حذف مدارس متوسطه اول سمپاد: آغازی بر حذف کامل مدارس تیزهوشان

موضوع از این قرار است که سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش در تاریخ ۱۴ بهمن در توئیتر خودش اعلام کرد:

دانش‌آموزان اسیر آزمون‌های مداوم هستند؛ از آزمون‌های ورودی مدارس تا کنکور، ما اضطراب را در روح آنان نهادینه کرده‌ایم. گام_نخست : حذف آزمون‌های بی‌ثمر در دوره ابتدایی است.

و دو روز بعد هم نوشتند که :

با فشار آزمون‌های مداوم، #فرصت_کودکی و تمرین مهارت‌های لذت‌بخش زندگی را از #کودکان گرفته‌ایم. #گام_نخست را برداشتیم. دانش‌آموزان ابتدایی از آماده شدن برای آزمون‌های تیزهوشان، نمونه دولتی و مدارس خاص رها شدند.

 

مفهوم این خبر این است که در پایان سال ششم آزمون ورودی مدارس نمونه دولتی و تیزهوشان برگزار نخواهد شد. در نتیجه عملا مدارس سمپاد ورودی جدیدی نمی گیرند و این یعنی مدارس سمپاد در مقطع اول (راهنمایی) متوسطه حذف شدند! و فعلا فقط در مقطع دوم متوسطه (دبیرستان) آزمون برگزار خواهد شد. خبری که بعدا توسط معاونان وزیر در مصاحبه با خبرگزاری ها تایید شد. مهم‌ترین استدلال مطرح‌شده برای این تصمیم کاهش استرس دانش‌آموزان و رهایی از استرس تست‌زنی و آزمون گرفتن است.

این خبر بلافاصله با واکنش بسیاری از سمپادی‌ها مواجه شد. میتونید مجموعه‌ای از واکنش‌ها رو اینجا ببینید :

  • توی #سمپاد یاد گرفتم زندگی یک دانش‌آموز فقط به درس خوندن محدود نمی‌شه. توی مدرسه یاد گرفتم نگاه انتقادی داشته باشم و در نهایت به فکر اصلاح و بهتر کردن شرایط موجود باشم. این نگاه انتقادی و اصلاح از خودمون و مدرسمون شروع می‌شد.
  • من راهنمایی هم #سمپاد بودم . موقعی که بقیه علوم میخوندن ما زیست و شیمی و فیزیک میخوندیم . برنامه نویسی و فتوشاپ داشتیم… بچه ها به شدت باهوش و خلاق بودن…خروجی هاش آدمایی به غایت متفاوت و به درد بخورن بلا استثنا… و واقعا “متاسفم” برای حذفش!
  • ولی آیا می‌دونستین تنها جایی که شاید یه امکان و فرصت بده به بچه‌های پرتلاش تر شهرستان که بتونن با غیرانتفاعی‌های ۲۰ملیونی تهران رقابت کنن همین محیط‌ِ آموزشی خاصه؟
  • خدا رو شکر دانشگاه شریف رو تعطیل کردن! یعنی چی یه سری آدمی که تونستن یه آزمون رو بهتر بزنن رفتن شریف و نسبت به بقیه امکانات بهتری دارن؟! دانشگاه دوزاریِ شهرِ فلان هم باید استادش از دانشگاه رده بالای مثلا آمریکا مدرک داشته باشه! همین حرف‌ها رو راجع به #سمپاد می‌زنن. بدون فکر!
  • این حذف دوره راهنمایی #سمپاد به دلیل استرس ایجادی برای دانش آموزان دبستانی (بخوانید بیشتر اولیای بچه ای دبستانی) مثل اینه که کلا جام جهانی فوتبال رو به خاطر فراز و نشیب های تیم ملی و استرس وارد به مردم از برنامه تیم ملی حذف کنن.
  • برادر من الان شیشمه ودیروز بعد از خبر حذف آزمونای ورودی مامان بابای من دنبال این بودن که آزمون ورودی فلان مدرسه رو بده بهتره یا اون یکی؟ وقتی #سمپاد رو حذف میکنین گزینه بعدی برای بچه ها و خانواده ها بهترین مدرسه ی بعدی‌ست. و این هیچ فرقی در میزان استرس بچه ها ایجاد نمیکنه،هیچی!
  • به نظر من باید دانشگاه شریف و تهران و امیرکبیر و… رو جمع کنن. کلی به دانش آموزا استرس وارد میشه که برن اونجا، بعدم دانشجوهاشون چهارسال حس خودبرتر بینی دارن و فکر می کنن از بقیه قویترن که رفتن اونجا. تازه فرصت آموزش برابر رو هم از بین می برن.
  • فرزانگان و علّامه حلّی و سایر مدارس #سمپاد نباشن ابوریحان و خرد و انرژی اتمی و علّامه طباطبایی و سلام و امثالهم که جمع نمی‌شن! صرفا ممکنه خونواده‌ها حریص‌تر بشن یا اون‌ها شهریه‌شون رو افزایش بدن

میتونید حجم بسیاری زیادی از توئیت‌های سمپادی‌ها و غیرسمپادی‌ها رو با هشتگ سمپاد بخونید. تعدادی از دانش‌آموزان و فارغ‌التحصیلان سمپاد نیز در پی اعلام این تصمیم در مقابل وزارت آموزش و پرورش تجمع کردند.

تجمع سمپادی هاتجمع سمپادی ها

 

مهم‌ترین استدلال مخالفان حذف سمپاد این است که با وجود انواع و اقسام مدارس غیرانتفاعی که آزمون های ورودی برگزار می کنند، حذف سمپاد هیچ تاثیری بر کاهش استرس دانش آموزان نخواهد داشت. اتفاقا باعث خواهد شد که دانش آموزان تیزهوش فاقد توانایی مالی، از ورود به یک مدرسه مناسب محروم شوند. مدارس تیزهوشان اصلی‌ترین رقیب مدارس غیرانتفاعی هستند. مدارس غیرانتفاعی سالهاست تلاش می‌کنند که در انواع مسابقات دانش‌آموزی نظیر رباتیک و جشنواره خوارزمی و المپیادها از مدارس سمپاد پیشی بگیرند اما هنوز موفق نشده اند. مدارس سمپاد همیشه پیشرو بوده اند و مدارس غیرانتفاعی اکثرا از مدارس سمپاد تقلید می‌کنند و سعی در جذب معلمان مدارس سمپاد دارند. قطعا مدارس غیرانتفاعی بیشترین سود را از حذف مدارس تیزهوشان خواهند برد.

 

نظر و تجربه شما از مدارس استعدادهای درخشان چیست؟

به نظر شما حذف مدارس سمپاد درست است یا غلط؟ در چه شرایطی درست است و در چه شرایطی غلط؟

 

* اخبار و اطلاعات جدید را از کانال تلگرام و توئیتر ما دنبال کنید.

پرونده تحلیلی عیارآنلاین : سمپاد و سمپادی که نیست

سمپاد

خبرگزاری تحلیلی عیارآنلاین در پرونده جدید خودش ویژه نامه راجع به سمپاد منتشر کرده است که مجموعه ای از مصاحبه ها و تحلیل ها با تعدادی از مسئولین و سمپادی های سابق است.

در صورت علاقه می توانید فایل کامل این ویژه نامه در از اینجا دانلود کنید : ویژه نامه سمپاد

همچنین متن مصاحبه ها و مطالب به تدریج روی سایت عیارآنلاین قرار خواهد گرفت : پرونده سمپاد

آموزش؟؟ پرورش؟!!

آری! فکر کنم همه میدانیم که آنچه داریم، هیج کدام نیست، که میتواند بهتر باشد، که لعنت بر باعث و بانی آن باد… . از بانی آن بگذریم، که واقعا چه انتظاری از آن زمان میتوان داشت؟ زمانی که سنگ بنای این “آموزش” و این “پرورش” را نهاده اند، مساله مردم چیز دیگری بوده است، و حق هم داشته اند! اصلا کاش آن موقع بیشتر به آن مساله شان فکر میکردند! ولی باعث آن… الان، هنوز… چرا اینگونه است؟!

سیستمی داریم، نه آموزش میدهد، نه میپروراند، و هست! این جایش چرا؟ چرا هست؟ چرا این همه روشن فکرمان، تحصیل کرده خارجمان، این همه “سمپادی” مان، هیچ کاری نکرده اند؟ مگر نمی شده؟

اصلا فرض کنید صبح از خواب بیدار شدیم، دیدیم دانشگاهمان درست شده، دبیرستان مان درست شده، کنکورمان نیست و نابود شده،… و اصلا فرض کنید “جایگزینی” برای آن گذاشته اند، درجه 1!

اولین واکنش را، “موسسات علمی” میدهند… نام کنکور را از تبلیغشان بر میدارند، جایش میزنند ” همان راه جدید و ایده آل ورود به دانشگاه”. پدر و مادر های مصلحت اندیش، میروند درآمد نداشته شان را دست این انگل های قدرتمند میدهند، و دانش آموزان در قالب جدیدی، با هم به همان شکل قدیم، رقابتی جانانه میکنند! از همان هایی که الان داریم…

خوب این که همان شد! فرقش در چه بود؟ فقط اسم! یک اسم عوض شد و والسلام! آنچه قرن هاست باید عوض شود، ماییم. مدام از این در به آن در میزنیم، رنج میبریم، حتی میمیریم، اما خدای ناکرده فکر نمیکنیم، که کاری است بس دشوار!

فرض کنید شما  و 5 نفر دیگر، در شهری کوچک، قصابی دارید. مردم هر روز از شما خرید میکنند، نه این که بدون گوشت بمیرند، ولی همه همینند! به دنیا آمده اند، همینگونه بوده، و آنان هم همینگونه خواهند بود! حالا یکی می آید توی شهر، و از مضرات گوشت میگوید. به مردم میگوید که بدون گوشت نمیمیرند، و میگوید که علم میگوید گیاه خواری بسیار بسیار سالم تر است، و هم ارزان تر. حالا شما، که تا دیروز رقیب هم بوده اید، دور هم جمع میشوید، پول های بسیارتان را روی هم میگذارید، سبیل داروغه را چرب میکنید، و میگویید سر این بجه را بکند زیر آب، و بگوید به جرم دروغ گویی، در ملا عام دارش بزنند… و همچنان به مردم گوشت می فروشید! به اسم قصابی تان، یک ” وقف عام” اضافه میکنید، و خدا برکت بدهد! دیگر که میگوید تغییر، که میگوید آموزش و پرورش؟!

مدت ها بود فکر نمیکردم، اعتراض نمیکردم، سرم به کار خودم بود، و همین “ببعی” بودم که آن ها میخواهند! وقتی وضع آموزش مان را فهیمدم، لمسش کردم، و دیدم که حق من این نیست، گفتم اگر بقیه میدانند، پس چرا اینگونه است؟ بعد وقتی برای اولین بار با کسی صحبت کردم… در عجب ماندم! نمیدانست، خوب نداند، اما نمیخواست بداند؛ چراکه نباید بداند! اگر بداند، دیگر چگونه میخواهد فرزندش را نصیحت کند که درس بخواند؟ همانطور که گفته اند: آنچه از دل برآید، بر دل نشیند! اگر او از ته ته دلش نگوید که “بچه، درس بخوان”، که نمیخواند! که “ببعی” ناز و سفیدش، “گوسفندی” مثل خودش نمیشود!

این هم از مردم! دیگر که می ماند؟ کیست که نه مردم است، نه ناشر کتب کمک درسی، و نه دولت؟ ما! ما دانش آموزان! همان به ظن دیگران، “ببعی” های عزیز، جوانان غیور، و آینده سازان مطیع! تغییر میخواهید؟ کار خودتان است!

اما متاسفم که باید بگویم، این تغییر برای خودتان رخ نخواهد داد! بلی! اگر میخواهید این چرخه بالا، تکرار نشود، “ببعی” های نسل خودتان، “گوسفندان” آینده را آگاه کنید! حداقل بدانند که ارزش، آن چیزی  که داریم برایش وقتمان را میگذاریم نیست! بدانند که همه نباید آن هم به هر قیمتی وارد دانشگاه بشوند. بدانند که ما ارزش مان خیلی خیلی بیش از آن چیزیست که هست! شاید فرزند خودشان، یا نه، نوه شان، راه آن ها را نرود!

شاید روزی به جای اراجیف، علم بر سر کلاس های درس مان بیاید. حق معلم را بدهند، تفاوت هارا به جای از بین بردن، ارج نهند؛ و بفهمند که آموزش، برای دانش آموز است، و آینده اش. شاید، یا بگویم امیدوارم، که روزی، آن چه الان مرا میگریاند، نباشد، و نسل های آینده مان، دلیل قانع کننده ای برای بودن و به پیش بردن داشته باشند.

 

 

پ.ن: “گوسفند” آن است که گفته اند:

…Harmlessly passing your time in the grassland away

 

نقل و انتقالات میان مدارس سمپاد !

سلام به همه دوستان ،

آرزو دارم روزه ها و عبادت هاتون در ماه مبارک مورد عنایت خدا قرار بگیره . با رسیدن این موقع از سال درخواست های انتقالی دانش آموزان از همه ی مراکز سمپاد به مرکزهای مجهز تر و قوی تر شروع می شه ، به این خاطر که در هر شهر و شهرستانی معمولاَ تعداد معدودی مرکز پیشرفته با معیار های استعدادهای درخشان وجود داره که بیشتر المپیادی ها و رتبه های خوب کنکوری توی اون مشغول به تحصیل اند . راستی شما از مدرسه خودتون راضی هستید؟ شما تابحال فرم انتقالی رو پر کردید؟ و آیا تا الان پشیمون نشدید؟ اگه تجربه انتقالی گرفتن رو داشتید یا اطلاعاتی درباره انتقالی گرفتن دارید یا نظری درباره علت و انگیزه های انتقالی دارید خوشحال می شم اعلام کنید.

 

پیشنهاداتی برای سمپاد جدید

سمپاد یا همان سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان امروزه تبدیل شده است به ممپاد یا همان معاونت (مرکز) ملی پرورش استعدادهای درخشان. اما فرق این دو چیست؟

سازمان در ویکی پدیا به این شکل تعریف شده است :

سازمان مجموعه هدفمندی است که پیرو یک نظام است، و دارای مرزها و حدودی است که آن را از محیط خود جدا می‌سازد.

یک سازمان، یک نهاد مستقل است که یک ماموریت خاص دارد و می‌تواند با نیت انتفاعی یا غیرانتفاعی تأسیس شده باشد. یک سازمان: یک ماهیت اجتماعی است که ساختار، اهداف و مرز مشخصی دارد.

  • هدف دارد.
  • برای هدفش برنامه دارد.
  • استراتژی دارد.
  • منابع خود را می‌شناسد و از آنها بهینه و هماهنگ استفاده می‌کند.
  • وابسته به اطلاعات است.

یک سازمان دارای ویژگی‌های زیر است:

  1. ماموریت یا هدف ویژه‌ای دارد.
  2. برای بقاء به دیگر سازمان‌ها وابسته است.
  3. هیئت حاکمه مستقلی دارد.
  4. از بخش‌های مختلف تشکیل شده است.
  5. دارای ساختاری فیزیکی و منطقی است.

سمپاد روزی یک سازمان بود تحت نظر ریاست جمهوری. یعنی رییس آن مستقلا توسط رئیس جمهور تعیین میشد. بعدها این سازمان به وزارت آموزش پرورش منتقل شد و رئیس آن توسط وزیر آموزش پرورش تعیین میشود. بعد از مدتی نیز سازمان منحل شد و تبدیل شد به معاونت. یعنی استقلال عملکرد خود را از دست می دهد و نمیتواند هدف، برنامه، استراتژی، منابع و ساختار مستقل خودش رو داشته باشه و باید تحت نظر هدف، برنامه و ساختار آموزش پرورش عمل کند. منابعش هم توسط آموزش پرورش تامین می شود. یعنی بودجه و نیروی انسانی و ساختمان و سایر منابعش باید توسط آموزش پرورش و تحت نظر آنها و طبق ضوابط آن تامین بشه. مدیریتش هم در واقع نوعی تقسیم وظایف وزیر آموزش پرورش است که بخشی از آن به این معاونت رسیده است. هویت مستقل تعریف شده سمپادی هم به نوعی از کمرنگ شده است. برای درک بهتر اینکه چه اتفاقی برای سمپاد افتاده یک مثال میزنم:

فرض کنید یک کشوری وجود داره به اسم سمپاد. آدماش تحصیل کرده و باهوشن. به زبون سمپادی حرف میزنن و بهشون سمپادی گفته میشه. این کشور هم درآمد خودشو داره و مستقلا خرج میکنه واسه خودش. رییس این کشور هم خودش برنامه ریزی میکنه واسه کشورش. بعدها به دلایلی این کشور ملحق میشه به کشور بزرگتر آمپر و تبدیل به یک استان آمپر میشه. دیگه کشوری به اسم سمپاد وجود نداره. هویت ملی سمپادی وجود نداره و همه سمپادی های سابق شدن آمپری. درآمد سمپاد رو هم آمپر میگیره و هرقدر دلش خواست به استان سمپاد میده. توی برنامه ریزی هم استان سمپاد تابع کشور آمپره. مدیران و استاندار سمپاد هم توسط رییس آمپر تعیین میشه.

این بود تعریف ساده ای از اتفاقی که افتاده برای سمپاد. این اتفاق عوارض زیادی به دنبال داشته. اما من نمیخوام این عوارض رو الان بنویسم. مدیریت سمپاد به تازگی عوض شده و دکتر حسین شجاعی به عنوان مدیر جدید سمپاد انتخاب شدند. از آنجایی که رزومه و سابقه ایشون و سمپادی بودنشون امیدی در دل ما زنده کرده برای تغییراتی در راستای بهبود سمپاد، انگیزه ای شد برای من تا پیشنهاداتی که تو ذهن داشتم مطرح کنم. این پیشنهادات صرفا از طرف فارغ التحصیلان سمپاد نوشته شدند و در حد اطلاعات و درک و شناخت یک فارغ التحصیل است و ممکنه غیرعملی و غیرواقع بینانه باشند.

۱. مستقل کنید: برای من و بسیاری سمپادی‌ها یک سمپاد ایده‌آل٬ سمپادی مستقل از آموزش پرورش و نظام آموزشی ایران است. ساختار آموزش پرورش ایران بسیار ناکارآمد است. نظام آموزش پرورش ما به شدت بیماره و ساختار منعطفی ندارد. همه مدارس در هر شهری و هر منطقه ای با هر فرهنگ و اعتقادات و ویژگی ٬ باید یک جور کتاب و یک جور برنامه درسی داشته باشند که همین یک جورش هم کلی ایراد دارد. این ساختار و وابستگی سمپاد باعث شده است که سرعت و کیفیت حرکت سمپاد به شدت مختلل بشه. به مدیر جدید پیشنهاد میکنم تمام تلاش خودش رو بکنه تا سمپاد هرقدر ممکن بیشتر مستقل بشه. از انتخاب معلم٬ انتخاب کارمندان٬ انتخاب مدیران مدارس٬ آزمون ورودی و … گرفته تا حتی تبدیل شدن مجدد به سازمان و استقلال از آموزش پرورش. حتی در مورد برنامه درسی و روزهای مدرسه و امتحانات و طول ترم و سرفصل های درسی و … متوجه هستیم که قانون و ضوابطی وجود دارند و هرکاری عملی نیست اما میتوان در راستای استقلال هرچه بیشتر قدم‌هایی برداشت با رایزنی‌های مختلف و …

۲. توسعه بی‌رویه را متوقف کنید : اخیرا دو سه سال گذشته تعداد مدارس سمپاد به طرز وحشتناکی بالا رفته. توسعه‌ای کمی بدون در نظر گرفتن عوامل کیفی. مدارس جدید از نظر کیفیت به شدت ضعیف هستند. وزیر جدید آموزش پرورش هم به این توسعه انتقاد کردند. به هرحال هرچیزی یک حد استانداردی دارد. لطفا این توسعه رو متوقف و معکوس کنید. میزان پذیرش ورودی‌های جدید را کم کنید لطفا.

۳. آزمون سمپاد را سمپادی کنید: هرروز یک خبر متفاوت از آزمون سمپاد شنیده می‌شود. از یکی شدن با آزمون نمونه دولتی گرفته تا حذف آزمون ورودی دبیرستان و آزمون ورودی برای سال های دوم سوم و … دقیقا خبر نداریم آزمون سمپاد در چه حد کیفی و کمی برگزار میشه اما لطفا به این موضوع رسیدگی کنید و آزمون سمپاد به شکلی برگزار بشه که واقعا دانش‌آموزان لایق وارد سیستم سمپاد بشوند با معیارهایی درست و علمی.

۴. توسعه علوم انسانی و هنر در مدارس سمپاد : همگی با جو حاکم بر خانواده‌های ایرانی آشنا هستیم. در نظر اکثریت مردم تحصیلات یعنی مهندس شدن یا دکتر شدن. در صورتی که جامعه علمی و خصوصا جامعه آینده ایران به نخبگان در سطح علوم انسانی و هنر نیز نیازمند است. دانش‌آموزان سمپاد نیز با توجه به جو حاکم اصلا با علوم انسانی و هنر آشنا نمیشوند که حتی بعدها مسیرشان را انتخاب کنند. با توجه به وضعیت تعداد مدارس سمپاد پیشنهاد می‌کنم برنامه‌ای تهیه بشه که دانش‌آموزان با رشته‌های علوم انسانی و هنر نیز آشنا بشن و به اون سمت هدایت بشن. با اینکار نخبگان زیادی در این حوزه جذب میشن که میتونن بعدها منشا کارهای بزرگی بشوند.

۵. برنامه جامع مدارس سمپاد تهیه بشه : در حال حاضر مدارس سمپاد تحت اختیار مدیرانشون هرکدوم یه جوری برنامه پیش میبرند. طرح درس‌ها و کلاس‌های المپیاد و فوق برنامه و … همگی بستگی به معلم و مدیر مدرسه دارد. برای همین است که شاهد پیشرفت برخی مدارس و عقب ماندگی برخی دیگر هستیم. لطفا یک تیم متخصصان حرفه‌ای آموزش تشکیل دهید و برای اینکارها برنامه‌ و دستورالعمل تهیه کنید. حقیقت این است که بسیاری از مدیران فعلی بلد نیستند کار خاصی انجام دهند. خلاقیت ندارند و صرفا روال یک مدرسه عادی را طی می کنند. باید یک برنامه و دستورالعمل جامع برایشان تهیه شود و مجبور باشند کارهایی انجام دهند.

۶. دوره های آموزشی خاص تعریف کنید : برای دانش‌آموزان دوره های آموزشی خاصی تعریف کنید که در کنار درس های عادی چیزهای بیشتری نیز یاد بگیرند. مثلا دوره‌های آموزش تجارت٬ دوره‌های آموزش عکاسی٬ دوره‌های آموزش فلسفه و … این دوره‌ها میتوانند زمینه‌های شناسایی و شکوفایی استعدادهای سمپاد شوند.

۷. سایت سمپاد را تقویت کنید: سایت قبلی و فعلی سمپاد به شدت ضعیف بودند. هم اکنون سایت‌های اینترنتی یک ابزار بسیار مفید و قوی برای اطلاع رسانی و ارتباط هستند اما در کشور و خصوصا دولت بسیار کمتر مورد توجه هستند. یک سایت بسازید که در آن سمپاد معرفی شود. آخرین اخبار و اطلاعیه‌های سمپاد منتشر بشوند. اطلاعات مفید در اختیار دانش‌آموزان قرار داده شود. اخبار و اطلاعیه‌های مسابقات و همایش‌های مختلف و … بخش خیرین برای راهنمایی افراد خیری که علاقه دارند به مدارس کمک کنند. بخش فارغ التحصیلان و راه های ارتباط و … امکان ارسال پیشنهادات و … یک فضای گفت و گو شبیه فروم سمپاد.  چنین سایتی به هیچ وجه هزینه خاصی ندارد. من به شخصه حاضر هستم چنین سایتی را به رایگان برای سمپاد بسازم.

۸. از توان فارغ التحصیلان استفاده شود : فارغ التحصیلان سمپاد همیشه یک راهنما و الگوی جدی برای دانش‌آموزان بودند. همیشه ارتباط و علاقه خاصی بین فارغ التحصیلان و دانش‌آموزان سمپاد بوده است. جمع فارغ التحصیلان سمپاد یک جمع بسیار قوی هستند که اگر از توانایی و پتانسیل آن ها استفاده شود می‌توانند منشا خدمات بسیاری شوند. بسیاری از آنها حاضر هستند به رایگان وقت خود را در اختیار سمپادی ها بگذارند.

۹. سرعت را بالا ببرید : مدارس سمپاد میتوانند درس ها را خیلی سریعتر پیش ببرند. درست است دانش‌آموز نباید زیاد تحت فشار باشد و باید زندگی عادی خود را هم داشته باشد اما میتوان محیطی را فراهم کرد که دانش آموزان ساعات بیشتری در مدرسه بمانند. درس‌ها را سریعتر پیش ببرند و حتی ترم تابستانی داشته باشند.

۱۰. آموزش الکترونیک را توسعه دهیم : سایت‌هایی مانند مکتب‌خونه و کلاس‌درس را ببینید. این سایت ها ویدئوهای آموزشی رایگان را در اختیار مردم قرار می دهند که بیشتر با محوریت دروس دانشگاهی است. سمپاد هم با توجه به دراختیار داشتن پتانسیل بالایی از معلمان توانا می‌تواند اقدام به راه‌اندازی فعالیتی مشابه کند و دروس مختلف را به این شکل اجرا کند. این کار به توسعه عدالت آموزشی و کم‌کردن فاصله شهرها از یکدیگر کمک می‌کند و می‌تواند سمپاد را به عنوان یک مرکز مهم و موثر معرفی کند.

اینها تعدادی از ایده‌هایی بود که من و دوستانم به ذهنمان رسیده بود. تلاش کردیم به شکلی ایده‌هایمان را مطرح کنیم. شاید این ایده‌ها با واقعیت فاصله داشته باشند اما منظور ما را می رساند. امیدوارم این مطلب به دست مخاطبان اصلیش برسد. هرچند ما در فضای اداری نیستیم و ممکن است یک مسئولی بعد از خواندن اینها بگوید « دلتان خوش است ها ! ». اما ما باور داریم اگر تدبیر باشند اگر خلاقیت باشد می‌توان خیلی کارهای متفاوت انجام داد یا حداقل به سمت آن ها حرکت کرد.

شما که این مطلب را می‌خوانید هم اگر انتقاد و پیشنهادی دارید چه در مورد این مطلب چه در مورد سمپاد لطفا نظرتان را همینجا بیان کنید. خیلی ممنون که وقت گذاشتید این مطلب طولانی را خواندید.

رئیس سمپاد تغییر کرد : سویزی رفت

شجاعی رئیس مرکز استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان شد

به گزارش خبرگزاری تسنیم، علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش طی حسین شجاعی را به سمت رئیس مرکز استعداد های درخشان ودانش پژوهان جوان منصوب کرد.

در این حکم آمده است: نظر  به مراتب تعهد ، شایستگی  و  تجربیات ارزشمند  جناب عالی در  آموزش و پرورش  بدین وسیله  به  عنوان  رئیس مرکز استعداد های  درخشان ودانش  پژوهان جوان منصوب می شوید.

گفتنی است، حسین شجاعی دارای مدرک دکترای فیزیک  باگرایش گرانش ونسبیت عام از دانشگاه شهید بهشتی می باشد. وی  در کارنامه علمی واجرایی خود بیش از15 سال تدریس درس فیزیک بصورت حق التدریس وفوق برنامه درپایه راهنمایی ودبیرستان استعدادها ی درخشان ، حدود 7 سال تدریس دروس تخصصی در مقاطع مختلف دانشگاه ، بیش از 40 ماه مدیریت مرکز راهنمایی تیز هوشان علامه حلی 1 ، عضو شورای پژوهش اعجاز قرآن، مشاور انجمن فیزیک ایران ومعاون آموزشی وتحصیلات تکمیلی دانشکده علوم دانشگاه شهید بهشتی را داراست.

  
و اما در مورد رئیس جدید …
 

نقل از فیس بوک هومن.ش :

امروز معارفه رسمی حسین شجاعی است .”دکتر حسین شجاعی” را برای بیش از سه دهه می شناسم . راستش را بخواهید از همان روز اول مدرسه سال 62 . تا جایی که به خاطر دارم تمام دبیرستان را همکلاس بوده ایم . وجوه بارز او پاکدستی ، سعه صدر ، دانش و فروتنی است . او وامدار کسی نیست اهل خودنمایی و دار ودسته بازی هم نیست . چون سرو از هر چه تعلق پذیرد آزاد است . حسین شجاعی «آن آدم مناسب» است . برایش موفقیت بی کران آرزومندم . حسین عزیز ، دوست مهربان و همکلاسی قدیمی مقدمت مبارک .دل همه رفقای سمپادی خرم و آسمانی باد.
نقل از مرتضی.خ

سال 1377 بود و من دوم دبیرستانی شده بودم، معلم فیزیکی داشتیم که خیلی پرانرژی صحبت می‌کرد، هیچ وقت نمی‌نشست و معمولا یک دستش روی میز بود. مباحث سیالات ترمودینامیک رو درس می‌داد و در بین صحبت‌ها مرتب پِرانتز باز می‌کرد. این پِرانتزها با عبارت خاص ایشون شروع می‌شد و معمولا منجر به بازشدن پرانتزهای بعدی می‌شد. گاهی 5 دقیقه از زنگ رو کلاس داشتیم و 80 دقیقه را پرانتز باز و بسته می‌کردیم. از شرایط جوی و تاثیر رعد و برق روی پرواز هواپیما گرفته تا بررسی انژکتور ماشین و هواکشی اون در هنگام ترمز! خیلی منتظر شدم تا یکی از پرانتزها رو باز کنه و یادش بره ببنده، اما نشد. همیشه بحث شروع مناسب و اوج عالی و فرودی به موقع داشت. نکته‌ی دیگه‌ی این معلم ما، اعطای ریزمثبت‌های بسیار در کلاس بود، کوچکترین رفتارها رو می‌دید و نشد دانش‌آموزی به پایان ترم برسه و حداقل 17-18 تا مثبت نداشته باشه. اولین کسی بود که سوالات چند گزینه‌ای با چند گزینه‌ی صحیح رو امتحان گرفت، معتقد بود هر سوال می‌تونه چند تا جواب درست داشته باشه و ممکنه یکی از جواب‌ها اینقدر احمقانه باشه که جواب‌های درست رو هم بسوزونه!

حالا از شنیدن خبر رییس شدنش خوشحال شدم، آدمی به سمپاد برگشته که از بهره‌ی هوشی بالا برخورداره و می‌تونه پرانتزها رو خوب جمع کنه، ریزحرکات همه رو ببینه و نکات مثبتی از همش برداره، همینطور ممکنه یک جواب احمقانه از بقیه، جواب‌های خوب اون‌ها رو هم بسوزونه… حالا امیدوارم که این مدیر، تیزهوشان را در مدارس استعدادهای درخشان خلاصه نخواهد کرد و طرح‌های چندگزینه‌ای جالبی برای سمپاد رشد کرده خواهد داشت.

آقای شجاعی از اینکه بودن در کلاس معلمی چون شما رو برای مدتی کوتاه، حتی دو سال تجربه کردم خوشحالم و امیدوارم بتونم چند سال بعد هم افتخار کنم که شما تونستید مدیر لایقی برای مجموعه‌ی جذاب و پرانرژی دانش‌آموزان تیزهوش کل کشور باشید.

 
نظرتون چیه؟ راضی یا ناراضی؟ شاد یا ناراحت؟ امیدوار یا ناامید؟ برای رئیس جدید چه حرفی دارید؟ چه انتظاراتی دارید؟ چه پیشنهاداتی دارید؟ پیشنهاداتی برای بهتر شدن مدرسه و دانش آموزان… مثلا در مورد معلم‌ها٬ محیط و برنامه درسی مدرسه٬ کتاب‌ها٬ اجرای برنامه‌های خارج از مدرسه٬ برنامه‌های فوق درسی مثل المپیاد٬ کارسوق٬ مسابقات٬ برنامه‌های پژوهشی٬ هدایت تحصیلی٬ رشته‌های هنری و علوم انسانی و …