• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :
    ثبت نام عضویت

بحث و تبادل اطلاعات اقتصادی

Nimbus

لنگر انداخته
ارسال‌ها
2,895
امتیاز
8,808
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
تهران
سال فارغ التحصیلی
92
مدال المپیاد
فیزیک
دانشگاه
شریف
رشته دانشگاه
فیزیک
پست هفتم:
https://www.sampadia.com/forum/threads/115425/post-1914505

چرا نباید قیمت گذاری کرد؟
متاسفانه استدلالی توی پستت در مخالفت با قیمت گذاری دستوری ندیدم. چند مثال آورده بودی که همه شون مربوط به ایران میشد (که تصمیم گیری توش عمدتا علمی نیست).

توی سیستم بازار آزادی که به نظر میاد توی حرفات تلویحا ازش حمایت میکنی، قیمت گذاری (که قیدی توسط دولت روش اعمال نمیشه) توسط عرضه کننده ها (که شامل زنجیره ی تولید و فروش میشه) انجام میشه. اصولا تولید کننده میخواد حداکثر سود ممکن رو از فروش تولیداتش بدست بیاره (این فرض اقتصاد بازار آزاده) و این با توجه به نوع بازاری که توش عرضه میکنه (رقابت کامل، رقابت نسبی، انحصار کامل و یا نسبی و ...) نحوه قیمت گذاری رو مشخص میکنه.

در هر صورت فرض اساسی که همون تمایل برای ماکزیمم کردن سود هست برقراره.

این مسئله حداقل از دو جهت تو مقیاس بزرگ و برای کل جامعه ضرر آفرین هست:

۱- قیمت کالا که مصرف کننده پرداخت میکنه میتونه خیلی خیلی بیشتر از هزینه ای باشه که براش شده، نمونه ی بارزش نرم افزار ها، بازی های کامپیوتری و خیلی از دیوایس هایی هست که داریم استفاده میکنیم مثل گوشی های تلفن همراه. اغلب موارد سود شرکت ها از فروش هر کدوم از این کالا ها چند برابر هزینه ای هست که براشون شده ، که شامل هزینه ی مواد اولیه، ماشین آلات و دستمزد نیرو های متخصص دخیل تو زنجیره ی تولید میشه. به همین خاطر هست که سهام شرکت های تکنولوژی عمدتا رشد زیادی دارن.

۲- عموما حقوق افرادی که در تولید نقش دارن پایمال میشه، و به عبارتی درآمد کارگر ها (که اصطلاح کلی ای هست برای کارگران ماهر و غیر ماهر، مهندس ها، و اصولا تمام افرادی که از کمپانی ها حقوق میگیرن) بسیار کمتر از سهمی هست که توی تولید هر کالا دارن. در واقع کارگر ها سهمی از مالکیت محصولات رو ندارن، در حالی که اگه داشتن و در نتیجه تو قیمت گذاری سهیم بودن، اصولا قیمت گذاری با ملاحظه تر انجام میشد، چون در حالی که آحاد جامعه خودشون نقش تولید کننده و مالک کالا رو ایفا میکنن، در طرف دیگه مصرف کننده هم هستن و از قیمت گذاری افسار گسیخته متضرر میشن. با این جنبه ی قیمن گذاری کاری ندارم چون زیاد مربوط به بحث ما نیست.

بحث من مورد شماره ی ۱ هست، که تولید کننده (که شامل افراد محدودی هست) سعی میکنه بالاترین سود رو بدست بیاره. حالا فرض کن دولت بیاد قیمت گذاری کنه. مادامی که قیمت گذاری دولتی سود تولید کننده رو به صورت غیر معقول کاهش نده، ادامه ی فعالیت واحد تولیدی و عرضه منطقیه. مشکل اینجاست که بعضی از تولید کننده ها حاضر نیستن به هیچ وجه از حداکثر سود ممکن دست بکشن، که خب نمیشه سرزنششون کرد. وقتی دولت قیمت گذاری میکنه، بعضی هاشون ممکنه ترجیح بدن وارد بیزینس دیگه ای بشن که پر سود تره و یا موقتا عرضه نکنه، که باعث میشه عرضه بیاد پایین و قیمت بره بالا، ولی اگه تجارت جایگزین وجود نداشته باشه (یعنی دولت سود تولید کننده رو توی تمام بازار ها محدود کنه) تولید کننده در نهایت ناچاره به سود معقول تر (نه این که ضرر کنه) رضایت بده.
 
  • دیسلایک
امتیازات: Leo
  • شروع کننده موضوع
  • #24

merfan x1

کاربر حرفه‌ای
ارسال‌ها
493
امتیاز
5,141
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی 2
شهر
زنجان
سال فارغ التحصیلی
1401
متاسفانه استدلالی توی پستت در مخالفت با قیمت گذاری دستوری ندیدم. چند مثال آورده بودی که همه شون مربوط به ایران میشد (که تصمیم گیری توش عمدتا علمی نیست).

توی سیستم بازار آزادی که به نظر میاد توی حرفات تلویحا ازش حمایت میکنی، قیمت گذاری (که قیدی توسط دولت روش اعمال نمیشه) توسط عرضه کننده ها (که شامل زنجیره ی تولید و فروش میشه) انجام میشه. اصولا تولید کننده میخواد حداکثر سود ممکن رو از فروش تولیداتش بدست بیاره (این فرض اقتصاد بازار آزاده) و این با توجه به نوع بازاری که توش عرضه میکنه (رقابت کامل، رقابت نسبی، انحصار کامل و یا نسبی و ...) نحوه قیمت گذاری رو مشخص میکنه.

در هر صورت فرض اساسی که همون تمایل برای ماکزیمم کردن سود هست برقراره.

این مسئله حداقل از دو جهت تو مقیاس بزرگ و برای کل جامعه ضرر آفرین هست:

۱- قیمت کالا که مصرف کننده پرداخت میکنه میتونه خیلی خیلی بیشتر از هزینه ای باشه که براش شده، نمونه ی بارزش نرم افزار ها، بازی های کامپیوتری و خیلی از دیوایس هایی هست که داریم استفاده میکنیم مثل گوشی های تلفن همراه. اغلب موارد سود شرکت ها از فروش هر کدوم از این کالا ها چند برابر هزینه ای هست که براشون شده ، که شامل هزینه ی مواد اولیه، ماشین آلات و دستمزد نیرو های متخصص دخیل تو زنجیره ی تولید میشه. به همین خاطر هست که سهام شرکت های تکنولوژی عمدتا رشد زیادی دارن.

۲- عموما حقوق افرادی که در تولید نقش دارن پایمال میشه، و به عبارتی درآمد کارگر ها (که اصطلاح کلی ای هست برای کارگران ماهر و غیر ماهر، مهندس ها، و اصولا تمام افرادی که از کمپانی ها حقوق میگیرن) بسیار کمتر از سهمی هست که توی تولید هر کالا دارن. در واقع کارگر ها سهمی از مالکیت محصولات رو ندارن، در حالی که اگه داشتن و در نتیجه تو قیمت گذاری سهیم بودن، اصولا قیمت گذاری با ملاحظه تر انجام میشد، چون در حالی که آحاد جامعه خودشون نقش تولید کننده و مالک کالا رو ایفا میکنن، در طرف دیگه مصرف کننده هم هستن و از قیمت گذاری افسار گسیخته متضرر میشن. با این جنبه ی قیمن گذاری کاری ندارم چون زیاد مربوط به بحث ما نیست.

بحث من مورد شماره ی ۱ هست، که تولید کننده (که شامل افراد محدودی هست) سعی میکنه بالاترین سود رو بدست بیاره. حالا فرض کن دولت بیاد قیمت گذاری کنه. مادامی که قیمت گذاری دولتی سود تولید کننده رو به صورت غیر معقول کاهش نده، ادامه ی فعالیت واحد تولیدی و عرضه منطقیه. مشکل اینجاست که بعضی از تولید کننده ها حاضر نیستن به هیچ وجه از حداکثر سود ممکن دست بکشن، که خب نمیشه سرزنششون کرد. وقتی دولت قیمت گذاری میکنه، بعضی هاشون ممکنه ترجیح بدن وارد بیزینس دیگه ای بشن که پر سود تره و یا موقتا عرضه نکنه، که باعث میشه عرضه بیاد پایین و قیمت بره بالا، ولی اگه تجارت جایگزین وجود نداشته باشه (یعنی دولت سود تولید کننده رو توی تمام بازار ها محدود کنه) تولید کننده در نهایت ناچاره به سود معقول تر (نه این که ضرر کنه) رضایت بده.
اگه بخوام استدلالی اثبات کنم متن خیلی طولانی میشه و کسی نمیخونه با چندتا مثال مطلب جا میفته دیگه...

دو حالت رایج هست که ممکنه کالا چند برابر قیمت تولید شده به فروش برسه:

۱- برند باشه. مثلا در لباس های برند ۹۲ درصد قیمت محصول خرج برندینگ(تبلیغات، فروشگاه های لوکس و...) میشه.
۲- تکلونوژی خاصی داره.

اولی که فروش پرستیژ هست و جایگزین هم داره ولی دومی جایگزین نداره.
در دومی این سوال پیش میاد که چرا می‌تونه اینقدر گرون بفروشه و سود کنه و همه هم بخرن؟ چون یه مشکلی رو حل می‌کنه با هزینه کمتر و باعث رشد اقتصاد میشه و رفاه رو میبره بالا.

افزون بر این، دو مورد دیگه هم هست

اولا سود زیاد پایدار نیست چون افراد دیگه هم در حال پژوهشند، و بالاخره افراد دیگه هم به اون تکلونوژی میرسند و قیمت اون تکلونوژی سقوط می‌کنه. بخاطر همینه شرکت ها مجبورند کلی روی پژوهش و توسعه هزینه کنند تا بتونن یه تکلونوژی انحصاری داشته باشند. مثل کامپیوتر که دیدید چطوری ارزان شد و در اختیار همه قرار گرفت.

دوما اینکه نکته مهمی رو جا انداختند اینکه شرکت ها همیشه قیمت رو بیشینه نمیکنن، بلکه سود رو بیشینه میکنن! مثلا اینکه بجای ساندویچ ۵۴ تومن اون رو ۴۸ تومن میفروشیم چون تقاضا می‌ره بالا و سود ما بیشتر میشه.
 

Nimbus

لنگر انداخته
ارسال‌ها
2,895
امتیاز
8,808
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
تهران
سال فارغ التحصیلی
92
مدال المپیاد
فیزیک
دانشگاه
شریف
رشته دانشگاه
فیزیک
۱- برند باشه. مثلا در لباس های برند ۹۲ درصد قیمت محصول خرج برندینگ(تبلیغات، فروشگاه های لوکس و...) میشه.
این درصد هزینه ای که میگی عجیبه، و نیاز به ارجاع داره به نظرم. عملا داری میگی سود فروش کالاهای برند زیر ده درصده (اگه سایر هزینه های تولید رو صفر بگیریم) که اصلا قابل باور نیست.

در دومی این سوال پیش میاد که چرا می‌تونه اینقدر گرون بفروشه و سود کنه و همه هم بخرن؟ چون یه مشکلی رو حل می‌کنه با هزینه کمتر و باعث رشد اقتصاد میشه و رفاه رو میبره بالا.

متاسفانه عموما اینطور نیست. اغلب انحصار به صورت تدریجی و با تصاحب بازار به وجود میاد (مثلا سیستم عامل ویندوز)

اولا سود زیاد پایدار نیست چون افراد دیگه هم در حال پژوهشند، و بالاخره افراد دیگه هم به اون تکلونوژی میرسند و قیمت اون تکلونوژی سقوط می‌کنه. بخاطر همینه شرکت ها مجبورند کلی روی پژوهش و توسعه هزینه کنند تا بتونن یه تکلونوژی انحصاری داشته باشند. مثل کامپیوتر که دیدید چطوری ارزان شد و در اختیار همه قرار گرفت.
مشاهدات خلاف این رو نشون میده. ضمن این که هزینه ی توسعه و پژوهش توی هزینه های تولید لحاظ میشه. حرف من اینه که درآمد شرکت ها با درنظر گرفتن تمام هزینه ها باز هم خیلی زیاده. کافیه به رشد سهام هاشون نگاه کنید.

دوما اینکه نکته مهمی رو جا انداختند اینکه شرکت ها همیشه قیمت رو بیشینه نمیکنن، بلکه سود رو بیشینه میکنن! مثلا اینکه بجای ساندویچ ۵۴ تومن اون رو ۴۸ تومن میفروشیم چون تقاضا می‌ره بالا و سود ما بیشتر میشه.
اتفاقا من متعدد اشاره کردم که بنگاه ها سود رو بیشینه میکنند.
 
  • شروع کننده موضوع
  • #26

merfan x1

کاربر حرفه‌ای
ارسال‌ها
493
امتیاز
5,141
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی 2
شهر
زنجان
سال فارغ التحصیلی
1401
این درصد هزینه ای که میگی عجیبه، و نیاز به ارجاع داره به نظرم. عملا داری میگی سود فروش کالاهای برند زیر ده درصده (اگه سایر هزینه های تولید رو صفر بگیریم) که اصلا قابل باور نیست.



متاسفانه عموما اینطور نیست. اغلب انحصار به صورت تدریجی و با تصاحب بازار به وجود میاد (مثلا سیستم عامل ویندوز)


مشاهدات خلاف این رو نشون میده. ضمن این که هزینه ی توسعه و پژوهش توی هزینه های تولید لحاظ میشه. حرف من اینه که درآمد شرکت ها با درنظر گرفتن تمام هزینه ها باز هم خیلی زیاده. کافیه به رشد سهام هاشون نگاه کنید.


اتفاقا من متعدد اشاره کردم که بنگاه ها سود رو بیشینه میکنند.
نه منظورم اینه که از پولی که میدید ۹۲ درصدش برای برند بودن هست، نه اینکه برند هشت درصد سود می‌کنه.

در مورد انحصار مطالعه نداشتم، جوابی ندارم.

اما در مورد قیمت گذاری:
خب، فرض بگیریم ما قیمت گذاری کنیم، نتیجش چی میشه؟
تولید کننده می‌ره یک کشور دیگه.
اینرو چیکار کنیم؟

تنها راهی که به ذهنم میرسه مالیات پلکانی هست نه قیمت گذاری. چون اگه قیمت گذاری کنیم فقط خریداران اون جنس سود می‌برند (که فقرا جزوشون نیستند، چیز گرون و تکلونوژیک نمیتونن بخرند.) اما با مالیات پلکانی سود هرچقدر بیشتر شه مالیات بیشتر میشه و با بازتوزیع توسط دولت به فقرا و کل مردم میرسه.
و اینکه اینطوری تولیدکننده بدون تفاوت بین بازار داخلی و خارجی محصول رو میفروشه.
اگه در داخل قیمت گذاری باشه و مجبور باشه اینجا ارزان بفروشه محصول رو در خارج عرضه می‌کنه نه داخل.
 
بالا