

Avira AntiVir  هستش، که یک مدتی License های این آنتی ویروس به صورت مفت توسط خود شرکتش توزیع می شد، ولی الان دیگه نه  ! من هم راهی پیدا نکردم؛ کسی بلد بود بگه !(البته License شش ماهش موجود هست، ولی خوب تشخیص می ده تقلبیه دیگه.)

NOD32، چند سال پیش اول بود، الان فکر کنم نیست ! ولی چیز خوبیه.

خود NOD32 را می توانید از اینجا بارگزاری کنید.(سرچ کنید NOD32) اما برای اینکه بتوانید این آنتی ویروس را به روز کنید، باید به اینجا بروید و سریال آن روز را دریافت کنید.

Kaspersky هم محبوبیت قابل توجهی دارد ! ابتدا Kaspersky را از اینجا بار گزاری کنید بعد بروید اینجا و سریال آن روز را دریافت کنید، فقط توجه کنید که اگر Kaspersky 2010 نصب کردید، موقعی که به وبلاگ مذکور برای گرفتن سریال خواستید بروید، Kaspersky را ببندید چرا که Kaspersky 2010 این وبلاگ بخت برگشته را به چشم ویروس می بینید( باید هم ببیند !)

در آخر از دوستان خواهش می کنم، اگه چیز دیگه ای از آنتی ویروس های دیگر (مخصوصاً Avira) بلد بودید، نظر بدهید.